diary of Rozzie

she/her hejka misie publikuje tu lichawe wiersze

[rozzie-poems]

Iluzję trzymają mnie przy życiu

Błąkam się gdzieś pomiędzy

jeszcze jestem a już mnie nie ma

Żywią mnie obrazy pełne głębi i wyrazu

Zbudowane z ciepłego światła i ustrugane z kłamstw

Jak obietnice wyszeptane do poduszki

Pośrodku ciasnego pokoju obdartego ze światła

Obiecano mi, że jutro będzie inne

Jutro zrobię to

Jutro coś zmienię

Jutro zacznę od nowa

Jutro będzie lepiej

A dziś - dziś nie mam siły na te podboje

I kolekcjonuje te wszystkie moje "jutra"

Jak zużyte bilety

Które do nikąd nie prowadziły

Ale trzymam je w kieszeni na szczęście

[rozzie-poems]

Zwierciadło

Bywa i tak że spojrzę w to lustro

Zakłamane zwierciadło, wyciskacz łez

I czasem widzę przez nie pęknięcia

Takie których nie rozetrę już palcem

Czy to na pewno szkło nosi rysy

Czy też moja twarz pęka

[rozzie-poems]

Turbulencje

Całe te przewroty nie były konieczne

Ziemia mogłavy dalej się kręcić

Bez mojego udziału

Gwiazdy nie pytały mnie o zdanie

Zanim zaczęły gasnąć w oddali

Zbudowaliśmy sens

Na fundamentach kruchych i ulotnych

Z marną wiarą że przetrwa

Teraz jawię się w świecie

Jako jednostka nieistotna

Jako świadek własnego zanikania

I krzycze do świata

'Czego jeszcze chcesz ode mnie'

A on nie słyszy

A on nie odpowiada

I cały ten ból nie był konieczny

Bo mogłby mnie to nigdy nie być

I wszystko wyglądałoby tak samo

[rozzie-poems]

Odbicie

Bywa i tak że spojrzę w to lustro

Zakłamane zwierciadło, wyciskacz łez

I czasem widzę przez nie pęknięcia

Takie których nie rozetrę już palcem

Czy to na pewno szkło nosi rysy

Czy też moja twarz pęka

[rozzie-poems]

Dom

Oczy pełne łez szklanych

Kruchych niczym porcelana jako taka

Brzydka, stara, poszarzała

Co na półce jedynie kurz łapać jej przystało

Nie wiele dni już nam przypada

Więc do domu pora zawrócić

A dom przy drodze pusty

Ogołocony z szyb

Pozbawion wnętrza, uroku

Obdarty z tapet

I stoi bezczynnie

Stoi i ani na myśl mu upaść

Jednak nie zagrzeje tu miejsca na długo

Tylko na moment

Ale ten moment jeszcze czyni mnie wolnym

Spocząć i wyrwać się z zamętu

I tylko jedno mi się jawi na usta

Że jeśli tu mi przyszło umierać

To piękniejszej śmierci nie mogłem wymarzyć