#pierwszy

[jazumst]

Jazu rodzinny

Żeby Was... Właśnie wróciłem z urodzin Pierwszego. Posłuchajcie:

Byli wszyscy - teściowie, Piąty, Czwarty z żoną, państwo Rodzice i Latorośl.

Pierwsza (bratowa) nadal obrażona. Na swoim terenie nawet bardziej. Nie odpowiedziała na przywitanie, olewała mnie mijając, nie odpowiedziała na pożegnanie. PATOLOGIA JAKAŚ!

Wszyscy, wszyscy rozumieją. Ona nie. Czuję się, chociaż to trochę lipne porównanie, jak Rysiek i milczące dni jej męża. Za co? To mamy teraz tak się zachowywać? To może ja też się obrażę za swoje urodziny, kiedy to zlano mnie całkowicie, chociaż specjalnie ściągano do nich, bo nie mogli przyjechać? Nawet jak tort wleciał na stół to jakby nikt nie zauważył, że mam urodziny. Tylko co Pierwszy rzucił mi stówą jak dziwce jakiejś za usługę. Żadnych życzeń, niczego. Nie, nie obraziłem się. Nie wspomniałem nawet. Jak gra, tak ma.

Niech sobie milczy dalej. Wolno jej.

[introwertyzm-egzaltacyjny]

[wilczureek]

Pocałuj mnie tak jakby, to był ten pierwszy raz.

#walecznywilk

[cadaverkelly]

[zyciemprzezzycie]

Zrozumiałam tę oto zasadniczą lekcję. Żeby przetrwać, musisz się nauczyć żyć bez niczego. Pierwszy umiera optymizm, po nim miłość, na końcu nadzieja. Mimo to musisz trwać.

Jonathan Carroll

[secureinmymind]

Czereśnie

Minęło kilka lat, nawet wydawać by się mogło, że to już odległa przeszłość. Tak wiele się działo, szereg zdarzeń i okoliczności, historii, smutków oraz pięknych chwil. (...)

Czy Ty też zmieniłeś się tak bardzo jak ja? Czy nadal jesteś tym chłopcem, w którym zadurzyłam się po uszy? Myślę, że nie, skoro i ja nie jestem już tą dziewczyną sprzed lat, na pozór odważną i śmiałą, a w rzeczywistości grzeczną i wstydliwą. Bałam się wyznać Ci prawdę. Obwiniam się choć byłam jeszcze dzieckiem, przez co infantylnie śmiem myśleć jak mogło nam być. Snuje kolejne marzenie i nierealne wymyślam scenariusze wspólnych chwil. Wyobrażam jak poznaje każdy zakamarek Twojego mózgu i każdy centymetr ciała. Marzę o szczęściu, które odkąd pamiętam chciałam Ci podarować. Myślę o tym jak cudownie byłoby choć przez chwilę leżeć razem na trawie i milcząc gapić się na chmury. Chwycić Twą dłoń i zaprowadzić w miejsca, które znam tylko ja, a potem nabijać się z moich "szorstkich" dłoni. Pokazać jak patrzę na świat. Czy choćby obierać Ci pomarańcze, które tak bardzo lubisz. (...)

Teraz nie wiem kim jesteś, co lubisz, jakie masz marzenia,czy jesteś szczęśliwy, a wciąż pragnę Cię odnaleźć- chłopca, który skradł mój pierwszy pocałunek i kawałek duszy.

Minęło kilka lat, a wciąż, gdy w myśl przywołuję Ciebie, znikome stają się minione lata, niby miesiące, tygodnie. Może wczoraj, a nawet przed chwilą widziałam Ciebie jak z uśmiechem, w słońcu zajadałeś czereśnie.

[allineedislemon]

nie ma takiej melodii nawet nie szukam jej gdy wybrałeś mnie ten pierwszy raz nie zapomnij […] nie zapomnę

Dawid Podsiadło- “LIS”

[hmmrazemtworzymycalosc]

~Autor Nieznany~