'Kendi geleceğini kendi karartan tek canlı insandır.'
Herşey güzel olacak masalları ile kandırıldık ve oyalanmaya devam ediyoruz. Dünya insan bozulana kadar iyi bir yerdi.
'Umut işkenceyi uzatma aracıdır.'
Bir tek kötümser insanlar kendileriyle ve ötekiler ile yüzleşebildiği için gerçekçidir. Kötü oldukları için değil.
Kötüler kötülüklerini ötekilerden gizlemeye kalkan ve suçsuz insanlara suç atanlardır.
Neden dünya daha iyi bir yer olmayacak sorusunun cevabı şudur; tarih boyunca etik değerlere sahip ahlaklı, bilgili ve örnek tüm insanları öldürdüğümüz içindir.
Dünyada sadece sömürgeciler ve işbirlikçi taşeronları yaşatıldığı için dünya iyi bir yer olmayacak.
Düşünen, üreten, savaşmayan, sömürgeye karşı çıkan, sorgulayan ve bilime ilgi duyan toplum ve insanlar yok edildi.
Anatomisini ikiyüz bin yıl önce tamamlayan, günümüzde ki davranışlarına elli bin yıl önce kavuşan insanoğlu aynı hızla evrilseydi bugün çok farklı bir noktada olurdu.
Tüm gelişmelerin sömürgecilerin lehine olduğu bir dünyadan memnun olmak cehaletin ve aptallığın göstergesi olabilir.
Tarihsel örneklere bakacak olursak;
Ene'l- Hak diyen Hallac-ı Mansur'u derisini yüzerek öldürdük.
Sokrates'i idama sürükledik.
Endülüs ve İskenderiye kütüphanelerini yaktık.
Che Guevara'yı öldürdük.
Deniz Gezmiş ve arkadaşlarını suçsuz yere idam ettik.
Uğur Mumcu'yu öldürdük.
Aziz Nesin'i öldürmek için Sivas Madımak otelinde otuz beş insanı yaktık.
Kerbela'da kelle kestik.
Avrupa'da engizisyon mahkemelerinde elli bin aydın, düşünür, filozof, şair, sanatçı, bilim insanı zulme karşı çıktığı için yakıldı.
Dinlere, tanrılara, tabulara, dogmalara, masallara inanmayan insanlar öldürüldü ve soyları yok edildi.
Oysa dünyada soyu kesilmesi gereken sömürgeciler ve işbirlikçi taşeronlarıdır. Bir gün insanlık bu ortak kanıya mutlaka varacaktır.
Çok yakın tarihte ülkemizde Ergenekon, Balyoz gibi uyduruk davalarla sayısızca insan öldürüldü, aileleri ve çocukları mağdur edildi. Adalet engizisyon mahkemeleri gibi ava çıkmıştı.
Bütün bu zulmün arkasında sömürgeciler ve işbirlikçileri vardı.
Bu gösteriyor ki; insanlık tarihinden hiçbir zaman ders almıyor ve aynı acıları tekrar tekrar yaşıyoruz.
Önder Karaçay
