Philip's Diary

"Les enfants seuls savent ce qu'ils cherchent." -Le Petit Prince

[pilipcards-blog]

When you finish your PETA on KomPan

[pilipcards-blog]

Paglalakbay

Hunyo 26, 2000 11:54PM sa ospital sa Cavite; dinig ng lahat sa silid ang iyak ng isang sanggol na nasa piling ng kanyang ina. Binigyan nila ng pangalan ang batang ito na “Philip”. Marami ang nag kukwento ng paglalakbay nila sa iba’t-ibang lugar ngunit gusto ikwento ay ang paglalakbay ko sa buhay ko. May kasabihan na “The most important step is the first one” dahil ito ang daan na pinili mo tapakan at paninindigan mo ito. Sa paglalakbay ko sa buhay ko marami na ang naranasan ko at natutunan ko. Kahit hindi man sila naging madali para sa akin.

Hindi ako yung pinakaperpektong bata, anak, estudyante noon sa katunayan masmababa pa ako noon sa palagay ko. Wala naman akong mapapagmalaki dahil hindi naman ako yung pinakamatalino, pinakamagaling sa isports, o kahit ano. Naging mahirap talaga para sa akin na maging parang salot sa lipunan tapos malala pa dun tanggap ko pa na ganun lang ako. Ngunit hindi ko ginusto na ganun lang ako na ganun lang ang kaya ko. Kaya nag sipag ako na gawin lahat para magbago ako, ito ang naging first step ko sa sarili.

Nagawa ko na nga yung mga nais ko sa sarili ko ngunit hindi lang dito nagtatapos ang paglalakbay ko. Marami pa ang nais kong gawin sa sarili ko. Hindi ko sasayangin ang pagkakataon na maka-akyat sa bundok na’to upang patuyanan ko na kaya ko pa. Na hindi ako titigil maglakbay hanggang makaabot ako sa finish line. Lalagpasan ko ang sarili ko tiwala lang!

[pilipcards-blog]

Corgis are love what the heck!!!

[pilipcards-blog]

Little pupper :O 

[pilipcards-blog]

Bias <3

[pilipcards-blog]

Kinahihiligan

Hindi ko alam ilang taon na ko nakatitig sa harap ng aking kompyuter pero hindi ko rin tatanggihan kung may nagabi sakin na buong buhay ako nakatitig dito . Simula ng bata palang ako hanggang ngayon walang ibang lugar kundi ang mundo na nasa loob ng digital ang pinupuntahan ko kapag gusto ko tumaakas sa mga problema ko sa buhay. Dito rin natutunan maging masaya at mapayapa. Kaya naman naging parang pangalawang bahay  na rin para sakin ang kompyuter.

Kung mapapansin niyo hindi ako yung karaniwang bata noon na hilig maglaro sa labas ng takbutakbuhan kasama ang kanyang mga kaibigan subalit mas ginusto ko noon maging mag-isa kaysa sa kumpanya ng maraming tao, ito rin ang dahilan kaya naging loner ako J. Ilang taon palang ako nung unang pinakilala sa akin ng tatay ko ang kagandahan ng kompyuter.  Sa simpleng platformer games dati tulad ng Mario o sa mga laro tulad ng Pinball o Minesweeper ay naakit na ang interes ko. Araw’t gabi ako nakaupo sa harap ng kompyuter naglalaro ng kahit ano-ano, minsan nga nakakalimutan ko kumain at maligo noon dahil dito.  Pero sa unang pagkakataon sa buhay ko ay naging masaya talaga ako sa ginagawa ko.

Ngunit sympre habang tumatagal ng tumagal ang panahon at habang tumatanda ng tumatanda ako ay nawawalan na ako ng interes dito. Ayun nga nakalaan na magbabago ang panahon ngayon para sa bukas hindi rin maiiwasan na magbabago tayo. Hindi ko narin mahanap ang apoy dati na sumisiklab sa loob ko  na parang liwanag sa gitna ng gabi subalit pinalitan na ito ng isang maliit at mahinahon na apoy na onti-onting nawawala ang liwanag. Sana nalang pwede balikan ang nakaraan at mag simula ulit.

[pilipcards-blog]

SOOOOO CUTE!!!

[pilipcards-blog]

Kaguya-sama wa Kokurasetai - Tensai-tachi no Renai Zunousen CH 45

[pilipcards-blog]

We are what we repeatedly do. Excellence, then, is not an act, but a habit.

Will Durant 

[pilipcards-blog]

FILM REVIEW: Kimi no Na wa.

“Kimi no na wa” ang pinakabagong (Japanese anime film) penikula ni Makoto Shinkai o maskilala sa kanyang ibang gawa tulad ng “5 Centimeters Per Second”, “Children Who Chase Lost Voices”, at iba pa. Makikita natin sa mga penikula ni Makoto Shinkai na mahilig talaga siya gumawa ng mga penikula na may naghihiwalay sa mga magkasintahan (Star-crossed lovers) ngunit hindi ito ang karaniwang romantic drama na ginagawa niya kundi may “twist” ito na ‘Body swapping’ ng dalawang bida.

Nagsimula ang kuwento ng penikula na may isang dalaga na pangalan Mitsuha, nagising siya at napansin niya na babae na siya, mukhang karaniwan naman ito ngunit si Taki, isang binata sa Tokyo, ang nasa loob ng katawan ni Mitsuha at sa Tokyo naman nagising si Taki at nalaman niya na lalaki na siya dahil nagkapalit ng katawan si Mitsuha at si Taki. Ngayon ang dalawang bida na’to na nagising sa katawan ng isa’t-isa ay naghahanap ng paraan paano mabuhay sa katawan ng isa’t-isa, paano malaman kung bakit ito nangyayari, pero sa bandang huli naman ay napahalagahan nila ang isa’t-isa sa mga pangyayaring ito.

Talagang namangha ako sa palabas na ito: sa napakagandang visuals, napakahusay na mga eksena ng kuwento, at sa mga maliliit na detalye nito. Hindi siya yung karaniwan mong romance film na nakikita mo lang sa mga American films. Binibigyan pansin niya talaga lahat ng mga bagay: sa kultura at tradisyon ng Hapon, mga kalagayan ng mga kabataan doon, at iba pang bagay. Nakikita rin natin sa penikula nito ang mayayaman na imahinasyon ng mga Hapon na pwede rin natin makuhanan ng inspirasyon.

Ang “Kimi no na wa” o Your Name ay walang alinlangan isa sa mga pinakapaborito kong Japanese Animated Film dahil sa napakahusay na paggawa ni Makoto Shinkai dito. Naipapakita talaga nito na hindi lang para sa atin, mga kabataan, ang Animated Films kung hindi para sa lahat mapahalagahan ito. Naghahatid rin ito ng mensahe para sa atin, ang mga manonood. “I feel like I’m searching for someone, or something. This feeling has possessed me I think, from that day… The day when the stars came falling.”