KendiniBul

Blog yazarı

[rorikammanim]

ZAMAN

Aşkın sızısı karıştı gözyaşlarıma

Döküldü yorgun sayfalara

Sana şarkılar yazmak istedim nota bulamadım

Şiirler yazmak istedim satırlara sığdıramadım

Yanlızlık değil sensizlikti korkum

Sonunda korkularımla buluştum

Zaman ırmağını kalbime bağladım söker atar diye seni

Seller gitti de koparamadı sevgini

Ben sensizkende seni yaşayan bir deli

Yudum yudum içtim yokluğunun demini

Yıllar geçti yollar bitti sözler anlamını yitirdi 

Artık İstemem bu hayatın zenginliğini

[okuduklarindakendinibul]

Varlığın incitiyor zannediyordum,yokluğunla tanışana kadar...

[birseyleryazar]

"Değişimin bir müddet süren acı vericiliğine göğüs geremeyenler değişmeyen hayatlarında ufak ufak ama bir ömür boyu tükenmeye mahkûmlardır. Kırılma noktası, kırılmaktan ibarettir."

Kül kanat

[okuduklarindakendinibul]

Yalnız kalmak istiyorum,

Sanki yeterince yalnız değilmişim gibi...

Keşke düşüncelerimde ,insanlar gibi beni yalnız bir başıma bıraksa.

[okuduklarindakendinibul]

Hayatım,yaşamım hep tek düzeydi

Ne hayatımdan birilerini çikartım ne de hayatıma birilerini aldım,

Sadece birilerinin hayatlarına girip onlarda yer ettim...

Onun dışında herkesin kendi seçimiydi hayatımdan çıkmak.

Eskiden olsa üzülür kendimi suçlardım

Oysa artık hayatımdan sessizce çıkanlara bir teşekkür borçluydum.

🔊🎵🎧🎶

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Geçici olan hevesler bitmişti ama benim sana olan sevgim sonsuzlaşmıştı...

Ne içimden sen çıkabiliyordun ne de içime başkasını alabiliyordum.

Tüm kalbime hükmetmiştin...

Gerçi seni içimden atmak gibi bir derdim yoktu...

Sahi insan kendi parçasını söküp atabilir miydi, bunu ister miydi..?

- ZM -

[okuduklarindakendinibul]

Ne eksilmişti bendeki yerin ne de bendeki yerine göz dikenlere, izin vermiştim.

Hala kalbimde, güvende yaşıyordun...

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Benden sadece sevgimi değil seninle olan dostluğumuzu,seninle yaşadiğim guzel anilarimida koparmıştın...

Beni sensizlikle baş başa birakıp gitmiştin...

Varlığın evet gitmişti ama yokluğuna sığınmıştım,

Evet sensizdim belki ama hep sana sığındım...

Sahi seni bu denli istiyorken,

Gözümden her gece akan seller bizi birbirimize kavuşturabilecek miydi..?

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Gidişini izlemek gibi hallere kaldım...

Söylesene gerçekten olmaz mı sevdiğim?

Eğer olmaz diyeceksen sus,

Susalım sessizce...

Ve bir ömür çıkamasın dudaklarımızdan bu ağır kelime...

Seni sessizce özledim

Ama duyamazsın bilirim,

Artık hissedemezde olmuşsun...

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Bazı şehirler bazı insanlarla bütünleşir... O ağlar sanki ona istinaden yağmur yağar, O güler sanki o güldü diyerekten günes açar tum şehri ısıtir.

Bazen de ayrılıklar yasanır ve o şehir sessizleşir,sakinler ve geçmişin uğultularıyla kaplanır,geçmişin izleriyle ve geriye iki yabancı bir de kalabalıktan uzak şehir kalır...

Boşuna dememişler bazı sehirler vardır ki, o şehirlerde bazı insanları bekleyen hikayeler vardır.Demem o ki şehirler ve insanlar bütünleşir.Yaşamlarıyla,hikayeleriyle anılarıyla...

