#peski

[unteriors]

Peski, Voronezh Oblast.

[fuckyeahmarxismleninism]

Alexis Castillo (Alfonso), internationalist fighter in Donbass

An internationalist warrior from Colombia, a member of the Communist Party of the Donetsk People’s Republic, a member of the Central Committee of the Communist Youth of the DPR, Alexis Castillo (callsign Alfonso), died under shelling from shrapnel wounds. He fought off the offensive of the Ukrainian Nazis on the village of Peski.

[arianwen44]

One of my Winter Wonderland sale commissions, this one for @saenda, of their tiefling shadowmonk, Peski. I love her design, and how spunky she looks!!

If you’re interested in a commission, please feel free to follow this link for information!! My commissions are open all up until Christmas right now!! <3 

[knisha-getsfit]

Dinner 😩😩 👏🏾👏🏾👏🏾

[ftnbooks-blog]

Daphne van Peski (Duijvelshoff)(1942)

In the beginning, when I started with FTN books I had a hard time to distinguish Wim Crouwel his designs from the ones made by Daphne Duijveshoff. Later the differences became more clear to me. Duijvelshoff even had even more clean designs than Wim Crouwel had. Still, I sometimes make the error to think it is a Crouwel design I am looking at and to discover a few moments later that it is made by…

View On WordPress

[thepeski-blog]

Demokracja na kolanach

Wielokrotnie forsowana i dla wielu nieomylna teza mówiąca, iż nasz Wszechświat jest nieskończony oraz ciągle się rozszerza jest od paru dekad sukcesywnie podważana. Wypierają ją coraz to nowe przesłanki, jakoby światem, który znamy, nie był jeden jedyny świat, ale więcej światów istniejących równolegle. W każdym mogą panować zupełnie inne prawa fizyki, historia każdego z osobna jest całkowicie odrębna, a czas ich istnienia jest ograniczony. Nic tak nie przypomina wspomnianego procesu, jak to, co dzieje się z ideą współczesnego, demokratycznego świata. Konflikt na Ukrainie, kryzys migracyjny, państwo islamskie (ponieważ głęboko pogardzam wspomnianą organizacją, jej nazwa pisana jest z małej litery), napięcia międzypaństwowe czy wreszcie jakże popularne ostatnio zagadnienia dotyczące Trybunału Konstytucyjnego. To wszystko budzi ogromne wątpliwości. 

Demokracja - system idealny, powstały z definicji przez ludzi i dla ludzi. Nigdy nie stworzono bardziej sprawiedliwego i ludzkiego mechanizmu funkcjonowania społeczeństwa. Wiele razy ktoś cierpiał, protestował, przelewała się krew, skandowano i demonstrowano wolę ludu. W imię demokracji. W imię wszystkich wartości, niosących ze sobą pewien porządek, który gwarantować ma godne i uczciwe warunki bytowania. Tak było do niedawna. 

Od pewnego czasu w starciu wielu doktryn, ideologi i systemów demokracja odnosi spektakularne porażki. Okazuje się, że wola większości coraz częściej wystawiana jest na próby, których nie jest w stanie przetrwać. Chociażby przykład Węgier Viktora Orbana doskonale pokazuje, że czasy rządów autorytarnych wcale się nie skończyły, a demokracja może być sukcesywnie zastępowana na ich rzecz. Jak to się dzieje? Czyż nie byliśmy uczeni, że prawdą jest to, za co uznamy ją w sprawiedliwym głosowaniu? Czy postępowanie usankcjonowane przez mandat narodu, musi być postępowaniem właściwym? Dlaczego tak często my, jako społeczeństwo jesteśmy w błędzie? Już sam fakt, nie wynikający nawet z ustroju, ale z podstawowych umiejętności określania prawdopodobieństwa, pozwala nam stwierdzić, że jest prawie niemożliwym, aby większość nie miała racji. Pokrzepiający, a zarazem przerażający jest natomiast kolejny fakt, mówiący, iż od każdej reguły jest wyjątek.

