Discover Top Posts Tagged with #philippe oriol

Zemmour contre l’Histoire - collectif d’historien‧ne‧s

Ouvrage d’un collectif composé des historiennes et historiens suivants : Alya AGLAN – Florian BESSON – Jean-Luc CHAPPEY – Vincent DENIS – Jérémie FOA – Claude GAUVARD – Laurent JOLY – Guillaume LANCEREAU – Mathilde LARRERE – André LOEZ – Gérard NOIRIEL – Nicolas OFFENSTADT – Philippe ORIOL – Catherine RIDEAU-KIKUCHI – VIRGINIE SANSICO – Sylvie THENAULT.

Résumé : « Faire mentir le passé pour mieux faire haïr au présent… et ainsi inventer un futur détestable. »

Éric Zemmour aime à se faire passer pour un intellectuel et l’histoire occupe une place à part dans la construction de sa figure publique. Conscient de la force de frappe idéologique de l’histoire et de son attrait auprès du public, il se targue d’un savoir sur le passé qui lui donnerait une compréhension intime et profonde des dynamiques à l’œuvre aujourd’hui. Mais Éric Zemmour ne fait que déformer l’histoire pour la mettre au service de ses visions idéologiques. Aux travaux des historiennes et historiens, il prétend opposer un « roman national » idéalisant les gloires passées de la nation. De la première croisade à l’assassinat de Maurice Audin, de Clovis aux mutinés de 1917, de saint Louis au maréchal Pétain, cette histoire déborde d’erreurs, d’interprétations tendancieuses, voire de mensonges grossiers. Ignorant les sources et méprisant la recherche savante, le polémiste asservit l’histoire au profit d’un discours agressif, raciste et complotiste. Face à cette offensive, un collectif d’historiennes et d’historiens a décidé de répondre en corrigeant, point par point, les plus flagrantes et les plus dangereuses erreurs historiques d’Éric Zemmour.

Sortie le 3 février 2022 chez Gallimard Tracts. 3.90€

Mon avis : Cela fait des années que les historien‧ne‧s ne cessent de rappeler tous les problèmes que cela pose de le laisser débiter sans la moindre contradiction son discours nauséabond sur l’Histoire. Malheureusement, ceux-ci ne trouvent que peu d’échos sur les grands plateaux : l’avoir sur son plateau pour qu’il puisse déblatérer son discours abject sans la moindre contradiction apporte tellement plus d’audience. Il est condamné à de multiples reprises par la justice pour les propos qu’il tient ? Sûrement un détail pour ceux qui l’accueillent.

Mais, personnellement, quand j’ai lu le tract, je suis tombée sur le cul. Non pas parce que je ne savais pas qu’il tenait des propos comme ça. Non, je suis tombée sur mes fesses en voyant les citations choisies et débunquées. Rien que ce qui a été choisi, comment ça se fait qu’il puisse encore entrer sur les plateaux télé ? Comment est-ce possible que les journalistes qui le reçoive puissent le laisser dérouler sa rhétorique sans rien dire ? Ont-ils simplement lu les ouvrages dont il est venu faire la promotion à l’époque ? Vraiment, comment peut-on le laisser dire que « Vichy a protégé les juifs français et donné les juifs étrangers » sur une antenne nationale à heure de grande écoute* alors que les chiffres montrent clairement que ce n’est pas le cas ? Ou qu’il puisse sous-entendre que le capitaine Dreyfus puisse être coupable alors qu’on a prouvé à de multiples reprises (dans les archives mais aussi judiciairement) ?

Ce tract est pertinent à plus d’un titre. Tout d’abord, je trouve particulièrement intéressant le parti pris dans le choix des citations commentées. Toutes les citations choisies le sont parce qu’il y a remise en cause d’un fait unanimement admis par la science historique. Que ce soit par rapport à la présence de Clovis dans les publications scientifiques/grands publics ou dans le rôle de Vichy et de Pétain dans la collaboration, il n’est pas possible qu’un‧e historien‧ne admette le contraire. Un autre choix pertinent a été de revendiquer l’ensemble du tract en tant que collectif et non séparément en fonction des chapitres comme cela peut se faire dans des ouvrages collectifs. Je trouve que cela donne encore plus de force à l’ouvrage car ce n’est pas l’opinion d’une personne isolée qui est rapportée ici et qu’on pourrait facilement balayée. Enfin l’avantage du tract est qu’il est court. Chaque citation est analysée/débunquée en maximum deux pages et on peut très rapidement ressortir l’argumentaire. Cela est d’autant plus important dans cette période électorale où on risque de ressortir facilement ces propos dans les prochaines semaines.

