Kon aduna pa imong maayong buot bisan ang tanan
Nangayabag na unya ikaw ang gipasinganlan,
Kon sigurado ka’s imong barog bisan ikaw gidudahan
Unya gipabili pa g’yod nimo ilang giduhaduhaan,
Kon makahuwat ka unya dili ka kapoyon,
Unya ilaron gani apan dili ka mangilad balik,
O gidumtan ka unya dili madumtanon
Unya dili ka mahambogon o mabugirit:
Kon dili ka madala sa imong mga gipangdamgo;
Kon dili lang g’yod ka kutob sa pagtinguha;
Kon ang Kadaogan ug Katalagman’s imo mutagbo
Unya walay kalahian imong pagtagad’s duha;
Kon madawat ra nimo imong gipanghisgot
Nga ibitik para’s mga tonto sa mga limbongan,
Kon imong singkamot matan-aw nimong madaot
Unya ayohon ra nimo balik gamit’s karaang himan:
Kon mapundok nimo tanan nimong nadag-an
Unya irisgo nimo tanan sa usa lang ka sulay,
Unya mapildi ka ‘pan makabalik gihapon’s gigikanan
Unya dili g’yod magpabilin sa diin ka nabitay;
Kon mapugos nimo’ng kasingkasing, ugat ug unod
Nga imbis wala na sila, palihokon gihapon
Unya mopadayon nga wala nay nagbuhi g’yod
Gawas sa Diwa nga misinggit og “Padayon!”
Kon paray’gon nimong tawo unya ikaw mithion gihapon
Kon makasugat ka’g Hari unya dili ka mubiya’s katawhan
Kon sa kalaban ug sa kauban dili ka masamaran
Kon tanan mupasakay’s imo unya dili nila palabion;
Kon mapuno nimo ang usa ka minutong bagsak
Sa sisenta ka segundong pagpaninguha,
Imoha ang Kalibotan ug tanang aduna diha,
Ug—unsa pa g’yod—ikaw Ulitawo na, anak!
ang orihinal nga teksto: https://www.poetryfoundation.org/poems/46473/if—