#jarowit

[mightyparanoiac]

I don't think I've posted this before, so have a funky fish man.

[Reblogs appreciated, click for better quality]

[slavicbestiary]

Słowiańskie boginie i bogowie

Chyba jesteśmy, my ludzie zaprogramowani w jakiś niesamowicie skuteczny sposób, że bogowie są dla nas tak ważni. Nie istotne, czy jest to jeden bóg, który nie cierpi konkurencji, czy gabinet politeistyczny, czy w końcu animistyczne idee ożywiające przedmioty i wlewające w postacie zwierząt nieśmiertelna duszę. Słowianie, nasi przodkowie też mieli swój panteon, który przeszedł ewolucję i okrzepł jak większość w postaci zbioru figur odpowiedzialnych za różne sfery ludzkiej działalności.

Najważniejszym bogiem był Perun. Bóg miotający pioruny. Przodownik boskiego grona. Jemu należała się największą chwała.

Weles – rządził światem zmarłych. Choć wielu hodowców rogacizny widziało w nim wciąż swego patrona.

Swaróg – słońce nasza gwiazda dzienna była jego patronką. W ognistym rydwanie patrolował każdego dnia niebo.

Czarnobóg i Białobóg – na zasadzie przeciwieństwa zestawiono te dwie postaci. A może była to tylko pomyłka nieuważnego obserwatora, który rzecz opisał i tak już zostało.

Rodzanice – każda matka nowo narodzonego dziecięcia modliła się do nich, by nić żywota zawiązały mocną i pilnowały jej daleko trzymając nożyce jednej z wieszczek.

Rod – był naczelnikiem poprzednio opisanych boginek. Był też sprawcą ludzkiego losu. Wierzono, że co Rod zaplanuje, to się ziści.

Mokosz – Matka-Ziemia. Personifikacja płodnej natury Ziemi, która daje ludziom schronienie i pożywienie.

Marzanna – śmiertka lub Pani Zima. Symbolizowała zimowy zastój w przyrodzie. Była też synonimem śmierci.

Jarowit/Jaryło – narzeczony wiosny. Przyjeżdżał do niej na białym złotogrzywym koniu i zabierał ją na zaślubiny. Dzięki tej parze przyroda wydawała plony. Miał też smykałkę do wojaczki. Porywczy młodzieniec na narowistym rumaku zawojował niejedno niewieście serce.

Świętowit – bożek z wieloma twarzami. Jego figurę i sanktuarium odnaleziono w ośrodku kultu położonym nad brzegiem Bałtyku.

Chors – patronował mu młody Księżyc. Jego domena zatem była noc, a kochanką Lunula. Księżycowa piękność. Chors był popularnym bogiem Rusinów. Poważanym i cenionym.

Źródła: https://blog.slowianskibestiariusz.pl/bogowie/

https://bogowieslowianscy.pl/

http://pl.mitologia.wikia.com/wiki/Kategoria:Bogowie_s%C5%82owia%C5%84scy

[czarownicaesmeralda]

ŚWIĘTOWIT I JAROWIT - #3 MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

[yuugosvida]

Jaryla's week stars from today so I'll make him lots of offerings (candles, burned seeds, prayers, maybe I'll make a figurine for him etc) and ask him for some things which are important to me and my friends!!! I'm excited for this week. It's also a great time to practice divination

[svenson777]

Stanisław Jakubowski "JAROWIT" 1933

[wiaraprzyrodzona]

