#przygotowania

[plonaca]

Czwartek

Pamiętałam rano, że poszliśmy spać w nienajlepszej atmosferze, ale nie byłam zła. Czekałam aż się przytuli, ale siedział na telefonie, więc udało się tylko na krótką chwilę.

Poranek minął całkiem spokojnie, wolał mnie nawet, żebym przyszła obejrzeć coś z Nim na YT. Trochę nawet pogadaliśmy m.in. apropo Młodego, bo w sumie ja dalej nie wiem co z jutrem.

Wyszedł około 11:30 a ja miałam dużo na głowie. Chciałam ogarnąć parę rzeczy w pracy, a już jutro wielki dzień. Muszę jechać na zakupy, bo chciałabym zrobić Mu coś dobrego jutro na śniadanie i chcę obczaić takie dwie, podobno ładne, restauracje w miasteczku obok. Nigdy w nich nie byliśmy a wydają się być na poziomie, więc może do którejś z nich udałoby się jutro wyskoczyć. A do tego spakować prezent i ogólnie jakiś plan wymyślić, w co się ubrać i tak dalej…

Poza tym mam też roller i muszę odebrać ten dowód.

Wszystko z grubsza zrobiłam, niestety nie udało się na jedno wyjście z domu, a i tak odwołałam ten roller. Za dużo na głowie. Ale kupiłam i napompowałam balony-cyfry i balon-tort i zrobiłam zakupy, żeby zrobić jutro szakszukę na śniadanie.

Obczaiłam też dwie potencjalne, fajne miejscówki na obiad. Ale nie rezerwowałam. I dobrze, bo On zadzwonił koło 17 i oznajmił, że bierze dzisiaj do Nas Młodego, bo wczoraj źle się czuł, więc odpuści mu jutro szkołę. Ale nie wiadomo co z jutrzejszym treningiem. Więc trzeba zmodyfikować plan, pod i tak niewiadome… ale dobrze, że o 9 tort już będzie do odbioru, chociaż tyle.

Tak przynajmniej myślałam, ale długo się tym planem nie nacieszyłam. Młody napisał mi, że ma trening tak, że o 9:30 będą musieli wyjechać z domu. I chuj strzelił mój plan na śniadanie, a babeczkę od tortu musiałam błagać, czy mogę być chociaż 15min. wcześniej. Mam dość. Niech ten dzień już minie… może poniedziałek pójdzie lepiej. Jutro mają przyjechać kurierzy ze wszystkimi prezentami.

Z tego wszystkiego na serialu znów przysypiałam. Mimo że wyłączyliśmy przed 23. A ostatnio nawet udawało mi się dotrwać.

Bilans:

Neo (papierosy): ⬇️ 8, znowu przed śniadaniem 👎

Dbanie o siebie: ⬇️ odwołałam ten roller, za dużo na głowie 👎

Jedzenie: ⬇️ dziś gorzej, bo cały dzień w biegu, ale bez dramatu 👍

Związek: ↔️👍

Choroba: ↔️

Praca: ⬇️👎

Inne obowiązki: ↔️👍

Samopoczucie: ↔️ zapierdol, złość, ale nie jest źle 👍

[getupsunny]

Co jeśli to wszystko przez co teraz przechodzisz, przygotowuje cię na to, o co prosiłeś?

[nothing-wrongx]

[zyciemprzezzycie]

Człowiek przeżywa wszystko po raz pierwszy i bez przygotowania. To tak, jakby aktor grał przedstawienie bez żadnej próby. Cóż może być warte życie, jeśli pierwsza próba już jest życiem ostatecznym? Dlatego życie zawsze przypomina szkic. Ale nawet szkic nie jest właściwym określeniem, bo szkic jest zawsze zarysem czegoś, przygotowaniem do obrazu, gdy tymczasem szkic, jakim jest nasze życie, jest szkicem bez obrazu, szkicem do czegoś, czego nie będzie.

Milan Kundera

[ejmamwizje]

[xwitchell]

Jesteś urodzony, by zwyciężać, jednakże, aby być zwycięzcą musisz zaplanować zwycięstwo, przygotować się do zwycięstwa i oczekiwać zwycięstwa.

Zig Ziglar

[poszukiwaczka-szczescia-blog]

274dzień, 274cud - Tylko 1 dzień!!!

Szybki powrót do domu, bo przecież to już jutro!!! Czas zacząć wszystko pakować, a to nie będzie łatwe, bo to jednak 9 dni. Poza tym to nie jest zwykły wyjazd. To wręcz survival.

Co najważniejsze to trzeba spakować śpiwór i karimatę. Nigdy nie wiadomo, gdzie będziemy spać, wiec warto być zabezpieczonym. O apteczce też nie można  zapomnieć. Witaminki, igły sterylne, tabletki przeciwbólowe, bandaże, waciki, gazy to tylko początek. Byłam przygotowana chyba na wszystko.

Musiałam jeszcze tylko zawieźć bagaż do kościoła. Wtedy już kompletnie poczułam, że to już teraz. Byłam taka szczęśliwa. Nie wiedziałam czego mogę się spodziewać, ale kiedy widziałam ludzi, którzy mnie mijali uśmiechnięci, to aż nie mogłam się doczekać.

Prowadzącym pielgrzymkę był mój zaprzyjaźniony ksiądz, z którym mijałam się zawsze na zajęcia z języka angielskiego. On tak samo chodzić do mojej pani. Kiedy mnie zobaczył, bardzo się ucieszył. Wiedział, że idę pierwszy raz, dlatego też obiecał, że będzie mnie wspierał. Dobrze, bo czułam się pewniej.

Na koniec powiedział, że jutro czeka nas stodoła. Słucham? Pierwsza noc, a ja już będę spać w stodole. Życzę sobie powodzenia.

Wtedy jeszcze nie podejrzewała, że taka nocka to najmniejsze zło z całej pielgrzymki.

[glosnews]

Francuskie szpitale muszą być gotowe.

Według  informacji, resort, którego szefową jest Catherine Vautrin planuje utworzenie ośrodków medycznych dla pacjentów powracających ze strefy działań wojennych. Ośrodki te będą znajdowały się w pobliżu dworca autobusowego lub kolejowego, portu albo lotniska, aby „umożliwić przekierowanie żołnierzy zagranicznych do ich kraju. Korytarz w szpitalu / foto z internetu Francuskie szpitale otrzymały…

Francuskie szpitale muszą być gotowe.