miuv

yaramaz kediyi ters tut

[parmakucundamiyav]

bugün şöyle bir şey işittim kendim hakkında, ‘hep gülücükler saçıyorsun ama hangisi dalgayla hangisi ciddi anlayabiliyorum. seni uzun zamandır içten gülerken görmedim.’ 

[parmakucundamiyav]

kendimi gözümde çok büyütmüşüm, kimsenin beni kaybetmekten korktuğu falan yok.

[parmakucundamiyav]

Yanımdayken bir anda karşıma geçmiş çok fazla insan var. İçimdeki ses ‘sen elinden geleni yaptın’ diyor olmasaydı dizlerimin üstüne çöküp ağlardım. 

[parmakucundamiyav]

Kendim için bir şeyler yapmaya başlayınca, çevremdeki insanları kaybettim. Bu kimin bencilliği?

[parmakucundamiyav]

Küçüğüm daha, aklım ermez çoğu şeye. Tereyağlı yumurta yapmasını beceremem mesela. Mantı tarzı hamur işlerinin pişme süresini her defasında yanlış hesap ederim. Pilavla sulu yemeği karıştırmasını sevmem. Pizzada biberleri ayıklarım. Ve bir şey doğrayacakken her defasında elim kesme tahtasına gider. Kendim süpüreceğimi bile bile bisküviyi ufalaya ufalaya yerim. Masada kaldırılacağımı bile bile hep baş köşeye otururum. Her defasında yapmamam gerektiğini bilirim ama yinede yaparım. Mesela bile bile hep sevilmediğim ortamlara girerim. Az biraz büyüğüm şimdi. Yumurtamı haşlanmış yiyorum. Mantıyı pişirirken her yedi dakikada bir tadına bakıyorum. Azıcıkta olsa huzursuz olduğum ortamlardan olabildiğince kaçınıyorum. Farkındalık var olunca çok bir önemi yok. Önemli olan harekete geçirmek. Neticede camdan yağmurlu olduğunu gördüğüm havaya şemsiyesiz çıkarsam, ıslanırım.