Jaryło, Jaryła, Jaruna, Jarowit – bóstwo słowiańskie. JJaryło był bogiem płodności, zwiastował zakończenie zimy i początek wiosny. Przedstawiany był często jako bosy młodzieniec (rzadziej jako dziewczyna) na białym koniu. Jego atrybutami był snop zboża w jednej ręce i ludzka głowa w drugiej. Ludzka głowa symbolizowała starego Jaryłę czyli stary rok, detronizował Go młody Jaryło uosabiający nowy rok. Dosyć często występuje motyw zastąpienia, wraz z nadchodzącą wiosną, “starego” Jaryłę przez Jaryłę “młodego”. Święto Jaryły 27 kwietnia obchodzono jeszcze w połowie XIX wieku na Białorusi. Pogrzeby Jaryły urządzano w ostatnich dniach czerwca, po święcie Sobótek, i chowano uroczyście w grobie. Jeszcze w połowie XIX wieku pomiędzy 23 a 27 kwietnia  na Białorusi obchodzono swięto Jaryły.  W czasie uroczystości na białym koniu sadzano najpiękniejszą i najpracowitszą dziewczynę w wiosce ubraną w białą suknię. Inne zebrane dziewczęta śpiewały. „Włóczył się Jaryło, Po całym świecie, rodził żyto w polu, płodził ludziom dzieci, a gdzież on nogą, Tam żyto kopą, A gdzież on na ziarnie, Tam kłos zakwitnie”. Po tańcach i uroczystej procesji następował rytualny pierwszy siew. Do pierwszego siewu używano ziarna pochodzącego ze snopka zwanego diduchem, który stał w izbie w czasie Szczodrych Godów (grudniowe swięto). Obchody kończyły się uroczystą ucztą. U Słowian zachodnich nie odnotowano święta Jaryły a pożegnanie zimy związane jest z topieniem Marzanny symbolizującą śmierć i zimę.

  Tum JARUNY-JARYŁA

Tum, który przypada wiośnie to Tum Jaruny-Jaryła

Wiosna astronomiczna rozpoczyna się w momencie równonocy wiosennej i trwa do momentu przesilenia letniego, co w przybliżeniu oznacza na półkuli północnej okres pomiędzy 20 marca, a 22 czerwca (czasami daty te wypadają dzień wcześniej lub dzień później, a w roku przestępnym mogą być dodatkowo cofnięte o jeden dzień). Podczas wiosny astronomicznej dzienna pora dnia jest dłuższa od pory nocnej, a ponadto z każdą kolejną dobą dzień jest dłuższy, nocy krótsza, aż do przesilenia letniego, od tego dnia dni stają się krótsze, a noce dłuższe. Można dodać, że Jarowit i Jaryło pod różnymi nazwami to wszechsłowiańskie postacie i obrzędy i można by je tutaj rozwinąć i uzupełnić o postacie zawsze występujące chłopaka i dziewczyny – króla i królowej wiosny, a w Rosji także o dwustronne kukły które mają dwa oblicza – męskie i żeńskie – są Kirowie Pór Roku.

W tym okresie przypada panowanie jednemu z Kirów, Jarunie. W Tumie Jaruny jest 22 Bogów. 10 Bogów Żywiołów (w tym 4 Boginie). 12 Bogów Mocy (w tym 6 lub 7 Bogiń. Bogini-Bóg Licho jest tajemniczą, intrygującą, nieokreśloną do końca postacią w mitologi słowiańskiej).

Do Tumu Jaruny-Jaryła należą podległe mu Tyny:

Bogowie Żywiołów: 1. Tyn Wiłów-Borowiłów (Kieniów): Borowił, Lesza-Borana, Boruta, Wilec, Rokita 2. Tyn Wodów: Wąda, Wodo, Śląkwa-Dżdża, Wodnik, Wodyca

Bogowie Mocy: 3. Tyn Mokoszów: Makosz, Mokosza, Wid-Wij, Dodola 4. Tyn Plątów: Przepląt, Plątwa, Mąd, Licho 5. Tyn Dziewów: Kupała, Dziewanna, Krasatina, Dzildzielija

  Tum JARUNY

 Przynależność: Twer Swąta, Trzem Białobogi, Tum Jaruny-Jaryła

Pochodzenie: Kirowie są dziećmi Swąta i Wspóry-Strąprzy lub Swąta i Głąbi-Powłoki

Ród: Kirowie (Godowie,Godagowie), Strąprzyce, Kunicze

Członkowie rodu: Jesza-Yesse, Jaruna-Jaryło, Ruja-Rajek, Kostroma-Kolada

 Zajmowany krag: Trzeci Krąg Najwyższego Kręgu, Krąg Stronporów, Ostatni Krąg Wewnętrzny, Najniższy Krąg Najwyższego Kręgu (na Kirach zamyka się Krąg Wewnętrzny tworzony przez Siedmiu Bogów Najwyższego Działu [czerta 7]. Krąg Wewnętrzny tworzy Trójca: Swąt – Bóg Bogów, Dzięgle i Kirowie).

