Sadece bir ay olmak üzereydi. Ama bu kadarcık kısa bir süre içinde dahi içimde kocaman bir yer edinmiş. Bugünse artık gittiğini ve belki de bir daha hiç göremeyeceğimi öğrendim. Resmen günümün geri kalanı kocaman bir mutsuzlukla geçti. O kadar üzgünüm ki. Ağlamak istiyorum ama sulugözlülüğümden de nefret ediyorum.
Ona karşı içimde garip bir sevgi vardı. Göremediğim gün özlüyordum. Dün de onun olmadığı bir gündü halbuki. Bugün onu göreceğim diye seviniyordum ama böylesi bir haberi de hiç beklemiyordum.
Bundan sonra nasıl olur, nasıl ilerlenir bilmiyorum. Büyük bir hayal kırıklığı içindeyim. Yarı yolda kalmış gibiyim. Bana bir vaadi de yoktu halbuki.
Of. Mutsuzum.
Sevdiğim ilk kadın. Keşke böyle olmasaydı.
“A.C.”