Je recommande plus que vivement la lecture du tract. Si jamais vous ne pouvez pas le procurer, sachez que vous pouvez notamment trouver une vidéo de Manon BRIL de c’est une autre histoire qui reprend tous les points du tracts.

*La phrase a été prononcée sur Europe 1 le 26 septembre 2021

#BibliothèqueMédicis du vendredi 31 mars présenté par Jean-Pierre Elkabbach avec :

- Sabine MELCHIOR-BONNET, historienne, pour « Les grands hommes et leur mère » (Odile Jacob).

- Philippe ORIOL, historien, pour son ouvrage Alfred Dreyfus « Lettre à la marquise » - Correspondance inédite avec Marie Arconati Visconti (Grasset).

- Catriona SETH, professeur à l’Université d’Oxford, spécialiste du XVIIIe siècle, pour « Œuvres » de Madame de Staël (Gallimard).

- Philippe LABRO, écrivain, pour son ouvrage « Ma mère, cette inconnue » - (Gallimard).

#bibliothèquemedicis #publicsenat #philippe labro #sabinemelchiorbonnet #philippe oriol #catriona seth #jean-pierre elkabbach

İlkelerim | Ravachol (1892)

Kaynak: Un saint nous est né, Philippe Oriol'ün düzenlemesi. L'équipement de la pensée, Paris, 1992; çeviri Mitch Abor. Bu metin hapisteyken Ravachol tarafından polise yazdırılmıştır. Metni Paris Polis Arşivlerinde bulan tarihçi Jean Maitron tarafından 1964'te ilk kez yayınlanmıştır.

Yukarıda adı geçen şahıs, karnını doyurduktan sonra bize şöyle dedi: "Beyler, neredeyse olursam olayım propaganda yapmak benim alışkanlığımdır. Anarşizmin ne olduğunu biliyor musunuz?" Bu soruya "Hayır" cevabı verdik.

