#bespiegeling

[twafordizzy]

Arie Storm luistert naar hoe huizen ademen

bron beeld: trouw.nl In Luisteren hoe huizen ademen van Arie Storm (1963) volgen we August Voois die in Amsterdam-Zuid woont met vrouw en dochter. Het huis begint kuren te vertonen en dat brengt herinneringen naar boven. Naar een jeugd in de Haagse Schilderswijk en een opgelopen jeugdtrauma. Dat trauma is: ontdekken dat de vader van je beste vriendje (Dennis) het doet met je moeder. Een…

View On WordPress

[twafordizzy]

Oscar van den Boogaard licht doodsangst toe

bron beeld: mubi.com Meer dan een minnaar is de roman van schrijver Oscar van den Boogaard (1964) die ik las en waardoor ik overrompeld werd. Een drama voltrekt zich in twee families, elkaars buren, tijdens de afvaart van het schip de Herald of Free Enterprise in het Belgische Zeebrugge (1987). Het is een roman vol bespiegelingen over karakters, hun relaties en (nieuw) leven en dood. Achteloos…

View On WordPress

[twafordizzy]

Claudio Magris beschrijft de microkosmos van het café

Claudio Magris beschrijft de microkosmos van het café

Claudio Magris (1939, It) beschrijft in het boek Microcosmi negen locaties in Noord-Italië, Kroatië en Slovenië. Denk aan: café, park, kerk, lagune, bergen en eilandjes. Aan die locaties knoopt hij bespiegelingen, herinneringen en anekdotes. Er komen persoonlijke verhalen van bewoners voorbij die de geschiedenis en de cultuur van de landstreek illustreren. in het hoofdstuk Café San Marco gaat het…

View On WordPress

[detweedeochtend]

Even leek het alsof de winter terug was.

De dagen kregen weer last van schemerkou, knoppen werden in de kiem gesmoord,  bloesems hielden het voor bekeken en het veulen wilde terug naar de warme moederschoot.

Maar de tijd worstelt en wringt en wankelt en wroet om toch maar in een rechte baan om onze verwarde bestaansvormen te blijven bewegen.  (En gelukkig maar.)  Ik hoor de nieuwe lente; en het nieuwe geluid is een veelbelovend beginakkoord van een variatie op een bekend thema in majeur.  (Dus ik fluit maar mee, dat maakt het moduleren minder makkelijk.) En ondanks alle vragen – tegenslagen, stil vervagen, regenvlagen – dragen we de dagen, samen.  (Zonder morren, niets te klagen.)

We moeten verder, want er is vooralsnog geen weg terug. 28/04/2013