#bioloog

[twafordizzy]

Midas D. leest een bloem

bron beeld: deboekenkastvan.nl Midas Dekkers (1946), zelfbenoemd binnenbioloog, wordt gehaat of geprezen. Dat komt door zijn ideeën die wars zijn van ‘wat de ander ervan vindt’. Ik vond en kocht De hommel en andere beesten (2005), een bloemlezing uit gesproken teksten voor het radio-programma Vroege Vogels. Het zijn stukken over dieren, maar vooral over mensen. Overal kijkt iedereen altijd naar…

View On WordPress

[twafordizzy]

Van den Hout kijkt en ziet een wespspin

bron beeld: eis-nederland.nl Jan Elburg schreef ooit eens: Kijken tot het zien wordt. Dat schoot me te binnen bij het volgende fragment uit Op de huid van de heide, een natuurdagboek van Piet J. van den Hout (1961). Van den Hout is jurist en bioloog, een vreemde combinatie, maar hij werkt. In het geval Van den Hout zit het plezier in zijn scherpe manier van observeren en wat hij opschrijft. Een…

View On WordPress

[twafordizzy]

Van den Hout zet kunstmest in perspectief

bron beeld: brabantcultureel.nl Op de huid van de heide is het natuur-dagboek van jurist en bioloog Piet van den Hout (1961). De man die de belangstelling voor de natuur verloor maar weer terugvond. Bij het lezen van het natuur-dagboek blijkt dat Van den Hout een scherp oog heeft en een precieze pen om alles wat oog, oor en neus waarnemen, op papier te zetten. Dat alles leidt tot een boek…

View On WordPress

[twafordizzy]

Piet van den Hout: Het begint met water

bron beeld: pietvandenhout.com Piet J. van den Hout (1961) is bioloog en schrijver. Na jaren onderzoek gedaan te hebben, verloor hij zijn betovering door de natuur. Hij verliet de wetenschap, werd jurist, maar kon het toch niet laten. Hij bezocht de Regte Heide, vlakbij Tilburg en gaf ogen en oren goed de kost. Hij blijkt een nauwkeurig en erudiet waarnemer. Er is weinig wat aan zijn aandacht…

View On WordPress

[twafordizzy]

Hillenius belicht de tegenstelling net - slordig

bron beeld: pinterest.com Bioloog en essayist Dick Hillenius (1927-1987) had, ook in de wetenschap, een voorliefde voor slordige mensen. In de wetenschap maakte de Amsterdammer onderscheid tussen splitters (de netten) en lumpers (de slordigen). Over de lumpers beweerde hij:  De lumpers in de systematiek laten al iets van de voordelen van slordig zijn zien: zij hebben oog voor de grotere…

View On WordPress

[twafordizzy]

Hillenius: Bestaan er aardige dieren?

Is dit liefde of afhankelijkheid? Bestaan er aardige dieren?; bron beeld: pinterest.com Laat dat maar aan schrijver, bioloog en journalist Dick Hillenius (1927-1987) over: de knuppel in het hoenderhok gooien. In het korte essay Aardig ging Amsterdammer Hillenius in op de kwestie of er wel aardige dieren bestaan: Wat bedoelen we eigenlijk als we een dier aardig noemen? Dat hij een grote…

View On WordPress

[twafordizzy]

Dik Hillenius schreef met een vangnetje

Schrijver, dichter en bioloog Dick Hillenius (1927-1987) was een kritisch man, die van zich af schreef in onder andere Vrij Nederland. Dat deed hij op een vergelijkbare manier als: Karel van het Reve, Rudy Kousbroek en K.Schippers. In die orde van grootte. Over dat schrijven het volgende: Zelf zie ik schrijven als het vlechten van een netje dat je rondhaalt door de omgevende poel in de hoop iets…

View On WordPress

[twafordizzy]

Kreeg Leonardo da Vinci het paard in zijn vingers?

De paardenschetsen van Leonardo da Vinci. Bioloog en essayist Dick Hillenius (1927-1987) verbleef in het Italiaanse Florence en beschreef zijn indrukken in Een dagje Florence (1984). In dat artikel gaat het ook over een tentoonstelling die gewijd was aan Leonardo da Vinci (1452-1519) en hoe deze kunstenaar omging met het paard. Tentoonstelling I Cavalli de Leonardo. Schetsen uit de collectie…

View On WordPress