İsimsiz

[mana-hayat]

Visit Original Link

Barışma Rubaisi

Sönmüş sanılan ışık, bir anda parlar  Dostun sesi, tekrar sevinç ısmarlar  Bir buzlu soğuk sisli bulut, nur kesilir  Kuşlar ötüşür yerde erirken karlar…

 Hüsrev Hatemi

[zarifane]

Cemil Meriç, lise yıllarında hoşlandığı bir kıza mektup yazar. Kız mektubu okuduktan sonra Cemil Meriç'in suratına fırlatır. Cemil Meriç, hiç istifini bozmadan oradan uzaklaşır. Ertesi gün kızın kitaplarının arasına şu notu bırakır:

"Sen, kendime yaptığım en büyük kötülüksün."

[visnelikapkekim-deactivated2020]

‘insanlara gülümsemenin inceliğine inanıyorum’

[huzeysaid]

Güzel söz söylemenin inceliğine inanıyorum

[visnelikapkekim-deactivated2020]

bir çiçeği sulamanın zarâfetine inaniyorum.

[kalplerdarphalinde-deactivated2]

Karşılık beklemeden karşıdakine iyilik, yardım etmenin güzelliğine inanıyorum.

[visnelikapkekim-deactivated2020]

gönüllere hitâp etmenin mümkünlüğüne inanıyorum.

[muallimeokur-deactivated2018121]

Keyfin yokken üzerine gelmeyen ama içten içe yanında olduğunu hissettiren insanın güzelliğine inanıyorum.

[melisinguncesii]

Müziğin ritmine inanıyorum.

[cilelikuzu]

Vefalı yüreklerin olduğuna inanıyorum.

[degilamaoyle]

Kalpten kalbe görünmez bir yolun olduğuna inanıyorum.

[allahvargamyokk]

başka bir dünyanın mümkünlüğüne inanıyorum.

[eliflercee]

kalbi güzel olan insanların bitmeyeceğine inanıyorum

[nidaavurall]

Bütün bu yazılanlardan sonra yüzümde bir tebessüm olacağına inanıyorum.

[mavihayaller]

saat; yarasa.

Dünya yuvarlak demişim de, kilise beni asmış gibi hüzünlüyüm.

Denize açılsam şimdi, hiç durmasam, yine de başladığım noktaya dönemem ben, inan bana. Hep öyle oldu çünkü; ben hep bir noktada yönümü şaşırdım, yönümü kaybettim. Sonrasını biliyorsun, az yara bandı çakmadın alnıma; duvarlara çarpa çarpa yönümü bulmaya çalıştım. Duvar kalmayınca da, durdum. Bekledim… Biri gelsin beni yola soksun diye. Ya da bana yol olsun diye. Kimse gelmedi. Uzun ve sessiz bir bekleyişti, işte orada ilk tereddütümü yaşadım dünyaya dair; dünya yuvarlak değil, bence kaygandı. Boşuna asıldım.

[yagmurrsn]

annem ve babam gibi, tüm kentler, ülkeler, günler, geceler, her gökyüzü de yabancı kaldı bana. insanlara daha fazla yaklaştıkça bu saydıklarımdan daha fazla uzaklaşıyorum. 

[cehennemindibindeki]

Ben her acıyı göğsüme yumruk vura vura kabullendim.

[sokaktakiyazar]

Çok gülen insanların yalnız kaldıklarında gözlerini bir yere sabitleyip dalışlarını izleyin. Anlayacaksınız.