#03.09

[sg1]

Stargate SG-1, 03.09 Rules of Engagement

[ziggyturner]

who: ashton ( @ashton-ryder ) where: outside the wexley when: march 9th

it wasn't safe to stand still out in the open. not when you have a pulse and those things were wandering around. ziggy knew that. knew it well. and yet, there they were, standing still in front of the wexley staring at it in disbelief. they'd been working their way to this exact destination for months and now that they were finally there, the only entrance they knew about was destroyed. the scrape of a rock nearby snapped ziggy out of it, he spotted the delivery truck and with the energy they had left they made a rush for it, jumping in side and slamming the door down behind them.

after eating the last half of a granola bar they'd saved from the day before, they made their way to the back of the truck and drifted off to sleep. they'd think about what to do next in the morning, nothing in their head was making any sense anymore. it was only a few hours before they were jolted awake by the back of the trailer opening and they stumbled onto their feet, gripping their bat in their hands. but it lowered as his eyes adjusted to the light and the familiar face staring back at them.

"a-a-a.." the name was on the tip of their tongue but couldn't seem to fall out. hell, hell they aren't sure they remembered their own name at this point— nor could they remember the last time they spoke out loud. "are you real?" ziggy managed finally.

[opshizt]

+ bonus moment:

belated happiest birthday to strawhat's suuuuuupeeeeeeer and dramatic shipwright, cyborg franky!

[junkomemo]

2021/09/24

[saltyhuntress]

@winchestergifs‘s timestamproulette [3/?]

3x09 | MALLEUS MALEFICARUM

[metinolmak]

Uyku tutmayınca kendime kahve yapayım dedim. Mutfak tezgahına yaklastiğim an ayağımda bir ıslaklık hissettim ve lavabonun su akıttığını farkettim. Tezgahın önünde gölet oluşmuş. Bunu yazın bir defa daha yaşamıştım ve ilkine göre artık daha tecrübeli sayılırdım. Ne yapmam gerektiğini gayet iyi biliyordum. Önce lavabo vanalarını kapattım, ardından bir bez yardımıyla dışarıya akan suyu topladım. Sıra tamir etmeye gelmişti ve bu en zor kısmıydı. Takım çantasından ingiliz anahtarını alıp tezgahın altına girdim. O sırada çatal ortaya çıkmış olabilir ama yalnız olduğum için birini tahrik etmem söz konusu bile değildi dolayısıyla bunu pek önemsemedim ve suyun nereden aktığına odaklandım. Tesisatçıya para vermemek için kendim yapıyorum bu işleri, ona vereceğim parayı kendime veriyorum hem param yabancıya gitmemiş oluyor. Biliyorum bir süre sonra yine aynı şey yaşanacak ama sadece yazları kullandığımız bir ev için tesisatçıya para vermek istemiyorum. Zaten iki gün kalıp tekrar İstanbul'a dönücem. Giderken vanaların hepsini kapatırsam bir daha akmaz mantığıyla hareket ediyorum. Tahliye borusundaki sorunu geçici olarak hallediyorum fakat bu konuda kendimi bayağı geliştirmişim. Sorunu tam olarak çozemesemde bir süreliğine iş görecek şekilde tamir ediyorum. Suyu açıp borunun su sızdırıp sızdırmadığını kağıt havlu ile kontrol ediyorum ve "metin bu işi yapıyorsun" diyorum kendime. Takım çantasından aldığım İngiliz anahtarını hiç kullanmadan tekrar yerine koydum ve kendimden müsaade istedim.

[sessizlikguncesi]

Gittiğinden beri bedenimde çok değişik ve uzun süreli semptomlar gözlüyorum. Bir anda korkunç derecede zayıfladım, saçlarım döküldü, geçen gün burnumun kanamasını durdurmak için ecel terleri döktüm, geçmeyen bir mide bulantım, titremelerim ve hava durumundan bağımsız üşümelerim var. Bedenim yokluğunda yaşamayı reddediyor gibi. Çok yorgun hissediyorum ama uyuyamıyorum. Uyuduğumda mutlaka kâbus görüyorum. Tüm bunlar ne zaman geçecek hiçbir fikrim yok ama gerçekten artık dayanmakta çok zorlanıyorum. Beni bu acı öldürecekse önceden söyleyin, bari daha fazla acı çekmeden şu tatlı canımdan geçeyim. Yok iyi olacaksam nolur tahmini bir zaman verin, o zamana tutunayım.

[madonna-la-cardinalessa]

Borgia Family Appreciation Week

Day 6:  A scene that made you laugh or cry