Ons ontwerp heeft als doel om de verblijfskwaliteit te verbeteren. Dit proberen wij te doen door de lange wachttijden te verminderen en de doorstroming te verbeteren door middel van het plaatsen van een brug. Echter zijn er ook enkele delen van het probleem niet opgelost. Zoals het ontwerp er nu uitziet, hebben mensen op de fiets en minder validen geen profijt van de brug. Ten tweede is er discussie in de groep of verblijfskwaliteit daadwerkelijk wordt verbeterd door te zorgen dat mensen sneller van de locatie weg zijn. Wel werd het prototype door eindgebruikers positief ervaren, al spreekt de vorm van het prototype weinig tot de verbeelding. De verbeteringspunten die voorgedragen werden uit het testen met eindgebruikers, zijn de slechte toegankelijkheid en de erg strakke vormgeving. Deze verbeterpunten zouden echter met redelijk gemak verbeterd kunnen worden in een toekomstig prototype.
Het team heeft het ontwikkel en onderzoeksproces in vier weken doorlopen. Bij het terugblikken wordt er geconstateerd dat er nog wel meer ruimte was om participatory design op een zinvolle en invloedrijke manier uit te voeren en toe te passen. Met de huidige opzet van het etnografische onderzoek hebben we moeite gehad om meningen te krijgen zonder zelf mensen in een richting te sturen. Denk hier aan vragen zoals “vind je het ook vervelend dat je twee keer moet oversteken vanaf de S.V.B.?”. Mensen denken al weinig over de locatie waardoor meepraten een probleem kan zijn. Hierdoor is bij het formuleren van de probleemstelling ruimte ontstaan voor eigen inbreng vanuit de projectleden. Deze eigen inbreng werd geleid door eigen interesses en belangen. Er ontbreekt nog in grote mate inzicht in de problematiek die door de gebruikers van het gebied ervaren wordt. Bijvoorbeeld de perspectieven van mensen die slecht ter been zijn of een rolstoel gebruiken zijn niet opgehaald. Ook is er weinig informatie verkregen vanuit fietsgebruikers omdat van fietsers het lastiger is om tijd en aandacht te vragen. Een mogelijke oplossing hiervoor zou zijn om de testen op meerdere momenten uit te voeren om zo meerdere perspectieven te krijgen.
Om een beter inzicht te krijgen in de gebruikers en de problemen die zij ervaren, hebben wij unaniem besloten dat hiervoor terug zal moeten worden gegaan naar de Empathise fase.
De samenwerking in de groep was goed en iedereen had een redelijk gelijke bijdrage. Het gebruik van Trello maakte dat de taakverdeling altijd helder was en een enkele keer daargelaten, de deadlines werden aangehouden. Door Tumblr te gebruiken voor het portfolio was het overzicht soms lastig te vinden omdat de posts niet op een logische manier geordend waren. Om het overzicht te verbeteren is er een index post gemaakt waardoor de posts beter te groeperen waren. Ook kwam het regelmatig voor dat we door de gezelligheid afgeleid raakten. Hiernaast merkte we zeker dat er enige dominerende en minder dominerende perspectieven in het ontwerpteam waren. Zo werkte Lars meer op de achtergrond waar Tycho als Built Environment student gespecialiseerd op mobiliteit een grote inbreng had. Zijn blik heeft er waarschijnlijk in het bijzonder voor gezorgd dat we veel aandacht hebben gestoken in het verkeersvraagstuk.
Ik ben een 20 jarige Bouwkunde student die studeert in het Saxion gebouw. Om van en naar Saxion Deventer te komen maak ik vaak gebruik van de bus die recht voor de school een bushalte heeft. Als ik naar de bushalte of de Jumbo wil, loop ik langs de ontwerp locatie en moet ik ook oversteken bij het kruispunt. Als voetganger moet je om bij de bushalte te komen een stukje omlopen om er te komen, terwijl het een stuk sneller is om direct over te steken. Met name als de bus bijna aankomt of bij slecht weer zie je dan ook vaak mensen oversteken recht tegenover de bushalte. Als je bij het stoplicht wilt oversteken is het vaak erg vol en druk en lopen mensen elkaar in de weg tijdens het oversteken.
Mijn naam is Bart, ik ben 23 jaar en zit in het vierde jaar ICT technologie. Ik kom uit Tilburg en ben niet erg bekend met Deventer zelf maar wel met het kruispunt tussen de Saxion en het Boreel. Sinds de minor loop ik gemiddeld twee keer per week naar het Boreel om voor de lunch en om een frisse neus te halen. De interviews lieten blijken dat het stukje vanaf de deur naar de brug van het Boreel als negatief ervaren wordt. Dit komt doordat de wachttijden lang aanvoelen en je een stuk naar het kruispunt moet omlopen. Hierdoor steken er mensen door rood over. Afsnijden kan ook niet doordat een hek geplaatst is.
Ik heb veel geleerd met het etnografisch onderzoek. Ook al kan er veel verbeterd aan worden zoals meer tijden er op uit te gaan maar het was wel erg handig om verschillende meningen en perspectieven te horen.
Ik heb een sterke bias naar het verminderen van autos. Mijn oorspronkelijke voorstellen waren ideeën die het gebruik van de auto ontmoedigen. Denk aan dingen zoals het sociaal ongemakkelijk maken van het gebruik van de auto, bewust auto’s langer laten wachten en een tunnel voor de auto’s zodat deze uit het zicht verdwijnen en geen hinder geven voor he rest van het verkeer.