Funkcja (zakres działania): wszystko w kirze i przestroni oraz runie orzym – jarunnym – czyli wostocznym. Pory, strony, kiry, runy, wity (czas i przestrzeń, rozwój), Głębia i wsze byty rozciągnięte w porze i kirze

Postacie-wcielenia (równe miana): German-Germeruda, Jarowit, Kukavec-Kukier

Inne nazwania jego osoby (przydomki): Jarowita, Kukierica, Kukavica, Kurent-Kirent, Wiosna-Wisznia, Wisznu, Wiszeń, Winszeń, Jarymąż, Oromudra, Jaromudra, Orymąż, Jarmuż, Ormuzd, Jaryman (Aryman, Ahura Mazda).

Główność: Dwugłowy

Główny przybytek, miejsce przebywania: Gniazdo-Gwiazda na Skrajach Świata, u Wostocznego Skraja Dali na Wstoku, gdzie  Swąt zmieszał się z Nicą o Zoraniu świata. Jest to gwiazda Skra Wschodu – Jutra-Jutrzenka. Innym miejscem jego pobytu jest także Tum na Wzgórzach Wozgrzy na Weli

Narzędzia czarowne, atrybuty władzy: Mietlica, Palma i Wielkie Złote Jajo.

Pomocnicy (Stworze – bogunowie): Światłogońce, Skrowie-Skrajowie (Żar Ptaki, Kunicze) – powstały ze Wspórzy (rozumianej jako resztki macicy Strąprzy-Wspóry lub drzazgi Wspóru Śwąta). Pomocnikami Jaruny są Jargońce ( Jarogońce)

Inne miana Światłogońców: Świętogońce (Świętojerki, Świętorujki, Świętojeszki, Świętostromki), Maścińce, Żywogonie, Bożoptaki-Bożoptice, Maslenice-Maślińce

Atrybuty żywe: Jiwa (Wierzba-Iwa) lub Jarząb, Wyklina, Wyka, i Wieniec z Kaczeńca, jej Zwierz to Biała Krowa, ptak Sikora, i Biała Kura, Owad Mucha.

Rzeczy żywe: Kwiat i Liść każdego drzewa i rośliny oraz Wiosna, Przesilenie Marcowe

Kamień: …

Minerał: …

Maści (barwy): Zielona

Czerty i rezy (liczby): Czerta 6, Liczba 24

Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici): Taja J, Gramota y

Przynależne Miesiące: Marzec (Brzezień), Kwiecień (Kweteń, Trawień, Łżykwiat, Mały Maj, Maik), Maj (Wielki Kweteń, Rosień, Rosnyak, Wielki Maj)

Wieńce i ofiary: Jarząb, Wyklina, Wyka, i Wieniec z Kaczeńca. Ofiary z kwiatów i białych kur.

Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata): …

Więcej o Bogach tutaj…

Źródło – oryginał artykułu: Czesław Białczyński

Bóstwo Jaruna-Jaryło

[midwintercrone]

Jarowit

[v-hostis-humani-generis-v]

Jarowit

 Etymology:  jar, jary meaning "strong" or "strict" and vit meaning "master", "ruler"   (Old Slavic jar-  strength, masculinity, strictness, spring; vit- master, lord, god, winner) 

The Slavic god of war meanly worshiped by the Polabian Slavs.  Jarowit was seen as the spring sun that fought the darkness and cold of winter with the first spring thunders. He allowed for sowing crops and preparations for war. In his honor (and his bride Lela/Łada) men and women underwent the spring dance with swords.

His most famous temples were in Wolgast and Hobolin.

He was visualized as a young man with a gold shield, white robe and a white horse which was his sacred animal. At the end of spring when the Young Sun has set his effigy would be burned as in the case of Marzanna to symbolize the end of one season and a start to another.