“beni güzel hatırla bunlar son satırlar. farzet ki bir rüzgardım, esip geçtim hayatından ya da bir yağmur, sel oldum sokağında. sonra toprak çekti suyu, kaybolup gittim belki de bir rüyaydım senin için uyandın ve ben bittim.
beni güzel hatırla çünkü sevdim seni ben her şeyini. sana sırdaş oldum, dost oldum, koynumda ağladın yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini. beni üzdün kınamadım, alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım.
beni güzel hatırla sayfalarca mektup bıraktım sana. şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım sakladım günahını, sevabını içimde, sessizce gittim. senden öncekiler gibi sen de anlamadın.
beni güzel hatırla sana unutulmaz geceler bıraktım, sana en yorgun sabahlar. gülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi bıraktım en güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka. söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye vedalar bıraktım duraklarda. ne ararsan bir sevdanın içinde, fazlasıyla bıraktım ardımda.
beni güzel hatırla dizlerimde uyuduğunu düşün saçını okşadığımı, üşüyen ellerimi ısıttığını mutlu olduğun anları getir gözünün önüne, alnından öptüğüm dakikaları. birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün. şaşırtmayı severim biliyorsun. bu da sana son sürprizim olsun, şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum beni güzel hatırla, gidiyorum.”