Nie wszyscy posiadamy taką samą wiedzę. Nie każdy z nas ma pojęcie, co się dzieje w kraju czy na świecie. Nie każdy jest politologiem, profesorem, robotnikiem, milionerem czy człowiekiem żyjącym z zasiłków. Wszyscy natomiast mają prawo do głosowania. Czymże jest zatem większość w tak różnorodnym społeczeństwie? Grupa, która jest najliczniejsza będzie najgłośniej słyszana. Pytanie tylko, czy owa grupa jest świadoma własnej niewiedzy lub też wiedzy na temat konsekwencji własnego wyboru. Dlaczego słuchać tylko wykształconych profesorów, ekonomistów i innych osób zaliczanych do tzw. inteligencji Narodu polskiego? Klasy średnia i niższa także mają swoje potrzeby. Nie zrozumie ich bogaty, żyjący w dostatku przedsiębiorca czy naukowiec. Dlaczego z kolei słuchać klas niższych? Przecież ich wiedza na temat sytuacji w państwie jest często znikoma, a wybór pola do zaznaczenia podczas głosowania będzie oparty jedynie na często mylnych przypuszczeniach. Zdaję sobie sprawę, że to w pewnym stopniu “szufladkowanie” ludzi. Z pewnością znajdzie się bardzo wiele osób, które zupełnie nie pasują do powyższych stwierdzeń. Na szczęście z pomocą przychodzi tutaj wspomniana już zasada reguł i wyjątków.

Ktoś zawsze ma rację. Nie ma czegoś takiego jak prawda po obydwu stronach, czy prawda po części. To system dwójkowy, trzeba myśleć zero-jedynkowo. Steve Jobs powiedział, że przyszłość możemy ujrzeć tylko spoglądając w przeszłość. Analizując przebieg historii, szczególnie najnowszej, nie sposób się nie zgodzić. Taki tok rozumowania to chyba jedyne wyjście ze sporu, na temat tego kto powinien mieć decydujący głos w społeczeństwie. Czas pokaże, kto ma, miał i będzie miał rację. Teraz natomiast trzeba nam skupić się na rozwiązaniu problemu bezradności demokracji w obliczu nowych wyzwań stawianych przez los.

Niezrównane zamieszanie, będące integralną częścią systemu demokratycznego, skutecznie pacyfikuje większość naturalnych reakcji obronnych organizmu, jakim w tym przypadku jest państwo. Podczas, gdy Władimir Władimirowicz Putin rozpoczął wojnę na wschodzie Ukrainy, ewidentnie łamiąc podstawowe zapisy prawa międzynarodowego i na dodatek własne porozumienie, Zachód bawił się w najlepsze. Na początek oficjalne potępienie stanowiska Rosji w sprawie kryzysu na Krymie. Później powtórka. Na koniec prawdziwa bomba - sankcje. Reakcja Putina? Żadna. Interwencja w Iraku i próba “nawrócenia” ludności na demokrację. Do dziś panuje tam chaos, a na gruzach wydarzeń sprzed paru lat powstaje państwo islamskie. Imigranci napływają do Europy. Rządy są bezsilne. Nasze metody po raz kolejny zawiodły. Zawiodły, ponieważ w całej tej otoczce, chęci dogodzenia wszystkim brakuje zdecydowanych działań. Dlaczego silnemu monarsze, dyktatorowi czy władcy nie zwykło się grozić? Dlatego, że reakcja będzie zdecydowana. Więcej czasu na działania, mniej na dyskusje.

Demokracja jest piękna i z pewnością na tą chwilę nic nie jest w stanie lepiej dbać o dobro ogółu. Skazą w tej utopijnej wizji jest częsty brak realnych działań. Myślę, że to nie wina ustroju. To wina nas samych. Powinniśmy świadomie wybierać tych, którzy podejmują decyzje w naszym imieniu. Nie dajmy sobie wmówić, że to my jesteśmy dla nich. Prawdziwy polityk to taki, który wie, co i dlaczego sobą reprezentuje. Wystarczy o tym pamiętać, a nie będzie potrzebny żaden monarcha.

“W wojnie - stanowczość. W klęsce - hart ducha. W zwycięstwie - wielkoduszność. W pokoju - dobra wola” 

~ Winston Churchill

[revilermpls]

Review: Gwenno - "Y Dydd Olaf"

Review: Gwenno – “Y Dydd Olaf”

As of late there seems to be a great deal of interest in the Welsh language – or at least a great deal more interest than is the norm. The tiny minority language has been disappearing in the UK for decades, and with scant attention paid. However there seems to be a grassroots preservation movement that, if not new, has at least received recent worldwide attention.  The movement has been…

View On WordPress