@piorkate - Tumblr Blog

hakikati bulmuş bir bilgeydim ama yürüyen merdivenin sol tarafında durduğum için kimse umursamadı.

Burak Aksak (via iyininkotusu)

Buraya ne yazılır bilemedim. Çok büyütmüşüm gözümde günlüğe yazdıklarımı. Dedim hadi yazıyım içimi dökiyim. Baktım aslında hiçbişey yazmamışım. Elime alınca günlüğü kalakaldım öyle. Başlanmalı o zaman bir yerlerden.

Geldim buraya fakat öyle efsane mutlu değilim. Büyük bi mutluluk hat safhada değil yani. Yapabileceğim şeylerin en sonundayım derdim hep ama artık en başındayım aslında o şeylerin. Ödevim var mesela bitirebilirim. Dahi, müthiş bir adam dediğim adamın bana önerdiği kitapları okuyabilirim. Vizeler için özetlerime başlayabilirim. Fakat yatmayı tercih ediyorum. Yatıp düşünmeyi, sorgulamayı. Eyvallah sorgulamak da güzel ama ideallerimi atıyorum bi köşeye. Hani buraların en iyi PR’cısı ben olacaktım? Hani İstanbul’da staj? Artık o işler yaş. Şu andaki en büyük hayalim Oğulcan gelsin otogara gidiyim karşılıyım şöyle bir boynundan bir nefes alıp öpiyim. Yanında yeter sıkıldım dediğim adam şu 72 saatte delicesine özleyeceğim aklımın ucunu bırak bizim sokağın köşesinde bile geçmezdi.

Daha uzun yazma isterdim fakat okulda görüyoruz bunları. Uzun yazıları kimse okumaz, dikkatlerini çekemezsiniz. Gerçi kimin neyin dikkatini çekiyosun ki abi? Dikkat çekilmesi için yazılmasa da insan okunsun ister. Ben gidiyim de Ömer Antalyalı’nın ödevini yapıyım, kitaplar bittikten sonra tekrar kitap adı isteme yüzüm olsun. Daha reklam senaryosu yazıcam.

Gününüz güzel geçsin eğer öncekiler ötekiler kötüyse. Yoksa kötü geçsin. İnsanın her duyguya ihtiyacı var. Tıpkı titiz/hiç hasta olmayan insanlara mikrop enjekte edilmesi gibi.

#affettinmisevgilim

Dünya sana çift kişilik koltuk verse de sen o tahta iskemleye mecbursun.

#affetsevgilim