#jezelfzijn

[qkmps]

Pleidooi voor 'lelijk' zijn. 😊😍 #versje #versjes #liefde #onvoorwaardelijk #jezelfzijn

[erikvelema]

De Kern van afscheid

We moeten afscheid nemen   Om welkom te kunnen heten. Geen afscheid, geen ruimte.   Geen ruimte, geen verbinding.   De tafel achtergelaten leeg  geen plaats meer voor eten, drinken, leven. Ruim alles op.   Laat alles gaan wat vasthield.   De pijn ervan benoemen:   scherp als mes,   verfrissend als adem na storm. Wat mis je echt   als die ander vertrekt, verdwijnt?   Wat vult de…

De Kern van afscheid

[paardencoach]

Paardencoaching voor het coachpaard

Een enkele keer gebeurt het dat een paard niet alleen helpt met coachen, maar dat hij zelf ook geholpen wordt door de coaching. Een mooie ervaring, maar wel iets waar ik als coach niet altijd op bedacht ben. 

Onlangs heb ik samen met Pascal en Mo een coachee geholpen om een rouwproces door te gaan. Het was me al opgevallen dat Mo heel graag bij deze sessie wilde zijn. Van tevoren had ik met Pascal afgesproken dat hij zou helpen, maar Mo liep uit zichzelf mee. En dat mag natuurlijk! Het gebeurt wel vaker dat een paard aangeeft bij een sessie te willen zijn. Dan voelen ze een bijzondere band met de coachee of het onderwerp en hebben dan ook een duidelijke boodschap over te brengen.

Na afloop van de sessie, hebben coachee en ik de paarden uitgebreid bedankt voor hun mooie en fijne hulp - een teken voor alle deelnemers dat de coachsessie echt voorbij is en dat iedereen alle energie mag loslaten en weer helemaal zichzelf mag zijn. Een manier van werken die heel goed werkt!

Maar dit keer ging het anders. De volgende ochtend kreeg ik een berichtje van de eigenaar van Mo dat hij de hele avond tot aan die ochtend heel onrustig was. Hij was duidelijk uit zijn doen. Ze vroeg wat het kon betekenen en wat er tijdens de sessie de vorige dag was gebeurd? Ik beloofde dat ik contact zou leggen met Mo.

Ik was een beetje geschrokken. Hadden we dan toch niet goed afgesloten? Had ik iets niet gezien of gevoeld bij Mo? Toen ik het hem vroeg, liet hij me verdriet voelen. Normaal kan ik dan ook invoelen of het zijn eigen verdriet is of dat van coachee. Maar dit keer was dat niet duidelijk voor me. Daaruit maakte ik op dat het van beide een beetje was.

We hebben gepraat. Ik heb hem uitgelegd dat rouwen bij ons leven op aarde hoort. Hier is alles tijdelijk. Onherroepelijk komt aan alles een einde: het leven, zoals dat van Tinky een tijdje geleden, regenbuien die misschien wel intussen oneindig lijken, lekkere hapjes die hij regelmatig krijgt. Alles stopt op enig moment en moet losgelaten worden - het is niet anders, hoe moeilijk dat soms ook is. Overigens herinnerde zijn eigenaar me er achteraf aan dat Mo, toen hij pas bij ons op stal was, inderdaad heel veel moeite had om zijn oude leven als draver los te laten. En dat we daar ook echt wel even aan hebben gewerkt om hem daarbij te helpen.

Het andere stukje verdriet dat hij me liet voelen, was van coachee. Maar, vertelde ik hem, dat hoeft hij niet te dragen. Dat is haar stukje, waar ze nu zelf mee aan de slag is. Wij zien haar weer over een week of twee. Dan kunnen we haar verder helpen, en dat is in de eerste plaats mijn verantwoordelijkheid. Ook die hoeft hij niet op zich te nemen. Hij mag nu gewoon Mo zijn, een mooie, grote, lieve jongen en genieten van de zon én de regen én de lekkere hapjes die hij krijgt.

Intussen is het weer allemaal goed, hij kan weer glimlachen. De rust is terug.

