Nicolas Czarnecki

[email protected]

[nicolasczarnecki]

Moja terapeutka mówiła,

Że przybieram maski

Ukrywam się przed światem

Uciekam

Nie uciekam

Dopóki panuję

Nad mroczną stroną i pragnieniami

Wszystkim będzie żyło się lepiej.

Panie N.

To nie innym ma się żyć dobrze z Tobą

A przede wszystkim Tobie z innymi.

Nie sądzę.

[nicolasczarnecki]

Wolałem jednak trzymać moje ja dla siebie,

Pojawiłaś się Ty,

I chce wyjść na zewnątrz

Boję się.

Wulgarność i wyuzdanie,

Lepiej trzymać w tajemnicy

Boję się być sobą.

[nicolasczarnecki]

Powiedz, że za mną tęsknisz,

Za moim dotykiem,

Językiem miedzy piersiami,

Powiedz to,

Chce się poczuć potrzebny,

Choćby izulorycznie.

[nicolasczarnecki]

Dziś ten pogrzeb,

Potrzebuję Twojej obecności

„Wolałbym nie, wiesz, że ich nie lubię”

Nie potrzebuję Twojej obecności.

[nicolasczarnecki]

Gdy miałem lat sześć zmarł mój pierwszy dziadek, Od razu potem poszedłem grać w piłkę, 

Gdy miałem lat dwadzieścia sześć zmarł mój drugi dziadek,  Od razu potem wróciłem do rutyny,  “Chyba nie byłeś z nimi blisko” Nie. A wewnątrz płakałem. 

[nicolasczarnecki]

Powiedziałaś, że jestem skurwysynem,  Nie jestem idealny, wiem Ale proszę nie obrażaj mojej matki. 

[nicolasczarnecki]

Chcę zmyć twój zapach z swojej skóry, Obłęd, 

Na kilometr czuć grzechem ode mnie Tobą,

Złośliwy nowotwór mózgu, Bliski śmierci,

Wyczekuję zmartwychwstania, To może w sobotę?

[nicolasczarnecki]

Obawiam się, że  Demony Znów wyjdą Przy Tobie,

Będę sobą. 

[nicolasczarnecki]

Ekscytacją

Adrenaliną, której zawsze się tak bałem

Jesteś piękna

Inna

Nieoczywista

Polubiłem Cię

Nie wróży to nic dobrego.

„Do M.”

[nicolasczarnecki]

Moja terapeutka twierdzi,  Że mam problemy z agresją, Ponoć tłumię ją i skrywam w środku.

No tak.  Tylko gdzie ja pochowam te wszystkie ciała. 

[nicolasczarnecki]

...

Musi Pan wyjść ze strefy komfortu, Tylko to zapewni Panu możliwość rozwoju, Dzięki temu nie będzie Pan stał w miejscu, Komfort jest wrogiem postępu! Niech Pan o tym pamięta. 

Żeby on kurwa wiedział, Ile ja stref komfortu przekraczam Wstając z łóżka. 

[nicolasczarnecki]

Intro

Wróciłem. Po dwóch latach totalnej bezpłodności. Nie wiem, na ile to zmartwychwstanie jest nim faktycznie czy może już drogą ku końcowi i chęcią ostatecznego pożegnania się z mrocznym pasażerem z którym jest mi tak cholernie trudno ale bez którego, jak się okazało przez ostatnie dwa lata (wyobrażacie sobie, dwa jebane lata) jeszcze ciężej. Wykasowałem całą poprzednią treść. O zgrozo, jak ten czas weryfikuje wszystko, nie mogłem zdzierżyć tych wypocin. Infantylne wierszyki o niespełnionych miłościach i próby bycia jak Wojaczek, Bursa, Stachura. I tu jest pies pogrzebany. Próby bycia jak. Tymczasem, gdzie jest miejsce na mnie? Właśnie tu i teraz.