Tavus kuşu çalarım

sisifos bir bok böceğidir.

[suistedimbenzingetirdi]

“ Biz canlıların cehennemi gelecekte var olacak bir şey değil, eğer bir cehennem varsa, burada, çoktan aramızda; her gün içinde yaşadığımız, birlikte, yan yana durarak yarattığımız cehennem. iki yolu var acı çekmemenin: birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. ikinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.”  (Italo Calvino)

[suistedimbenzingetirdi]

“ Ben biliyorum.. daha uzun ama daha iyi ve güzeldir.. 35 yıl boyunca bu çölün esiri oldum.. başımdan geçen bir şeyi anlatacağım sana. Evlendikten kısa bir süre sonraydı. Her türlü sorunumuz vardı.. o kadar sıkılmıştım ki, her şeyi bitirmeye karar verdim.. bir sabah şafaktan önce arabaya ip koydum. Aklım berraktı, kendimi öldürmek istiyordum. Mianeh’e gittim, yıl 1960’tı. Kiraz ağaçlarının yakınına gittim. Orada durdum. Şafak sökmemişti.. ipi bir ağaca attım, ama orada durmadı.. bir iki kere denedim ama olmadı. Sonra ağaca tırmandım ve ipi sıkıca bağladım. Sonra elimin altında yumuşak bir şeyler hissettim, kirazlar ! çok güzel tatlı kirazlar. Bir tane yedim, güzeldi. Sonra iki ve üç tane daha.. sonra fark ettim ki güneş dağların üzerinde doğuyordu. Ne güneş , ne manzara, ne yeşillik.. bir anda okula giden çocukların sesini duydum.. bana bakmak için durdular. Benden ağacı sallamamı istediler. Kirazlar düştü ve yediler.. mutluydum. Sonra biraz kiraz toplayıp eve götürdüm.. karım hala uyuyordu. Uyandığında o da kiraz yedi.. ve o da mutlu oldu.. kendimi öldürmekten vazgeçtim. Ve kirazlara geri döndüm.. bir kiraz hayatımı kurtardı. Bir kiraz hayatımı kurtardı.. “  (Kirazın Tadı)

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

“ Bir kafede onu bekliyordum. ama o gecikmişti. ama sadece bir dakika. o kadar da önemli değil. birinci aşama: onun geç kalmasını sevmektir. bu onu daha insani yapar. çekiciliğini arttırır. ikinci aşama: ajandamı kontrol ederim. kendimi sorgularım falan. belki de benim bir yanlışım vardır. kafamda senaryolar yazarım. kendimi başka bir kafeye geç kalmışım gibi hayal ederim. şöyle bir etrafıma bakarım. doğru yerdeyimdir işte. 32 dakika geçmiştir. üçüncü aşama: kendi kendime beklemenin sorun olmadığını söylerim. kendime meşgaleler bulurum. bir şeyler okurum. okur gibi yaparım aslında. ama hep aynı paragraftayımdır. lavaboya giderim. sipariş veririm. şimdi ondan nefret ediyorum işte. kafamın içinde ona hakaretler yağdırırım. kafeye geldiği anda söylenecek güzel sözler bulmaya çalışırım. 39 dakika geçmiştir. ve o gelir. nefes nefese. hala yakışıklı. trafik kötüymüş. evet. ben de onu mazur görürüm. derim ki, bu kadar geç kalman tabi ki olağan. çünkü.. çünkü ben zayıf biriyim ve eğer birine çok fazla değer vermişsem benim için o daima haklıdır. sikeyim.” (Les Amours Imaginaires)  

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

"balıkçı kral'ın hikayesini duydun mu? hikaye, cesaretini kanıtlamak için ormanda yalnız uyuyan çocuk bir kral ile başlar. geceyi yalnız geçirirken kutsal bir görüntü görür. alevlerin içinden kutsal kase çıkar. tanrı'nın ilahi merhametininin simgesi. bir ses duyar: "insanların yüreklerini iyileştirmesi için kaseyi koru". ancak çocuk, kasede güç, başarı ve güzellik dolu bir hayatın görüntüsünü görür. bu kısa şaşkınlık halinde kendisini bir çocuk gibi değil de aksine yenilmez hisseder tanrı gibi. kaseyi almak için ateşe uzanır. ama kase yok olur ve çocuğun eli korkunç bir şekilde yanar. çocuk kral büyüdükçe yarası daha da derinleşir. bir gün yaşama amacını kaybeder. kendine ve başkalarına inancı kalmaz. sevemez, bu olay onu hasta eder. ölmeye başlar. bir gün kaleye bir soytarı gelir. ve kralın yalnız olduğunu görür. soytarı basit bir adamdır. onun kral olduğunu anlamaz. sadece yalnız ve acı içinde bir adam görür. "seni üzen ne?" diye sorar. kral şöyle yanıt verir: "boğazım kurudu, su içmeliyim". soytarı yatağın yanından bir kap alır doldurur ve krala verir. kral suyu içmeye başlar ve yarasının iyileştiğini görür. ellerine bakar ve ömrü boyunca aradığı kutsal kaseyi görür. soytarıya sorar : "en parlak ve cesur adamlarımın bulamadığını nasıl buldun?" . soytarı yanıt verir: "bilmiyorum, tek bildiğim senin susadığındı."  (The Fisher King)