[liveyourtruthinspiration]

Kleur geven aan de dag als t van jezelef mag. #kleur #humeur #jezelfzijn #wiebenik #samenzijn #versjes #dichten #roze #blauw #veranderlijk #wind https://www.instagram.com/p/CMtrjtULHVi/?igshid=gzironleimn4

[wendymegens]

Lieve volgers, De website is weer online. Met als welkom een nieuw artikel. Laat jullie inspireren. Lieve groet, Growyourselff. #linkinbio🔥🔥🔥🔥 #artikel#wiebenik#jezelfzijn#wiebenjij#nieuw#creative#groeien#dicchterbij#jezelf#vlinder#growyourselff. https://www.instagram.com/p/B2KZ5IAIg8i/?igshid=1tq8jm6q297ie

[bijzus]

Tetris taught me, that when you try to fit in, you'll diseappear 🧩 . . . #bijzus #unique #jezelfzijn #fittingin #tetris #disappear #blouse #zwarteblouse #overhemden #quote #goodnight #blogger #discoverunder1k #miniblog (bij Limburg, Netherlands) https://www.instagram.com/p/ByLsk5yoGm2/?igshid=1rpmnyewxirdc

[beautyblogger-be]

Gucci guilty pour femme #gucci #guilty #vrijheid #authenticiteit #jezelfzijn #foreverguilty #rozepeper #mandora #bergamot #seringen #lila #geranium #roos #violet #patchouli #amber #testit @schoonheidszorg.driesen #gucciguiltypourfemme #parfum (bij Hamont, Limburg, Belgium) https://www.instagram.com/lieve3.0/p/BwpZF0Nn3wk/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=15fzhgw3b1dsu

[datingtomyself]

Real love…

Het heeft jaren geduurd voordat ik echt ongelooflijk verliefd was en dat het ook nog eens wederzijds bleek te zijn….

Ik was 17 jaar oud en was een jaar eerder van middelbare school gewisseld. Op mijn vorige school bleek ik niet zo goed te kunnen aarden, had moeite met mezelf te kunnen zijn en werd teveel beïnvloed door een heel goed vriendinnetje, waar ik graag van los wilde komen.

In plaats van eerlijk het gesprek aan te gaan of gewoon krachtig mijn eigen plan te volgen, was voor mij de meest veilige optie om te wisselen van school en daarmee te vluchten aan iedere vorm van confrontatie en te durven staan voor mezelf.

Het leek op dat moment de meest veilige en makkelijke oplossing, echter het besef dat ik mijzelf mee nam en daarmee ook uiteindelijk mijn ‘angsten’, had ik toen totaal nog niet.

Het voelde als een grote opluchting en ik kon een soort van opnieuw beginnen.

De schoolswitch kwam mijn gevoel dan wel ten goede, echter mijn schoolresultaten niet. Ik had moeite om mee te komen en bleef zitten in de 5e klas.

In mijn nieuwe klas zat een jongen die ook was blijven zitten. Hij had lang haar, stoer gekleed en ik vond hem wel leuk. Nog altijd had ik moeite om mijn gevoelens te delen, bang voor de reacties en mogelijke afwijzing, want geen idee wat hij van mij vond.

Ik denk dat ik minimaal een half jaar tot over mijn oren stiekem verliefd op hem was. In de klas ging ik steeds meer met hem om en ik voelde wel een klik. Ik kon alleen nog maar aan hem denken, fantaseerde over hem dat we iets met elkaar kregen, maar vond het te eng om mijn gevoelens te vertellen, ook niet aan mijn vriendinnen.

Uiteindelijk had ik een keer bij hem thuis afgesproken om film te kijken. Zo spannend vond ik dat en nog steeds geen idee of het gevoel wederzijds was. Na het film kijken bracht hij mij naar de bus en daar hebben we voor het eerst gezoend!

Wat was ik in de wolken, kon het bijna niet geloven. Het gevoel bleek wederzijds en vervolgens hebben we 2,5 jaar wat met elkaar gehad.

Hij heeft mij ontmaagd en ik hem trouwens ook. Hij was een ongelooflijk lieve jongen, meer lief, zorgzaam, dan stoer en mannelijk, waar ik altijd over had gefantaseerd….

Na een tijd begon ik mij aan hem te irriteren, vond ik hem minder aantrekkelijk en interessant. Hij was helemaal dol op mij en voelde het niet meer als gelijkwaardig. Hij had nog 3 broers en ik betrapte mij erop dat ik zijn oudere broer eigenlijk leuker vond..

In plaats van ‘volwassen’ het gesprek aan te gaan, deed ik afstandelijk, onaardig etc. om er voor te zorgen dat hij mij niet meer leuk vond.

Wat afschuwelijk dit gedrag van mij, helaas kon ik dat op dat moment niet zo zien. Ik voelde mij unhappy, benauwd, te kwetsbaar etc. en wilde alleen maar los van dat gevoel.

Tijdens Koninginnenacht heb ik het uitgemaakt en hij heeft daar nog lange tijd last van gehad……

Daar ging mijn ‘ ver-idealiseerde’ plaatje… en heb ik nog lang last van een schuldgevoel gehad….