6 gün oldu. Ben hala kendime gelemiyorum siz nasıl beceriyorsunuz? Ya da beceremiyor musunuz siz de? Gece yastığa kafayı koyduğunuzda sizin de gözünüzden yaşlar dökülüyor değil mi? Başka türlüsü kötü, başka türlüsü daha acı..
Bu sefer ki çok ağırdı. Ankara’da yaşamayan anlamaz diyorum. İstanbul’daki, diğer şehirlerdeki arkadaşlarım alınıyor. “Ya olur mu öyle şey biz de üzüldük, biz de korkuyoruz.” diyorlar. Diyorlar da anlamıyorlar işte. .. Korku değil bu. Hayır, ben korkmuyorum. Bu sefer ki çok farklı, bu sefer ki başka türlü ağır.
Bakmayın Ankara’nın büyükşehir olduğuna o kadar küçüktür ki aslında biriyle arkadaş değilseniz mutlaka arkadaşlarıyla arkadaşsınızdır. Dersaneler Sıhhıye-Kızılay arasına sıkışmıştır genelde, dolmuş dediğin otobüs dediğin Güvenpark’tan kalkar, ucuz kitap alacaksan mekanın Olgunlardır. Ankara kısır bir döngüden ibarettir yolun sonu hep Kızılay’a çıkar. Öyle bir yerdi ki orası, o gün o saatte herkes orada olabilirdi. Ben değildim ama oraya gidiyordum. Koşup yetişemediğim sonrasında kendi şanssızlığıma sövdüğüm metroya binseydim eğer tam orada olacaktım. Tam o durakta. Tam o saatte. Can gibi, Başak gibi, diğerleri gibi…
Aynı dersaneye gitmiştik bu çocuklarla, babamın da öğretmen olarak çalıştığı dersaneye. Aile gibiyizdir biz orada mezun olduktan sonra kopmazsın. O gün ben ailemden 2 kişiyi kaybettim. 2 kardeşimi kaybettim. Hiç tanımadım onları ama ailemdiler işte. Babamın bir kaç kere Can'dan bahsettiğini hatırlıyorum. Koyu Trabzonsporludur babam, Can gibi.. En çok da mezarındaki o forma acıttı be Can.
Ben onların yarım kalmışlıklarına o kadar kahroldum ki kendime nasıl gelirim bilemiyorum. Aynı umutlarla aynı sıraları eskitmiştik be. Böyle olmamalıydı sanki dimi? Ben çok kızgınım.
Diğer güzel insanlar da o kadar tanıdık geliyor ki bana kaç kere beklemiştik aynı durakta acaba? Bu sefer ki başka ağırdı.Biliyorum, hepimiz ölecek yaştayız. Ama bu sefer ki çok ağırdı işte… Ben kaldıramıyorum. Ben o durakta bir daha nasıl beklerim? Korku değil bu kesinlikle. Ben sizi nasıl unuturum. Ben o Ziraat Bankası yazılı üst geçidi nasıl kullanırım? Nasıl? Sırf güzel kokuyor diye çiçekçilerin yolunu kullanırdım eskiden, şimdi nasıl geçeceğim oradan? Siz nasıl geçiyorsunuz?
“Önce biraz ağladılar, ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır!”
Böyle olacak bana da biliyorum. Ama ben sizi unutmayacağım be. And olsun unutmayacağım.
Hepinizin mekanı cennet olsun. Hep dualarımda olacaksınız.
