Düşünsenize… İki aydır görmediğiniz, her gece özlemiyle uyuduğunuz sevdiğinizi rüyanızda görüyorsunuz. Gece boyunca sürekli uyanıp tekrar uyuyorsunuz. Gelmeyeceğini biliyorsunuz belki… ama içinizin en derininde bir ses durmadan ‘O gelecek’ diye fısıldıyor. O umutla gözlerinizi kapatıyorsunuz, saatler boyu aralıklı uyanıyorsunuz.Sonra sabah… tekrar uykuya dalıyorsunuz. Uykunuzun en güzel yerinde biri yanağınızdan usulca öpüyor. Bir anda irkilip gözlerinizi aralıyorsunuz… Gerçek mi, rüya mı, hayal mi anlayamıyorsunuz. Kalbiniz deli gibi atıyor. Ve o an… karşınızda, rüyalarınızı süsleyen o insanı gerçekten gördüğünüzü anladığınızda, hiçbir şey düşünmeden ona sımsıkı sarılıyorsunuz.Ben bu anı yaşadım… Sonra sevdiğim yine gitti. Ama biliyorum, yine gelecek. Rabbim gerçekten seven hiçbir kalbi birbirinden ayırmasın.