[suistedimbenzingetirdi]

Kim olduğumuz sorusuna cevap ararken, aklımız hep, kim olacağımız sorusuyla karışıyor. Kim olacağımızı düşündüğümüzde ise kim olmak istediğimiz sorusu peşimizi koyuvermiyor. Gerçekte, kim olduğumuzu öğrenme süreci içinde bile kimliğimiz yeniden oluşuyor. Sanki Werner Heisenberg’in belirsizlik ilkesine tâbi olmuş gibiyiz. Nerede olduğumuzu öğrenmeye çalışırken nereye gittiğimizin bilgisi elimizden kaçıyor, eğer nereye gittiğimizi bilme gayretine kendimizi kaptırırsak nerede olduğumuzu unutma tehlikesine uğruyoruz. Ama bütün bu belirsizlik içinde karartılamayacak, önemi azaltılamayacak, vazgeçilemeyecek bir kalkış noktamız var: Bizler, hepimiz birer ürünüz. Hepimiz husule geldik, hepimiz oğullar ve kızlarız. Bir kez bu gerçeği kavradık mı zülmün nerede, zalimin kim olduğunu da kavrama imkanı önümüze açılıyor. Çünkü oğullar ve kızlar olduğumuzu bilince suçun bizde olmadığını da biliyoruz. Suç, Bizi koyduğu kurallara uymaya zorlayanlardadır.. (İsmet Özel-Waldo Sen Neden Burada Değilsin?)

[suistedimbenzingetirdi]

The men in colors

[suistedimbenzingetirdi]

[suistedimbenzingetirdi]

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

"odandan cikman gerekmez,masanda oturmaya devam et ve dinle.. dinleme bile,sadece bekle..bekleme bile gercekten sakin ve yalniz ol dunya ozgurce sunacaktir kendini sana.. maskesinden siyrilmak icin baska secenegi yok husu icinde yuvarlanacaktir ayaklarinin dibine..." (Franz Kafka)

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

"Dünyayı bugünkü durumuna getiren nedir, bilir misin? Yarım işler, yarım konuşmalar, yarım günahlar, yarım iyiliklerdir. Sonuna kadar git be insan, avara* et ve korkma! Tanrı baş şeytandan çok, yarım şeytandan iğrenir" (Zorba)

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

" seni sadece hayal ettiğimde daha kolaydı. bana cevap verdiğini bile hayal ediyordum. uzun konuşmalar yapıyorduk, sen ve ben. seni dinliyor, seni görüyor, seni kokluyordum... sesini duyuyordum... bazen sesin beni uyandırıyordu, sanki odada yanımdaymışssın gibi, beni gece yarısı uyandırıyordu... sonra, yavaş yavaş kayboldu. artık seni hayal edemiyordum, eskisi gibi yüksek sesle konuşmaya çalışıyordum; ama...orada yoktun..! seni duyamıyordum. sonra öylece vazgeçtim... ve her şey durdu... "(Paris,Texas)

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

   Tepeden inme kentsel dönüşüm politikalarıyla yapılan; geçimini zar zor sağlayan insanları borç altında bırakmak,kendi aralarında yaşattıkları kültürü yok etmek,bölgeyi denetim altına almak,her birini farklı bir yere gitmeye zorlamak ve insanları giderek yalnızlaştırmak.Tarihe,bölgenin kimliğine ve kültürüne saygı duymayan,umursamayan bu dönüşümler bir nevi fakirden alıp zengine veriyor.Yeni yapılan binalara adapte olamayanlar,giderek artan borçları karşılayamanlar eşyalarını toplayıp başka bir yerde yaşamaya zorlanıyor.Paris'te 1853 – 1870 yılları arasında uygulanan Haussmann Planı'nda nasıl ki fakirler ve alt tabaka olarak görülenler kentin dışındaki varoşlara sürülmek zorunda kaldı ve kent güya "arındırıldıysa",burada yapılan daha vahşi ve plansız bir sürgün.

