Nobody @phantominthecoffin - Tumblr Blog

Öldürdüğüm tüm duygular seninle dirilmişti; sonra onları senin öldürdüğünü görmek dehşet vericiydi.

Belki bir gün ölüp giderim de

Hayallerim bulutların arasında birbirine karışır

Karanlık fikirlere düşüyorum gecenin bir körü

Yüzüme de düşüyorken ay ışığı

cam, çerçeve indirmelik hisler yokluyor seni. sen de oturup bir kediyi biraz daha seviyorsun.

Ruhum ölüyor

Bedenimi de ölüm yokluyor.

İntihar bir çözüm mü?

Zamanın ilacı da ölüm mü?

Kendi cehennemimde yanmak isterken başkaları nasıl ateş harlarsın diye uğraşıyor?

Ölüm dirimden daha çok sevilir mi?

Yoksa onun da mı kalbini kırarlar?

Konuşmamalı,susmalı.

Anlaşılmayı istemek gibi bir hataya düşmemeli bir daha...

Boğulmuşuz, kimse boğulmamızla ilgilenmemiş, suyu bulandırmakla suçlanmışız.

o artık kimseden zarar görmemek için kafasının içinde bir düzen kurdu orda yaşıyor.

Çocukça bi küsme değil bu. “İçim dünyaya sırtını döndü…”

sözlerinize dikkat edin çünkü birinin kafasında ne kadar tekrar ettiğini bilemezsiniz.

Yaralar hep açık kalacak

Ruhumdaki hasarın adı "Yaşamak!"

ben sadece normal olmaya çalışıyorum ama benim normal halim defolu

Ezilmemek için taşlaşmak ama taş gibi sert olunca kırılmak

Düşmeden önce de yaralıydı senin dizlerin. Haddi hesabı yok aldığın darbelerin.

zor bir dönem ,dolu bir kafa ,hiçbir şeyi kaldıramayan bünye.

Nobody