Mentally, physically and emotionally exhausted.
seen from India
seen from Canada

seen from United States
seen from Finland
seen from Japan
seen from Finland
seen from China
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Russia
seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from China

seen from France
seen from United States
seen from United States
seen from Australia
seen from South Korea
seen from United States
Mentally, physically and emotionally exhausted.
i hate having no ‘real’ friends it’s so embarrassing and isolating
فضفضة هادئة في عالمي على تمبلر لا أكتب فقط بل أتنفّس. هناك بين الصور والنصوص المبعثرة أجد نسخةً مني لا تُجامل ولا تشرح نفسها لأحد.
أحيانًا ما يجعلني أستمر ليس المنصّة بحد ذاتها بل أولئك الذين يمرّون على كلماتي وكأنهم يفهمونني دون أن أتكلم. متابعون مجهولون لكن حضورهم خفيف كأنهم يربّتون على روحي من بعيد يقولون لي بصمت: "استمري نحن هنا" .
لكن، وعلى النقيض يظهر من لا يأتي ليشارك الجمال بل ليُربك هذا السلام. إضافات بلا معنى محاولات إزعاج أو طاقة لا تشبهني وهنا يتسلل ذلك السؤال الثقيل: هل أستمر رغم هذا؟ أم أغادر لأحمي نفسي؟
ووسط هذا التردد أكتشف شيئًا أعمق أن تمبلر لم يكن يومًا عنهم. لم يكن عن المتابعين ولا عن الضجيج ولا حتى عن القبول.
كان عني أنا. عن صوتي حين لا أجد من يسمعه وعن مشاعري حين تضيق بها المساحات.
فإن بقيت سأبقى لأن هذا المكان يشبهني لا لأنهم يريدونني. وإن رحلت فلن يكون هروبًا بل اختيارًا واعيًا للراحة.
لكن الحقيقة الأصدق؟ أنني حين أكون صادقة مع نفسي لن يستطيع أحد أن يجعلني أشعر أن مكاني ليس لي ولا أن ينتزع مني حقّي في الهدوء ولا أن يطفئ ذلك الضوء الصغير الذي أكتبه كل مرة لأُنقذ نفسي.
“Düşmanımın düşmanı dostumdur” derler ya…
Bazı insanlar vardır, aynı acıyı yaşamadan birbirini anlayamaz.
Aynı ihaneti görenler, aynı karanlıktan geçenler birbirine sessizce omuz olur.
Biz belki aynı yolda başlamadık ama aynı maskeleri gördük.
Sahte gülüşlerin, arkadan konuşanların, huzur bozan insanların ne olduğunu öğrendik.
Ve bazen gerçek dostluk; en mutlu günlerde değil, en kirli yüzler ortaya çıktığında kurulur.
İçerden destek olan, sessizce yanında duran herkes değerlidir.
Çünkü bu hayatta herkes konuşur…
Ama çok az insan gerçekten yanında durur.
Anladım ki;
kan bağı değil, karakter bağı insanı yakın yapıyor.
Ve bazı dostluklar savaşın içinden doğuyor.
Yanımda olan herkese teşekkür ederim.
Gerçek olan kendini belli ediyor. 🖤 ASİKAN