I keep finding myself reccing fics by this author, so I have decided they deserve their own spotlighted author rec post. Here you will find Victorian Era Johnlock, most tagged for the 1984 Granada Holmes series. There are a few in here too that are co-authored by oorsprong
The Somnambulist 5.4k words
Holmes and Watson have just moved into 221B Baker Street when Holmes is confronted by the sight of Watson in his nightshirt, fast asleep but upright, walking and trying to leave their rooms to attend to injured soldiers.
Watson suggests having a lock fitted to his bedroom to keep him safely inside, but Holmes has a better solution: Watson can’t leave if he has to clamber over Holmes to get out of bed.
notes: awesome, sweet, Holmes going along with whoever Watson thinks he is in dreams
Behind Her Back 4.2k words
In which Watson writes down his rambling reminiscences of how he and Holmes became lovers. With thanks to Petrarch for supplying words Holmes might never find by himself.
notes: the story of Watson grieving lovely Mary and his journey to removing his wedding bracelet
The Mystery of the Missing Metallurgist 14.3k wds
A young wife engages Holmes to find her missing husband. Lestrade thinks the man has absconded to America, but Holmes rises to the challenge of Proving Lestrade Wrong. The case turns out to be far more complex and dangerous than they first thought, and Holmes sends Watson to secure Lestrade’s help in bringing a criminal gang to justice.
When Holmes gets injured, Watson realizes where his heart lies and a little lighthearted banter leads to a tentative confession.
notes: incredible chemistry, Lestrade is a great bit in this, cool casefic too!
Hansom Fellows 2.3k words
Watson comes home early after proposing to Mary. Holmes makes the obvious deduction, and sets out to cheer his friend up. When Watson tells him why Mary turned him down, Holmes realises he might be in with a chance after all.
Sardines written with oorsprong 4k words
Holmes turns to face him. “Won’t I be too heavy?”
“What? There’s nothing of you, my dear old boy. No more arguing.” Watson gets into the bunk and lies back with both pillows supporting him a little higher than normal. He holds the covers back, inviting.
“Get in. I want to go to sleep. If you really can’t get comfortable, then we’ll think of something else.”
He does not want Watson to think of something else.
notes: only one bed, cuddling, first kiss
Glorious with oorsprong 10k words
I rather liked the thought of a quiet country retreat. “Then our host likes living here. Had I the money,” I said with a smile to match Holmes’s. “A little cottage by the sea would be my idea of heaven.”
He looked my reflection in the eye for a few seconds, then clasped my shoulders gently from behind.
“Let’s go downstairs and see what we can do for Lord Osmington.”
notes: dev. relationship, first kiss, helping other victorian gays
Mondays, Wednesdays and Fridays 7.8k words
“I would not have John unhappy,” Mary says in the same slow, even tone she uses for the Forrester children when they fail to grasp a snippet of French vocabulary or a fact from history. “Taking him from you would make him unhappy even if he has not realised it himself.” She glances at Holmes to find him staring at her intently again. She holds his gaze. “He loves you, Mr Holmes.”
Holmes neither speaks not shifts his gaze from her eyes.
“I mean, he is in love with you, Mr Holmes.”
That clarification makes him blink at last. He gets up and walks to the window and looks out over Baker Street.
“No.” He glances back at her. “You don’t know what you’re saying.”
notes: absolutely adored Mary's character, and the dynamic between the three of them. The series continues with an exploration of threesomes between them all, and Sherlock and Mary spending an evening snowed in together
A Florence Flask of Roses with oorsprong 3k words
“Sentimental fool,” he said, gazing at the roses. They seemed to smile back at him; a tangible reminder of Watson’s warm regard. As Mrs Hudson cleared the table of the remnants of dinner she glanced from the flowers to Holmes, a knowing smirk on her face. Holmes pretended not to notice as he lit his pipe.
notes: love letters, flowers, fluff
Stranded! 3k words
Watson is preparing to write up a case for Holmes, but there is a page missing from Holmes’s notes. When Watson searches Holmes’s room for the missing page, he finds a whole lot more. But is he prying, or did Holmes deliberately provide Watson with a reason to go looking?
notes: snooping, love letters, Holmes' opinion on Watson's publications, loved the bit where Holmes keeps getting proposals from young women
Intoxicating with oorsprong 3.2k words
“I was referring to the provocation of desire. But how could wine alone be responsible for the thrumming of my heart when you gaze upon me as though I am your own unsolvable mystery? Despite my assurances to the contrary you must see that I am a man with all the weakness that entails.”