Sulukule Kimin İçin Dönüşüm

İvme Dergisi Kentsel Dönüşüm Röportajı Ayazma Mahallesi

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

dört kurbağa nehrin kıyısında yüzen bir kütüğün üstüne oturmuşlardı. kütük birden akıntıya kapıldı ve yavaşça nehrin aşağısına doğru sürüklenmeye başladı. kurbağalar memnundular ve meraklanmışlardı, çünkü daha önce hiç gemi yolculuğu yapmamışlardı. bir süre sonra birinci kurbağa konuştu ve dedi ki: 'bu gerçekten harika bir kütük. sanki canlıymış gibi hareket ediyor. daha önce hiç böyle bir kütük görmemiştim.' sonra ikinci kurbağa konuştu ve dedi ki: 'yoo dostum, kütük, diğer kütükler gibi ve hareket etmiyor. hareket eden nehir, nehir denize doğru koşuyor ve bizi de kütükle birlikte sürüklüyor.' ve üçüncü kurbağa konuşup dedi ki: 'ne kütük ne nehir hareket ediyor. hareket eden bizim düşüncelerimiz. çünkü düşünce olmadan hiçbir şey hareket etmez.' ve üç kurbağa aslında neyin hareket ettiği konusunda çekişmeye başladılar. kavga giderek hareketlendi ve gürültü arttı, ama bir türlü anlaşmaya varamadılar. bunun üzerine o zamana kadar sessiz kalıp dikkatle onları dinleyen dördüncü kurbağaya döndüler ve onun fikrini sordular. ve dördüncü kurbağa dedi ki: 'her biriniz haklısınız ve hiçbiriniz hatalı değilsiniz. kütük, su ve düşüncelerimiz, hepsi birlikte hareket ediyor.' ve üç kurbağa çok sinirlendiler, çünkü hiçbiri kendisinin tamamen haklı ve diğer ikisinin tamamen haksız olduğunu kabul etmeye yanaşmıyordu.

sonra garip bir şey oldu: üç kurbağa birleşip dördüncü kurbağayı kütüğün üstünden nehre ittiler...  (Halil Cibran)

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

"-- Bu hayvanı içeri attıralım.Nisan'a kadar hapiste yatsın; yesin, içsin.

- Hiçbir hapishane onu almıyor.

-- Hadi buyur...

- Geçen defa yattığı hapishaneyi soymuş.

-- Ha siktir! İnanmıyorum! - Doğru.

-- Bu adamı almam ben. İnsan kaldığı hapishaneyi nasıl soyar?" (Tabutta Rövaşata)

Sokakta yaşayıp hırsızlığa ve suça itilen insanların aslında bunları neden yaptığını araştırmaktan önce sıcak evlerimizde onları birer toplum zararlısı ve pislik gibi görüp,"bu insanları neden dışarıya salıyorlar anlamıyorum" dediğimiz sürece hiçbir şey değişmeyecek.Aynı bokun farklı rengi olarak kalmaya devam edeceğiz.

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

" - Ya evlenin ya da evlenmeyin... Ya da her ikisi için de pişman olun. Dünyanın aptallığına kahkahayla gülün Pişman olun. Onun için ağlayın ve yine pişman olun. Dünyanın aptallığına kahkahayla gülün, ya da onun için ağlayın; her ikisi için de pişman olun. Dünyanın aptallığına kahkahayla gülün, ya da onun için ağlayın; Her ikisi için de pişman olun. Kendinizi asın; ve pişman olun. Kendinizi asmayın, Onun için de pişman olun. Kendinizi asın ya da asmayın ikisi için de pişman olun İster asın ister asmayın, Her ikisi için de pişman olun. İşte sevgili dostlarım, tüm insan bilgeliğinin özü. - Neydi bu? - Bir bokun birkaç tane bölümü. Kierkegaard = Mezarlık. Bir geri zekalıya yakışan bir isim." (Noi Albinoi)

[suistedimbenzingetirdi]

" -katır almadın mı?   -yok, babam ve katırı mayına basıp havaya uçtular.   -toprağın var mı?   -evet, çok.   -niye işlemiyorsun?   -her yerde mayın var.   -temizleyemez misin?   -çok var. " (Sarhoş Atlar Zamanı)

Tindersticks,ilk defa dinlerken bile sanki yıllardır hayatınızda arka fonda çalıyormuş,hep yanınızdaymış gibi.

[suistedimbenzingetirdi]

Visit Original Link

"ah, şu rüzgarın bir bedeni olsaydı! ama insanı en çok çileden çıkaran, insanı en çok küçülten şeylerden hiçbirinin bedeni yoktur. elle tutulur bir bedeni yoktur ama, güçlü bir varlıktır yine de. çok ince, çok kurnazca, çok hınzırca bir başkalık bu. ama bir daha söylüyorum, yemin ediyorum ki, gene de bir yücelik, bir güzellik var bu rüzgarda" (Moby Dick)