#komunikacja

[mistrzynidetalu]

Kiedyś myślałam, że komunikacja jest wszystkim, dopóki nie uświadomiłam sobie, że najważniejsze jest zrozumienie. Możesz mówić, ile chcesz, ale jeśli druga osoba naprawdę Cię nie słyszy, to jest to tylko hałas.

[emocje-dominikii]

Niektóre historie nie kończą się szczęśliwie ani tragicznie. Kończą się ciszą, która zostaje na lata.

[e-uociec]

"Mówić do kogoś, kto nie rozumie, to próbować otworzyć zamek źdźbłem trawy, to kroić chleb gałązką bazylii, wkręcać żarówkę w ptasie gniazdo, wkładać dyskietkę między dwa kamienie. Daremnie." – Olga Tokarczuk "Anna In w grobowcach świata"

[plonaca]

Sobota

Po nocnych ekscesach trzeba było wstać przed 8. Że byłam wyspana to na pewno nie można powiedzieć.

Psinie najprawdopodobniej w nocy zwieracze nie dawały rady. Spał grzecznie na łóżku, ale cała pościel była brudna, więc na początek dnia pranko.

Młody zrobił obiecane śniadanie, więc fajnie, ale dołożyło mi to sprzątania. Wyszli przed 10 a ja się wzięłam za ogarnianie domu. Czterołapy przyjaciel zdecydowanie czuł się już lepiej, ale leżał cały czas na tarasie. Nawet zjadł małe śniadanie.

On przyjechał akurat jak zbierałam się na spacer. Oglądał mecz jak wróciłam z krótkiego spaceru i wzięłam się za ogarnianie auta. Niby nie ma dramatu, ale pasuje go oddać do czyszczenia.

Chwilę razem posiedzieliśmy, zjedliśmy obiad i On pojechał po Młodego. Byłam padnięta. Siadłam sobie przed laptopem pograć w gierkę, choć pewnie bardziej odpowiedzialne byłoby zrobić sobie drzemkę.

Było grane jeszcze jak przyjechali przed 18. Wieczorem nie uniknęliśmy małej spiny, bo Mu powiedziałam, że nie jestem w stanie myśleć o wszystkim - a rozeszło się o schowanie do lodówki Jego zamówionych do obiadu zup, co on jakoś bezczelnie skomentował. Trochę żałuję, bo czuję, że bywam ostatnio chamska. No, ale naprawdę nie mam już siły robić wszystkiego za wszystkich w tym domu. Jeszcze jak Mu zwróciłam idąc spać uwagę na jakiś głupi tekst, to powiedział że np. On chodzi więcej na spacery, a ja sprzątam. Tylko chyba nie jest świadomy, że sprzątanie to nie jest jedna, 30min/dzień czynność… a czym skontruje zakupy, nie wspominając o pracach ogrodowych…

Bilans:

Neo (papierosy): ⬇️ ~10+ 👎

Dbanie o siebie: ⬇️ bywało lepiej 👍

Jedzenie: ⬇️ czekając na obiad zdążyłam mega zgłodnieć, a potem nie mogłam w siebie za wiele wcisnąć, pewnie z tych nerwów

Związek: ↔️👍

Choroba: ↔️

Praca: -

Inne obowiązki: ⬆️ sprzątanko pełną parą 👍

Samopoczucie: ↔️ niewyspana = zła 👎

[kronika-ilustrowana]

Двухвагонный автобусно-рельсовый состав вот уже год регулярно ездит на трассе Берлин - Гамбург

[kotekkzielony]

18 listopada 2023 roku KMKM (Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej) zorganizowało święto z okazji 10-lecia wycofania Ikarusów z regularnej eksploatacji. Tego dnia na ulice Warszawy wyjechało kilkanaście autobusów tej marki i obsługiwały one linię 410. Same autobusy towarzyszyły Warszawiakom (w tym mi) do 2013 roku. Po tym czasie spotykane są tylko okazjonalnie lub na liniach turystycznych (uruchamiane w okresie letnim). Może to wydawać się dziwne, że mimo zakończenia regularnych kursów Ikarusów 10 lat temu, owe pojazdy na jeden dzień wróciły do ruchu (to trochę tak jakby np. wyprodukować i wyemitować nowy odcinek zakończonego już jakiś czas temu serialu), niemniej święto to uważam za doskonałą okazję do ponownego przejechania się i przy okazji przypomnienia sobie tych bardzo charakterystycznych jeżdżących pomieszczeń. Pomieszczeń, w których zimą było zimno, a latem tropiki, z nieszczelnymi i trzeszczącymi się oknami, nie raz z zamykającymi czy otwierającymi się drzwiami w czasie jazdy i nie tylko. Oczywiście, po 10 latach od ich zniknięcia z regularnego ruchu, przejażdżki nimi to już nie całkiem to samo, jednakże cieszę się, że zorganizowano takie wydarzenie, bo dzięki niemu mogliśmy wrócić myślami do tych czasów kiedy te specyficzne węgierskie autobusy zasilały tabor i jeździliśmy nimi do pracy czy szkoły. Wydarzenie to udowadnia też naszą pamięć o tych pojazdach (które jeździły m.in. po Warszawie blisko 40 lat) i z pewnością ta pamięć zbyt prędko nie umrze.

[martiove]

Te wydarzenia były w nas obecne, przywrócone do życia, nierozwiązane i znów bolesne. […] Zrozumiałem, że to, co przemilczane, często komunikuje więcej niż to, co powiedziane.

Ken Steele, Dzień, w którym umilkły głosy. Moja walka ze schizofrenią, s. 223

[polskie-zdania]

Poczucie wartości może wzrastać tylko w atmosferze, w której indywidualne różnice są doceniane, błędy tolerowane, komunikacja jest otwarta, a zasady są elastyczne.

Virginia Satir