Door mijn opleiding kijk ik wat technisch mogelijk zou kunnen zijn voor de brug. Zo word ik kijk ik naar de mogelijkheden zoals een pianotrap maar denk ik ook aan dingen zoals verlichting, sensoren om te meten hoeveel de brug gebruikt wordt etc.
Ik ben een 3e jaars student Vastgoed en makelaardij op Saxion. Normaliter studeer ik dan ook in Enschede maar voor deze minor reis ik al een aantal maanden regelmatig van Zwolle naar Deventer. Ik denk dat een belangrijke eigenschap die zeker van belang bij deze minor is dat ik over het algemeen redelijk dystopisch denk over de Smart City.
Zelf maak ik amper gebruik van de locatie, wel heb ik er enkele keren gereden met de met de auto voor werk en hiernaast ga ik soms naar de Jumbo vanuit Saxion. Ik was niet van mening dat er significante problemen waren aan het kruispunt voor ik aan dit project begon, naar mijn mening kon de weg naar de Jumbo iets efficiënter en toen de opdracht gegeven was viel me al snel op dat ik de locatie akelig lelijk vind, iets waar ik eerder weinig tot geen aandacht aan had geschonken.
Ik denk dat al het bovenstaande het ontwerp significant heeft beïnvloed, zo heeft mijn studierichting ervoor gezorgd dat ik graag een ontwerp voor een fysieke ingreep wilde ontwerpen met een voorkeur voor SketchUP t.o.v. bijvoorbeeld een app of het plaatsen van sensoren. Iets wat nog eens werd versterkt door mijn negatieve toekomstbeelden met betrekking tot technologie en hoe dit mogelijk anders kan worden ingezet in de toekomst tezamen met mijn gebrek aan technische kennis waardoor enkele Smart toepassingen al snel afvielen of niet eens in mij opkwamen. Een pianotrap als smart technology met een lage impact bood dan ook een juiste manier om dit toch in onze opdracht te verwerken. Ook is het ontwerp de oplossing voor het enige irritatie puntje wat ik bij tijden had, namelijk de oversteekplaats onderweg naar de Jumbo.
Ik ben Tycho en 21 jaar oud, een aantal aspecten die van invloed kunnen zijn op het ontwerpproces is dat ik mobiliteit studeer aan de hogeschool van Amsterdam. Doordat ik kennis heb van verkeersknooppunten, was het bij deze casus gelijk raak om mijn kennis te raadplegen over verkeerstechnische vraagstukken. Tijdens het onderzoeken van de locatie werd ik ook regelmatig met mijn neus op de feiten gedrukt door mijn samenwerkingspartners dat ik vooral in verkeersoplossingen denk. Naar aanleiding van dit gegeven ben ik mij bewuster geworden van mijn bias. Verder vond ik het een goede toevoeging om daadwerkelijk etnografisch onderzoek uit te voeren. Hiervan heb ik in week 3 een hoop van opgestoken. Bijvoorbeeld dat ik het idee had dat het als onveilig ervaren zou worden door fietsers, maar dat bleek totaal niet uit het onderzoek. De problemen die ik zelf ervaar bij het kruispunt is dat je als voetganger lang moet wachten bij de verkeerslichten. Daarnaast krijg je als voetganger ook het gevoel dat je hier snel weg wilt door de vele drukte van het gemotoriseerde verkeer. De uiteindelijke oplossing lost het probleem van de wachttijd bij de verkeerslichten goed op, er hoeft namelijk slechts omhoog gelopen te worden. Het probleem over verblijfskwaliteit worden niet direct aangepakt met deze oplossing, daar zou nog zeker beter naar gekeken kunnen worden.
Als student bij de ICT opleiding in Deventer ben ik al meermaals te vinden geweest in het gebied, en had zodoende al enige ervaring met de onprettige verblijfssituatie in het gebied. Zo heb ik al vele malen meegemaakt dat mensen bij het verkeerslicht door rood lopen, er veel auto’s bij het kruispunt langs gaan, en dat het pad naar het SVB-gebouw niet prettig is om te belopen. Maar dat is uiteraard wel vanuit mijn eigen oogpunt als medegebruiker van het gebied. Toch was het lastig om deze houding los te laten, omdat in mijn ervaring het grootste deel van de voetgangers in het gebied net als mijzelf studenten waren, die tijdens een pauze richting het winkelcentrum lopen. Hierdoor was het bijna vanzelfsprekend dat er een oplossing werd ontwikkeld die voornamelijk de studenten helpt. Tijdens de ideate-fase heb ik veel bruggetjes kunnen leggen naar andere projecten die ik wel eens gezien heb, en kwam zodoende meermaals met uitspraken als ‘Ik heb dit wel eens ergens gezien’. Hierdoor kwamen we in het eerste prototype uit op een brug met verschillende attracties, maar deze zijn in een latere iteratie grotendeels verdwenen, enkel de pianotrap is behouden.
Mijn naam is Thijs ik ben 20 jaar en studeer de opleiding Vastgoed & Makelaardij. In deze opleiding heb ik enige bouwkundige kennis opgedaan. Voor dit project denk ik dat ik het probleem bekijk het als student en daardoor is het mogelijk lastiger om je in te leven in andere groepen zoals ouderen of werkenden in deze omgeving. Door de kennis uit mijn studie en door logisch nadenken een goede bijdrage heb geleverd. In het dagelijks leven loop ik echter wel bijna nooit langs de locatie van het kruispunt omdat ik vrijwel nooit naar de jumbo ga. Dit heeft mogelijk tot effect dat ik mij iets minder goed kan inleven in de complicaties op de locatie tijdens de empathise fase.