I shivered and rested my hands upon his shoulders. “Am I your weakness, Holmes?”
It's not the end of spring yet, but I've read a crazy amount the last few months so here we go with twenty amazing reads!!
I've got so many more in the arsenal to share with yall!
❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥
Light by Vanimedla4
Battling his addiction and depression, Sherlock moves to a lighthouse where he plans to end his life. He is stopped by John, a ghost. ~102k
🧡🧡🧡🧡🧡
The Q-Axis by Calais_Reno
Assassin John leaves a stalled train and attempts to find his way to the surface. Once above ground, he begins to notice puzzling discrepancies in the world around him. He calls this new reality the Q-axis. Meanwhile, detective Sherlock Holmes tries to solve a series of puzzling murders, all of which seem linked to a man who doesn’t exist. ~81.5k
All This Time by stopthat
“We share a life,” John says, eyes searching. “Have you ever wanted anything more from me?” ~3.5k
💛💛💛💛💛
Matchmaking for Solitary Animals by ArwaMachine
Following Sherlock’s return from the dead, he entertains gentlemen callers, a fact that seems to make John irrationally angry. Intent on proving that he’s not a dick, John makes it his mission to find Sherlock a boyfriend. Switchlock, ish toplock. ~72k
On an Eyelash by stopthat
Sherlock returns from the dead, but he and John don't talk about it. Until slowly they do, and between Christmas and Sherlock's birthday wishes really do come true. ~5k
The Art of Putting Up Shelves by Amyreadsandstresses
S3 fix it. Sherlock meets Adrian at a Chip Shop. They start a romantic relationship amongst the events of S3. Painful but lovely, and not Johnlock! ~19k
The Force of the Interaction by CorvidCordelia
Five Times John Thought About Sex and Sherlock and His Brain Broke + One Time It Didn't. Warning there is AdLock. ~17k
💚💚💚💚💚
A Christmas Stroll with Sherlock Holmes by aquileaofthelonelymountain
Sherlock offers a Christmas Stroll experience as a contribution to a local dog charity auction. The auction winners? None other than John and Rosie Watson. ~12k
Blue Plaques by JRow
John’s engagement is off, and he is back at the place he feels most at home — 221B Baker Street. In the process of solving a mystery, will John accidentally reveal a secret of his own? Asexual Sherlock. ~36.5k
noise complaint by simplyclockwork
One loud upstairs neighbour and three days of non-stop party music lead Sherlock to an unexpected meeting. Unilock, switchlock. ~85.5k
💙💙💙💙💙
Paper Men by Lurikko
Sherlock becomes obsessed with John having sex with women. John wonders if Sherlock is running an experiment or flirting? And after they start having sex themselves, are they actually in a relationship yet, or what exactly is going on? ~13.5k
You Have Demons (I Do Too) by wannabesir
ACD. Sherlock is fresh out of rehab and assigned community service thanks to his ever-spying brother Mycroft. At the theatre, he meets a blonde army doctor, turned actor, suffering from a PTSD flashback. ~105.5k
The Slow Dance and Death of a Carbon Copy by batslikepastel
After Mary's death, John starts spiraling. He starts mistaking Sherlock for Mary, the first sign of delusion, and Sherlock starts pretending to be her. 15.5k
the old songs by allsovacant
Sherlock vanishes after John and Mary's wedding. Five years later, John receives a text message from Sherlock asking for a chance to talk and clear the air between them. ~4.5k
Found by Callist
Life goes on in Baker Street, and it's time for a remodel to fit Rosie. As the project grows, John and Sherlock find something else growing between them. 11.5k
💜 HONORABLE MENTIONS 💜
body and soul by simplyclockwork
Established relationship. Sherlock knows himself as a man with refined tastes. In his opinion, John Watson is artwork of the highest calibre. ~3k
Meet Me on the Ice by consult_this_prick
Sherlock grows fond of the figure skater he sees before his hockey practices. ~6k
Places in the Mind by Calais_Reno
Post HLV. S3 fix it. John rescues Sherlock in Serbia after he is wounded. ~4.5k
Demitasse by oorsprong
Victorian ACD. We found ourselves at Pagani's upon nearly every successful completion of a case in unspoken celebration. ~1.5k
Community Service by Accident, Hobbitsfeet, Tindomerelhloni
Forensics Medical Examiner John H. Watson is forced to set up an office Christmas party with Sherlock Holmes. ~12.5k
Wat betekent die naam ‘Viroviacum’? Waar en hoe en wanneer is de naam van Wervik ontstaan? Lokaal vind ik niets. Gissingen en niet veel meer. De zaak houden me dagen bezig. Dagen aan een stuk, komt er geen letter op papier. Geen gebrek aan kattenbelletjes. Briefjes en nota’s stapelen zich van langs om meer op rond mijn pc’s en op mijn bureau. Ik heb natuurlijk een belangrijke streep voor op de…
vorms en verbeterings wat nog nie toepaslik is nie, en om al die goeie wat moontlik is, te deel, wat nog nie moontlik is nie, en wat ontydig gepoog is om af te lei. sou sleg wees, en uiteindelik om 'n verstandige selfbeheersing te inspireer by diegene wat beveel, en 'n verligte berusting gepaardgaande met hoop by diegene wat gehoorsaam is. Dan ly 'n regering nie meer daaraan om onkundig of onverskillig te wees om sommige huidige gebreke te verdra nie. Dan versoen hy vertroue deur die moontlike goeie wat hy in die hede verkry, en deur die hoop op wat hy op die regte tyd sal doen. Maar sonder die verduidelikde manier om die leerstelling te behandel, sal jy hierdie goedere verkry?