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Günler sonra seni görmüştüm

Üstelik tam da ettiğim duamın üstüne.

O kadar acizdi ki şu yüreğim,

Seni rüya harici görmenin heyecanı vardı.

Ve inan bu heyecan yasamdan bir umuttu sanki...

Her şeyden öte belkide özlem ve sabrımın ödülüydü bana bakan gözlerin..

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Bütünleşmiştik sanki,

Gündüzleri içi yanıyor

Geceleri ise kendini tutamıyordu.

Koskoca sehir ne çok şey anlatıyordu da kim, ne anlıyordu...

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

Sana gelebildiğim tek yer rüyalarımdı,

Belki de senin de bana geldiğin tek yerdi.

Ne sen gidiyordun,

Ne de ben gitmenden korkuyordum(?)

Her şeyde olduğu gibi bunuda saniyelere sığdırmıştık,

Ve sen yine uyanınca gidiyordun...

-ZM-

[okuduklarindakendinibul]

[okuduklarindakendinibul]

Kudüs

Görkemli O büyük Kutsal Kapı aralandı. Parlak bir ışık huzumesi ve peşi sıra gelen kuş cıvıltıları...Bu ışık nereden geliyordu?Bu kuş sesleri neydi? Işıkla beraberinde gelen insanı mest eden bir de koku vardı huzurun mutluluğun habercisi olmakla birlikte gelen bu ışıltı,bu koku;görkemli,ihtişamlı kubbe olan Mescid-i Aksa'nın temsilcisiydi.O kapıdan her Müslüman gibi SESSİZCE girdim ve bir anda huzur diye adlandırdığım şey dehşete,mutluluk diye adlandırdığım şey de hüzne,acıya ve kedere dönüştü.Her yer karardı her yer yok olmanın eşiğinde her yer kan gölü...Sanki Kevser Irmağı buradan can bulup çağlayacaktı. Burada İslam için dökülen her bir damla kan Kevser'den kana kana içilen yudumlar olacaktı.Kapıdan girmeden gelen ışık huzumesi ise gülümseyerek şehit olan kardeşlerimin nur yüzleriydi.Gelen kuş sesleri ise bu uğurda bir canım daha olsa onuda feda ederdim diyerek hatta Anne üzülme! Mescid-i Aksa'ya feda olsun bu yıkılan evimiz diyerek teselli veren,şehit olmayı göze alıp teker teker isimlerini kollarına,bacaklarına yazdıran küçük ama karşıdaki zalime direnecek ve haddini bildirecek cesaretli korkusuz savaşçıların, gözlerini son kez kapatmadan güler yüzle getirdiği ŞEHADETİN sesiydi!!!

[okuduklarindakendinibul]

Aşk ne diye sordular

Soran herkese o'dur dedim...

Nereden bilebilirdim aşkın sen değilde,

Meğersem ben olduğumu...

Nereden bilebilirdim aşk hakkında cahilin teki olduğunu!

Ve nereden bilebilirdim koca bir hiç olup, beni aldatmış olduğunu...

-Zeynep Meral-

[okuduklarindakendinibul]

Hani demiştim ya bir seni yazmaya cesaret edemedim diye,

Gitmenden korkup,

Kağıda kaleme küsmüştüm.

Oysa masaya oturmadan saatlerce seni düşünüp, senden hep bir haber bekledim...

Belki yazamadım ama seni düşünürken; söylediğim kelimeler,kurduğum cümlelerden kitap olurdu.

Bunu kaleme alsam belki şiir olacaktı

Alamadım...

Destan mı olduk..?

Belki bir gün beni de bizi de anlatırlar,

Kimi sevdiğimi bilmeselerde olur,nasıl sevdiğim örnek olsun yeter...

Belki de iki korkaktan öteye gidemedik,

ÖZLEDİM bile yazamayan iki korkaktık sadece ...

-Zeynep Meral-