Serdar Tuncer’i seviyorum. kalbinin güzelliği yüzüne, sesine, muhabbetine yansımış adeta
son dönemde ise bir tavrı beni çok etkiledi. mesela bir şey anlatıyor diyelim, anlattığı şey güzel, hikaye de iyi ve bu hikayeden faydalı manalar çıkarılabilir. hikayedeki bazı noktalar dinleyiciye “olur mu canım, o kadar değildir, nasıl olmuş” türünden sorular sordurabilir (ki benim uzmanlık alanıma girer)
tam bu noktada Serdar Tuncer devreye girip dinleyiciye kulak veriyor ve “efendim, nasıl mı olurmuş? yahu olmuş işte, Allah ister olur, boş ver sen orasını” diyor. beni de tam bu noktada yakalıyor işte
bu anlayış başka bir kapıyı daha açıyor aslında. dua ederken artık imkansız gelen şeyleri bile istemeye yüzün oluyor. çünkü Allah’ın her şeye gücü yeter ve O isterse olur