Dit is steeds nie taktvol nie. In 'n bloot kontemplatiewe aangeleentheid kan oormatige algemeenheid tot die onkundige lei. kennis van die kenbare stand van sake: maar hierdie onkunde kan op die suiwer ideaal val en dikwels geen kwaad doen nie. Watter skade doen ek as ek in plaas van vierduisend sterre glo dat daar sesduisend is, of dat ek in plaas van die leemte te glo volheid tussen die aarde en die lug erken? Maar in operatiewe leerstellings is dit nie die geval nie. Daar blyk nie net die fout nie, maar die oorweldigende algemeenheid rampspoedig, beide omdat daar nie voorsiening gemaak word waar, wanneer en hoe dit nodig is nie, en omdat menslike belange op die Prokrustese bed behandel word deur gebruik te maak van sprong-algemene, d.w.s. sistematiese geweld wat enige nuttige mag vernietig. . Sterk gesonde verstand is dan beter as die sienings van filosowe, en empirisme is verkieslik bo teorie (S. 48, 280 tot 283).
Oortuig van hierdie waarheid, het ek vurig begeer om praktiese behoeftes te bevredig, en het my daarom die vrye tyd en tyd toegewens om 'n volledige werk te weef en af te sluit met die beste praktyke wat geskik is vir die bestuur van openbare aangeleenthede. Maar aan die ander kant, met die begrip van die noodsaaklikheid om alles af te lei uit duidelike en bewese OORSPRONG, in die aangesig van die dispute wat nog woed oor die eerste elemente van die wetenskap, moes ek lank by hierdie oorsprong vertoef, en selfs in die ontleding van die eerste idees , en handel oor chemie, sal ek sê so, morele en politieke eerste
om voort te gaan om sy liggaam te bou. Baie van die eerste volume word gebruik in hierdie spesie van chemie en in die uitstalling van sy woordeboek. Toe het ek in die tweede begin om die grondslae van siviele filosofie te lê. Nou hier is ek by die tweede voorwerp waarop ek belowe het om myself te verduidelik.
Om 'n mineraal enige kleur aan te neem, moet dit sekere ligfrekwensies kan absorbeer. Hierdie moontlikheid word verseker deur die teenwoordigheid van die sogenaamde 'chromatiese sentrums', wat gevorm word deur gepigmenteerde stowwe wat voorsien is van 'n elektriese lading (byna altyd metale), of deur vrye elektrone teenwoordig in die kristallyne rooster, of uiteindelik deur sekere strukturele toestande , wat die van die invallende ligstrale en hul gedeeltelike absorpsie behels. In al die genoemde gevalle word die ligenergie deur die elektrone geabsorbeer en in kinetiese energie omgeskakel.
Wanneer die beweging van die elektrone stadiger word, word die geabsorbeerde energie vrygestel, om oorgedra te word in die vorm van termiese straling (infrarooi strale), sigbare lig en mikrogolwe. Hierdie emissie is egter geneig om so flou te wees dat dit skaars waarneembaar is. Infrarooi bestraling is die duidelikste; en aan hulle is byvoorbeeld die feit dat 'n klip wat aan die son blootgestel is, hitte uitstraal. Fluoresentasie (sigbare lig) is kenmerkend van sommige minerale, maar is slegs met die blote oog in die donker waarneembaar. Laastens kan mikrogolwe nie deur die menslike oog waargeneem word nie. Ten slotte het ons dat 'n deel van die invallende wit lig 'verdwyn', terwyl die gereflekteerde deel kleur aan die rots gee.
