Öylesine söylediğin ayrıntının hatırlanması

seen from United States
seen from Malaysia

seen from Germany
seen from United States

seen from Netherlands

seen from Malaysia
seen from China

seen from Colombia

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Germany

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
Öylesine söylediğin ayrıntının hatırlanması
Kaç acıya bölünebilir insan? Bir ömrün içine kaç sessizlik sığar, bilmiyorum. Bildiğim, bazı kırılışların sesi olmuyor. Cam değil de gökyüzü çatlıyor sanki, herkes aynı maviliğe bakıyor, bir tek sen parçalarını görüyorsun.
Bir süre sonra anlatmaktan vazgeçiyor insan. Çünkü her kelime, ait olmadığı bir kalbe düşüyor. Ne eksikliğini anlatabiliyorsun ne de yükünü. Sonra susuyorsun. Sessizlik, kimsenin el sürmediği bir yara gibi büyüyor içinde.
En çok da kendine yabancılaşıyor insan. Aynaya bakıyor; yüzü aynı, gözleri aynı… Ama içinde bir zamanlar yaşadığı ev yıkılmış. Kimse enkazı görmüyor. Çünkü bazı yıkımlar toz kaldırmıyor.
Belki de insan, acıdan değil; acıyı taşıyacak bir cümle bulamamaktan yoruluyor.
Köstek olanla değil, destek olanla.
'benim sorunum benim. benimle. kimseyle değil. kafamın içinde dolaşan seslerde, sessizlikte.
Yüksek sesten nefret ederim ama sürekli kulaklıkta son ses müzik dinlerim. Konuşmaktan nefret ederim ama sevdiğim insanların yanında hiç susmam. Umursadığımı göstermekten nefret ederim ama her şeyi umursarım. Ağlamaktan nefret ederim ama en ufak şey beni ağlatabilir ..
Ve yalnız kalmaktan çok korkarım ama kalabalıklar beni boğar..
Psikiyatri Koltuğu
Artık kime denk gelirse içimizi dökme postu olsun yorumlarda dertleşiriz belki
—Koşmak zorundasın, devrilen atı vururlar