Öyle bir ders aldım ki karşıma doğru kişi de gelse inanmam.
Yanlış insanlara duyduğum güven,
doğru insanlara olan cesaretimi aldı.
Artık kimseye kapıları sonuna kadar açmıyorum.
Çünkü bazı insanlar giderken sadece kendilerini değil,
insanın içindeki güveni de alıp götürüyor.
Ve en acısı da şu;
suç onların gitmesinde değil,
benim kalacaklarına fazlasıyla inanmamdaydı.
Şimdi mesafelerim var,
duvarlarım var,
ve kolay kolay kimseyi geçirmediğim bir kalbim.
Çünkü bazı kırgınlıklar geçse bile,
izleri uzun süre kalıyor.
N.B