Kleursentrums word bepaal deur elektries gelaaide mineraaldeeltjies
Die mees algemene geval is dié waarin die kleur van die mineraal bepaal word deur die teenwoordigheid van metale - veral chroom, yster, koper, kobalt, mangaan en nikkel - wat sekere ligfrekwensies absorbeer. Om hierdie rede word hierdie metale 'ligdraers' of 'chromofore', (van die nabootsende kleure 'chroma', kleur en 'phoros, draer). In die geval waarin hierdie metale as hoofkomponente in die samestelling van die mineraal optree, en dus deel van die chemiese formule daarvan is, praat ons van 'natuurlike kleur', of 'idiokromatiese kleuring' (van die Griekse 'idio', eintlik) . As die kleur van die mineraal daarenteen deur stowwe wat in spore voorkom, geproduseer word, praat ons van 'eksterne kleur', aangesien dit nie aan die komponente van die mineraal self toegeskryf kan word nie.
Om vas te stel of die kleur van 'n mineraal natuurlik of uitwendig is, kan die sogenaamde 'strooktoets' gebruik word: die mineraal word op 'n growwe porseleintablet gevryf (as dit baie hard is, sal dit verpoeier word). In die geval van natuurlike kleuring, aangesien die mineraal kleurstowwe in aansienlike hoeveelhede besit, sal die strook wat dit laat gekleur lyk: in die geval van uitwendige kleuring, as gevolg van die skaarste aan kleurstowwe, sal die streep wit bly.
Met hierdie metode kan 'n mens die aard van die verskillende minerale beter definieer. Natuurlike kleur is die minste algemeen. Byvoorbeeld, hematiet, malakiet, asuriet en piriet vertoon strepe van onderskeidelik rooi, groen, blou en swart. Omgekeerd, in veelkleurige fluoriet en gekleurde kwarts, sal die toets 'n wit streep toon. In hierdie gevalle het ons te doen met 'n eksterne kleursel.
Kleursentrums word bepaal deur vrye elektrone in die kristalrooster
Die radioaktiewe deeltjies wat deur sommige minerale vrygestel word, het 'n ioniserende effek: dit wil sê, hulle is in staat om die elektrone uit hul wentelbane te ruk, wat dus in die kristallyne rooster vasgevang bly. Laasgenoemde, danksy sy kompakte struktuur, verhoed dat die elektrone na hul atome van oorsprong terugkeer. Vrye elektrone kan maklik ligenergie absorbeer. word dus chromatiese sentrums. In sommige gevalle word die hele ligspektrum uiteindelik geabsorbeer, wat die mineraal 'n donker of swart kleur gee. In hierdie verband word die beste voorbeeld aangebied deur gerookte kwarts.
Minerale waarvan die kleur deur die aktiwiteit van vrye elektrone geproduseer word, vertoon natuurlik 'n wit streep. Verder kan hul kleuring verdwyn met die toename in temperatuur, aangesien die hitte die kristallyne rooster laat vibreer, en dit laat die vrye elektrone terugkeer na hul atone van oorsprong.
“Im Anfang war die Tat”. In de tragedie van Goethe wil de held Faust de beginregel van het Johannes evangelie krachtiger tot uitdrukking brengen dan het slappe ‘in den beginne was het woord’. Want voordat het woord gesproken kan worden zal er een handeling gedaan zijn. Een verrichting om het wezen te vormen, dat het woord kan spreken. Hoewel Johannes natuurlijk in zijn woord de godheid zag die voor alle daden zijn daad stelde om de wereld te vormen. De mens komt eerst tot daad om een voortbestaan van zijn wezen te garanderen. Voor beeldmaker Willem Speekenbrink is de korte stelling uit Faust van Goethe aanleiding tot de vorming van zijn kunstwerken, zoals deze tentoongesteld worden bij Kunstlokaal No.8. Het is zijn oorsprong van het leven in zijn atelier.
