nisvelya

içimden geçen her şey

[nisvelya]

Yine vicdanıma yenildim.

[nisvelya]

"Vedaları sevmem aslında. Bana biten bir macera, sona ermiş mutluluklar gibi gelir. Çünkü gidenler hiç geri gelmedi bayım. Gidenlerin ardından o masal birdaha hiç okunmadı. O kahkahalarla birdaha hiç atılmadı. O mutlu, güzel anlar birdaha asla yaşanmadı.

Ama onların iyi bir yanı vardı bayım. Umut. Belki bir gün geri döneceklerinin umudu. O umutla yaşar dururdum ben hep. Ancak bu vedayı normal vedalardan ayıran şey o umudun hiç olmaması. Bu çok farklı bir acıymış. Birini son kez göreceğini bile bile ona veda etmek, o umuda hiç sahip olmamak... bambaşka bir duyguymuş."

[nisvelya]

Hep böyle oluyor zaten. Hep bir hevesle giriştiğim her şey elimde kalıyor. Hevesim, umudum, inancım, mutluluğum... Her şey gidiyor. Bir daha da geri gelmiyor zaten. Hayal kırıklığımla ve gözümdeki yaşlarla kalıyorum.

[nisvelya]

Fırtınanın ortasında durup rüzgarın sesinden beste yapmak gibi hayallerim vardı benim. Şimdi ise fırtınanın içine giren ben olmuşum. Hayallerim ise uçmuş gitmiş başkalarına ilham olmuş. Benim de ne adım kalmış, ne bir yazım. Yalnızca hayallerim kalmış geriye.

[nisvelya]

Dışarıdan ufacık bir kıvılcım gelse ateş olup yakıcam her şeyi. Ama bana gelen tek şey hafif esen bir rüzgar. O da yolunu arıyor zaten.

[nisvelya]

Kimsesin olmadığı bir evin kapısını çalmaktır aşk. Asla olmayacak bir şey için saatlerce kapıda beklemektir. Çaresizlik içinde belki gelen olur diye beklemektir aşk. O kapı bir gün açılır diye önünde yaşlanmaktır. Kimse gelmemesine rağmen yine de çabalamanın adıdır aşk.

[nisvelya]

Bize zorunlu kıldıkları şeyler yüzünden hayatta istediğimiz şeyleri yapamıyoruz. Bu yüzden hep tutsağız dört duvara. Ne bir çıkış var ne de bir kapı. Yalnızca biz varız. Biz ve hayal kırıklıklarımız.

[nisvelya]

Eğer bizi birleştiren kaderse gel boyun eğelim kadere. Bir bildiği varmış ki birleştirmiş bizi diyelim. Bizi mükemmel bir aşka sürüklesin bu kader. Ben kadere razıyım. Sen yeter ki gel.

[nisvelya]

Benim için anne bir kelimeden ibaret değil. Benim için annem bir sırdaş, bir dost, kalbim, hayatım, her zaman çalabileceğim bir kapı, sonsuz şefkat, sonsuz sevgi, bir melek, bir güneş, bir çiçek... Her şey. Annem benim her şeyim.

Anneler, hayatın bize kendi zorluğu karşısında dayanabilmemiz için hediye ettiği meleklerdir. Ne bir benzeri var, ne de bir rakibi. Her anne birtanedir. Her anne özeldir, her anne mükemmeldir.

Bütün annelerin Anneler Günü kutlu olsun. Hepiniz iyiki varsınızz🫶

[nisvelya]

Sözlerim yeterdi aslında anlaşılmak için. Ama insanlar ne sözlerimden, ne de gözlerimden anladı. Ben kendimi anlamaya çalıştım hep. Kimse benim kadar benim için çabalamadı.

[nisvelya]

Yüzümden gülümsemeyi eksik etmeyen, hatırladıkça mutlu eden, tekrar yaşanması için dualar edeceğim anlar yaşamak istiyorum eskisi gibi.

[nisvelya]

Bazı insanlar vardır, hayatınız o olmadan bir hiçtir. Sanki sizi tamamlayan, hayatınızdaki boşlukları dolduran, eksiklikleri kapatan o kişi olmadan yaşayamazsınız gibi gelir. Bu kişiler illa ailemizden olmak zorunda değil. Aynı kandan olmasak bile ailemiz gibi hissettirirler. O kişileri kaybetmek kendimizi kaybetmek gibi gelir hatta. O kişileri bulmak çok zor, ama bulduğunda da değerini bilmek çok daha zor. Ama yine de tüm zorluklara rağmen yine de bir arada iseniz bu size sunulmuş en güzel lütuftur.

Ben öyle birini buldum. Ailemden değil, ama ailem kadar yakın hissettiğim o kişi sayesinde bu kadar ayakta kalabildim. Ve bugün doğum günü.

İyiki varsın, iyiki canımdan bir parçasın. Dilerim ki bundan sonraki tüm zamanlarımızı en güzel şekilde geçiririz. İyiki doğdun, iyiki varsın çiçeğim. Umarım hayat sana çok güzel kapılar açar, dua ettiğin, istediğin ne varsa gerçekleşir. Hayal kırıklıklarınla dolu bir hayat değil de, sevinçlerle, kahkahalarla dolu bir hayatın olsun inşallah. Seni çok ama çok seviyorum. İyiki doğdun birtanem💗💗💗

@askolarinpembedunyasi 🫶🫶🫶

[nisvelya]

Geceye çöken karanlığı gözyaşlarım parlatırken hiç dönüp arkana baktın mı? O akıttığın gözyaşlarımı görmedin bile. Verdiğin onca sevgiye rağmen çekip gittin yine. Ben de içimdeki nefretime rağmen kalbimden dolup taşan sevgimle kaldım sokakta. Yine ve yeniden.

[nisvelya]

Sen yokken duvarlar sarıldı bana. Sen dinlemezken onlar dinledi dertlerimi. Sen eğlenirken onlar ağladı benimle. Senin yalnızlık diye gördüğün şey bana en büyük kalabalığı verdi, haberin yok.

[nisvelya]

Kendime bile güvenmezken inanmıştım ben sana.

[nisvelya]

Her geçen gün kendi gözyaşlarımda boğuluyorum.

[nisvelya]

Artık eskisi gibi yazamıyorum. Sanki kullandığım kelimeler anlamını yitirmiş, boş, anlamsız bir şey olmuş gibi. Ne yapsam olmuyor. Hiçbir kelime derdime çare bulamıyor. Hiçbir kelime beni anlatamıyor. Açıklayamıyorum kendimi. İçime içime ağlıyorum.