RMH

Kiana Khansmith

No title available
Cosmic Funnies
Cosimo Galluzzi
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Noah Kahan
Jules of Nature
Xuebing Du
Lint Roller? I Barely Know Her

Origami Around
trying on a metaphor
Game of Thrones Daily
todays bird
we're not kids anymore.

titsay
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
he wasn't even looking at me and he found me
h
The Stonewall Inn

seen from Vietnam
seen from Türkiye

seen from Türkiye
seen from South Korea
seen from Colombia
seen from Brazil
seen from United States
seen from United States
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from Mexico

seen from Bangladesh
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Russia

seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from United States
@n0tnowjohn
Tim Buckley - Driftin'
Late last night as i dreamed in dizzy sunlight
I thought i heard your bare feet up the stairs
just like a fool, just like a fool
I've been drifting
like a dream out on the sea
https://www.youtube.com/watch?v=_nt-efRpjlQ&ab_channel=Flike.
thinking about coptic mummy paintings and weeping
like. i know these people
ευτυχώς, δεν δίνω καμία σημασία στις λεπτομέρειες και σ'αγαπησα μοναδικά, μ ολο μου το είναι
δυστυχώς, δεν δινω καμία σημασία στις λεπτομέρειες και θα σ'αγαπω για πάντα. εσύ. όλα
Gerald Brom
your beast
Το φως να παίρνει τη ματιά ο χώρος τα όνειρά σου και τα νερά του ποταμού να σε τραβάν μακριά ότι κι αν ονειρεύτηκες να φεύγει από κοντά σου να απλώνεις μα τα χέρια σου να πέφτουνε βαριά
Και τι δε μου 'χες ορκιστεί και τι δε μου 'χες τάξει μα τώρα η απουσία μου σε κάνει και ξεχνάς δέσε καλά τις μαγικές στιγμές μας με μετάξι και φώτισε τον ουρανό σχήμα της μοναξιάς
Χωρίς πνοή χωρίς ματιά μόνο με τα όνειρά μου με τρόχισαν οι άνεμοι που πάντα κυνηγώ αυτοί που με ορίζουνε αυτοί που με πετάνε αυτοί που με τινάζουνε στον τοίχο στο κενό
Κορμί που σχίζεται στα δυο στα βράχια του αοράτου μνήμες θολές και μια γλυκιά λήθη της λησμονιάς στης μοναξιάς τον κόκκινο από αίμα πίδακα του που ξεπετάγεται σαν φως που φέγγει της στεριάς
Το μαγικό στου φεγγαριού ονειροπόλημα σου το `χεις ξεχάσει κι είν' αργά καιρός να κοιμηθείς με κάποιον που δεν τον χωρά η μαγική αγκαλιά σου τις ώρες που περάσαμε μαζί θα μοιραστείς
Μα εγώ πονώ για σένανε και σιωπηλά υποφέρω μήπως τα μάτια που αγαπώ δακρύζουν στα κρυφά τι κι αν με πούλησες φτηνά μια νύχτα και το ξέρω κάθε στιγμή σε φέρνω εδώ κοιτώντας τα νερά
Χορεύεις με τις μνήμες σου πετάς με τα όνειρά σου αρχαίου δράματος χορός περνάς στην αγορά πετάς τα ρούχα σου γυμνός αγγίζεις την χαρά σου φωτίζεις μόνο μια στιγμή και ζεις για μια φορά
έτρεμαν ολοι οι τοίχοι γύρω μου και κοιταζα πανω ψηλα τη γωνια στην ένωση τους.
Ξεπρόβαλε η μύτη ενος τρυπανιού και μετά ολόκληρο μπαινόβγαινε. φώναζα πως δε μπορείτε να το κάνετε αυτο σε αυτούς του συνεργείου, και αυτοί ηταν σα να μη μ άκουγαν.
βγηκα εξω κι ηταν ενας κήπος γεμάτος φοίνικες και καπου εγραφε Μαρόκο, μια αβάσταχτη σύγχυση. Ειχα ενα μολύβι κι άρχισα να γραφω πανω σε ενα ξύλινο τραπέζι, δεν ειχα χαρτί - δε θυμάμαι τι έγραφα - έπρεπε να ειναι λίστες των 5 και ,τι δυσκολία, δεν έβρισκα 5αδες με νόημα.
Περνούσε συνεχως απ το μυαλό μου, κι αναβοσβηνε ενας υπότιτλος "filáei άλλον " και αμέσως μετα τα snapshot.
Βρεθηκα σε ενα αυτοκίνητο που ειχε μεινει απο βλάβη και γύρω μου μαζεύονταν δεκάδες χάσκι- σκύλοι, μου έγλειφαν τα χερια.
Κι ανοιξα μια ντουλάπα με ρουχα μου υποτίθεται και ηταν μονο μαυρα παντελόνια και κατακοκκινες μπλούζες.
απο ονειρα θα πεθάνω.
Albert Camus, from a letter to María Casares featured in Correspondance, 1944-1959
marta zamarska, on the subway