"Bu beni şaşırtmadı" diye yanıt verdi. "Sizler gibi ekmeğini kazanmak için çalışmak zorunda olan işçi sınıfı üyelerinin kendilerine verilen broşürleri okuyamaya ayıracak zamanı yok. Bu sizin için de geçerli. Anarşi mülkiyetin yok edilmesi demektir. Hâlihazırda faydasız birçok şey var, keza pek çok meslek de; örneğin muhasebecilik. Anarşiyle birlikte paraya, muhasebe defteri tutmaya ve bundan kaynaklanan diğer istihdam biçimlerine artık gerek olmayacak. Eziyet çeken çok sayıda yurttaş varken, diğerleri zenginlik içinde, bolluk içinde yüzüyorlar. Bu durum devam edemez; zenginlerin elindeki fazladan hepimiz faydalanmalıyız; hatta dahası, aynen onlar gibi ihtiyacımız olanları elde etmeliyiz. Mevcut toplumda bu amaca ulaşmak mümkün değil. Hiçbir şey, hatta gelir üzerinden alınacak bir vergi bile işlerin dış görünümünü değiştiremez; buna karşın, işçilerin büyük bir kısmı bu şekilde davranırsak gidişatın iyileşeceğini düşünüyor. Böyle düşünülmesi bir hatadır. Eğer ev sahibine vergi koyarsak, aldığı kirayı yükseltecek, bu yolla kendisine yüklenen yeni vergileri başkalarının ödemesini sağlayacaktır. Her halükârda, hiçbir yasa ev sahiplerine dokunamaz, çünkü efendisi oldukları mallarıyla istediklerini yapmaktan alıkoyamayız onları. Peki, öyleyse ne yapmak gerek? Mülkiyetin kökünü kazımalı, bunu yaparak da her şeyi sahiplenenlerin de kökünü kazımalı. Eğer bu gerçekleşirse, mevcut rejime geri dönmeye zorlayacak herhangi bir birikim fikrini engellemek için parayı da ortadan kaldırmalıyız. Para, tüm uyuşmazlıkların, tüm nefretlerin ve tüm hırsların nedenidir; kısacası, mülkiyetin yaratıcısıdır. Aslında bu madenin az bulunmasından kaynaklanan, üzerinde anlaşılmış bir fiyattan başka bir değeri yoktur. Eğer yaşamamız için gerekli olan şeyler karşılığında bir şeyler vermek zorunda olmazsak, altın değerini kaybeder ve hiç kimse onun peşinden koşmaz. Ne de bazıları kendilerini zenginleştirebilirler, çünkü biriktirecekleri hiçbir şey onların diğerlerinden daha iyi bir yaşam sürmelerine hizmet etmez. O zaman artık yasalara, efendilere de gerek olmaz. Dinlere gelirsek, yok edilmeleri gerekecek, çünkü dinin ahlaki etkilerinin hiçbir varlık sebebi kalmayacak. Ölümle birlikte her şey sona erdiği için var olmayan bir Tanrı'ya inanma saçmalığına yer olmayacak. Dolayısıyla, yaşama sıkı sarılmalıyız, ancak yaşam dediğimde kendisi açlıktan ölürken patronların yağ bağlamaları için bütün gün kölelik yapmayı değil, kendi refahının yaratıcısı olmayı kastediyorum. Efendilere, bizim emeğimiz sayesinde tembellik yapan o insanlara gerek yok; herkes kendisini toplum için faydalı kılmalı, yani kendi yetenek ve yatkınlığına göre çalışmalı. Bu yolla, birisi fırıncı, diğeri öğretmen vs. olacaktır. Bu ilke takip edilirse çalışma azalacak ve her birimizin günde bir ya da iki saat çalışması gerekecektir. Bir şeylerle meşgul olmadan duramayan insan kendisini çalışarak oyalayacaktır. Miskin aylaklar olmayacak; eğer olursa bile bunların sayısı o kadar az olacaktır ki onları kendi hâllerine bırakabilecek ve şikâyet etmeksizin başkalarının çalışmasından faydalanmalarına izin verebileceğiz. Yasalar olmadığında evlilik de ortadan kalkacak. Beğenimize göre birleşeceğiz ve aile, anne ile babanın çocuklarına duydukları sevgi temelinde kurulacak. Örneğin, eğer bir kadın eşi olarak seçtiği erkeği artık sevmiyorsa, ondan ayrılabilecek ve yeni bir birlik oluşturabilecek. Kısacası, sevdiklerimizle birlikte yaşamakta tamamen özgür olacağız. Bahsettiğim olayda eğer çocuklar varsa, onları toplum büyütecek, yani çocukları sevenler onların bakımını üstlenecek. Bu özgür birlik sayesinde artık fahişelik olmayacak. Gizli hastalıklar olmayacak, çünkü bunlar karşı cinslerin birlikteliğinin suiistimal edilmesinden kaynaklanırlar; kadınların boyun eğmeye zorlandığı bir suiistimal, çünkü toplumun mevcut koşulları onları, yaşamak için bir iş olarak bunu yapmaya zorunlu bırakmaktadır. Ne bedelle kazanılırsa kazanılsın yaşamak için para gerekmiyor mu? Bu kadar kısıtlı bir zamanda tüm ayrıntılarıyla açıklayamayacağım ilkelerim sonucunda artık ordunun hiçbir varlık sebebi olmayacaktır, çünkü ayrı uluslar olmayacak; özel mülkiyet yok edilecek ve tüm uluslar tek bir ulus hâline gelecek, Evren olacaklar. Artık savaş, uyuşmazlıklar, kıskançlık, hırsızlık, cinayet, mahkeme sistemi, polis, yönetim olmayacak. Anarşistler önerdikleri yapının ayrıntılarına henüz girmiş değiller, sadece kilometre taşlarını yerleştirilmiş durumdalar. Günümüzde anarşistler mevcut gidişatı çökertmeye yetecek sayıya ulaştılar; bu henüz olmadıysa bunun nedeni takipçilerimizin eğitimini tamamlamak, projelerinin gerçekleştirilmesinde onlara yardımcı olacak enerji ve kararlığı uyandırmak zorunda olmamızdır. Tek gereken birisinin önlerine geçmesi, onları dürtüklemesidir, ardından devrim gerçekleşecek. Evleri havaya uçuran kişinin amacı, toplumsal konumları ya da eylemleriyle anarşiye zararı dokunan herkesi yok etmektir. Polisten korkmadan, dolayısıyla da canımızdan olma korkusu olmadan bu kişilere açıkça saldırmamıza izin verilmiş olsaydı, bu kişilerle birlikte onların hizmetini gören ezilen sınıflardan insanları da öldürebilecek patlayıcı maddelerle evlerini yıkmaya kalkışmamız da gerekmeyecekti."