De daad is het begin van leven, de oorsprong en voortgang van het geslacht. Eerst is er de paring, een liefdevolle erotiek, om in het indringende samenzijn een zaadje te planten waaruit een organisme tot bloei kan komen. Dat eerste huis van een schepsel is beeld in de kunst van Speekenbrink. Het gips ontaardt tot witbenig bot, een kleurloze pot die een bonte inhoud vermoedt. Wat vergankelijk is bloeit op in de volgende generatie. De eigenaardige maar zeer plantaardige en dierlijke schepsels vormen een opzichtige groep. Een gepleisterde stoet tegen een stemmig beige wand in dit lokaal. In de vormen komt de daad tot uiting, althans het gebaar van oorsprong. De figuur is wel de schede, waardoor het leven een uitweg vindt. Maar de gedaante is ook een zaaddoos, een vruchtbeginsel voor creatie. Een gladde baarmoeder, een rotsig omhulsel. Een zaadcel, een stuifmeelkorrel, het kleinste begin voor een groots resultaat. Elk detail dat onderdeel is van de daad om de mens in dat ene moment zich onsterfelijk te vermoeden, opent voor Speekenbrink de gedachte tot scheppen.
Het plantenleven heeft een weelderig voorkomen. Zoals het tegen de stroom in en met alle winden mee kan acteren, dat is ten voorbeeld van een mensenleven. Ondanks dat het groen vakkundig wordt uitgeroeid steekt het toch telkens weer de kop boven het maaiveld uit. Kijk maar eens door de straten en over de pleinen van een gedetailleerd geplaveide woongemeenschap. Tussen de tegels door, in de naden van het asfalt en de spleten van het beton weet het groen zich te handhaven. Het is voortdurend in gevecht met het voortbestaan. Hoewel de mens daar meermaals een stokje voor probeert te steken.
Vanuit die wetenschap schept Emmy Bergsma haar composities. De overlevingsdrang van de natuur is haar inspiratie om tot wellustige tekeningen, aquarellen en assemblages te komen. Glorieus bloeiende planten en roemloos verlepte bloemen. In haar kunst herschept de natuur zichzelf, zoals het in mijn tuin zich aanpast en hervormd om te overleven.
Roei ik de hanepoten, brandnetels en distels niet met wortel en al uit dan komen ze meervoudig terug. Slechts een enkele oorsprong vormt de basis voor een nieuwe rijke groei. Die overvloed legt Bergsma vast in stillevens van plantendelen. In een schetsmatige opzet, elementair zodat het werk wel een abstract spel met kleur en vlak is. Maar ook werkt zij stengel en blad op de nerf uit, en zet er dan een explosie aan diverse tinten overheen. De tekening wordt daarin welhaast weggekwast, maar verdwijnt nooit.
De voortdurende cyclus van groei naar bloei en verslappen tot verwelken wakkert bij Emmy de geestdrift aan om met toewijding haar kunst te vormen. Talloze variaties op het thema, want de natuur is zo veelvormig dat het onderwerp van alle kanten kan worden bekeken zonder in herhaling te vervallen. Bergsma is bijzonder gefascineerd door het voortdurende verloop in de ontwikkeling van zaad naar plant, van de groei naar het verdorren zodat er aarde is voor nieuw begin. Vooral is die fase van herfstblad en najaarstint in beeld gebracht. Als een herbarium waarbij plantendelen drogen tussen de bladen van dikke boeken. Zo geplet zijn de tekeningen van Bergsma. Het vocht in de nerf vloeit uit over en kleurt het papier.
Op de vellen zet zij wel haar glazen met te tekenen bloeisels, zodat de natte bodem achterblijft als gekleurde kring op het papier. Het geeft dat werk een speels schetsmatig karakter, alsof het klad uit het schrift is gescheurd en niet in de prullenbak belandt maar tot kunststuk wordt. In qua afmeting grotere werken gaat Bergsma het landschap in en zoekt de werkelijkheid op. Een kleurig grasveld ontspruit zwarte aarde, voor een schemerig bouwsel. Uit het duistere moeras waar de bezieling ligt hangen takken zich te vervelen boven rimpelend water. De assemblages die Bergsma van bewerkt en uitgeknipt papier maakt zweven als collages tegen de muren van het kunstlokaal. De objecten hebben de structuur van stof. Een onderjurk voor de natuur.
Tentoonstelling “Leven – Oorsprong”, tekeningen en aquarellen van Emmy Bergsma, objecten van Willem Speekenbrink. Bij Kunstlokaal No.8, Schoterlandseweg 55 in Jubbega-Schurega. Tot en met 24 mei 2021.
