"Są granice tego, co można zrobić dla drugiego człowieka." – Haruki Murakami „Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa”
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from China
seen from United States
seen from United States
seen from Spain
seen from China
seen from China

seen from United States
seen from Germany
seen from Egypt
seen from United States

seen from Canada

seen from Canada
seen from United States

seen from United States
seen from India
seen from China

seen from Malaysia
seen from United States
"Są granice tego, co można zrobić dla drugiego człowieka." – Haruki Murakami „Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa”
Chłód jest pocałunkiem śmierci dla twórczej wyobraźni, związków z ludźmi i samego życia. Niektóre kobiety uważają za wielki sukces to, że są zimne. Nic bardziej błędnego. To tylko akt samoobrony i gniewu. W psychologii archetypowej być zimnym znaczy być pozbawionym uczuć. [...] Dla ludzkiej istoty zamarznąć to celowo wyzbyć się uczuć, najczęściej w stosunku do samej siebie, ale także – i w jeszcze większym stopniu – do innych. Jest to co prawda mechanizm samoobrony, ale ma zgubny wpływ na duszę i psychikę, ponieważ dusza nie reaguje na lód, lecz na ciepło. Lodowate nastawienie wygasza twórczy ogień w kobiecie. Hamuje jej twórczą funkcję. [...] Trzeba skruszyć lód i uwolnić duszę. [...] Osoba, która wyzwala nas z lodu, która nawet psychicznie może wyzwolić z martwoty uczuć, niekoniecznie jest tą, do której należymy. Może to być jeden z tych magicznych przelotnych momentów, które nadchodzą, kiedy się najmniej spodziewamy – akt dobroci od przygodnego przechodnia. Przykład pokrzepienia duszy, kiedy człowiek jest już na skraju przepaści i czuje, że już dłużej nie wytrzyma. Nagle, jakby znikąd, pojawia się pomocna dłoń i dźwiga nas do góry, by w równie niezbadany sposób zniknąć w ciemności nocy, zostawiając nas w zdziwieniu.
Clarissa Pinkola Estés, Biegnąca z wilkami (s. 246-248)
Troska o drugiego człowieka marszczy czoło, ale wygładza serce.
nieznane
Zmuszony był dojść kolejny raz do tego samego wniosku: kobiety są istotami zdecydowanie lepszymi niż mężczyźni. Są bardziej skłonne do pieszczot, bardziej kochające, bardziej wyrozumiałe i łagodniejsze; mniej je pociągają przemoc, egoizm, chęć potwierdzenia swojego „ja”, okrucieństwo. Poza tym są rozsądniejsze, inteligentniejsze i bardziej pracowite.
Michel Houellebecq „Cząstki elementarne”
Czasami kobiety są takie dobre; na agresję reagują zrozumieniem, na cynizm – łagodnością. Czy jakiś mężczyzna zachowałby się w ten sposób?
Michel Houellebecq „Cząstki elementarne”
Bogactwo człowieka proporcjonalne jest do liczby rzeczy, z których potrafi zrezygnować.
Henry David Thoreau "Walden, czyli życie w lesie"
Możemy być, kim chcemy, także aniołami. Nie mamy sobie równych na świecie, gdy nawzajem dopingujemy się do czynienia dobra. A kiedy nasze ludzkie „ja” uwalnia nasze umysły od próżności i chciwości, nie tylko czynimy cuda, ale jesteśmy cudem, jakim nas stworzono.
Gregory David Roberts „Cień góry”
Moją ogromną przywarą jest niepohamowana dobroć. Ja po prostu muszę czynić dobro. Jestem jednak rozsądnym krasnoludem i wiem, że wszystkim wyświadczyć dobra nie zdołałam. Gdybym próbował być dobry dla wszystkich, dla całego świata i wszystkich zamieszkujących go istot, byłaby to kropelka pitnej wody w morzu, innymi słowy: stracony wysiłek. Postanowiłem zatem czynić dobro konkretne, takie, które nie idzie na marne. Jestem dobry dla siebie i dla mego bezpośredniego otoczenia.
Andrzej Sapkowski, Chrzest ognia (s. 82)