Życie to teatr w którym każdy gra swoją rolę ale nie każdy zna scenariusz.
seen from Türkiye

seen from United Kingdom
seen from Ukraine
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Italy

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Australia
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Syria
Życie to teatr w którym każdy gra swoją rolę ale nie każdy zna scenariusz.
Hasło na dziś: Scenariusz ocieka mrokiem.
(04.05.2025)
Nasze przypadkowe spotkania nazywasz przeznaczeniem, ja się zastanawiam czy to nie jest klątwa. Klątwa, która każe powtarzać ten sam scenariusz dopóki ja nie nauczę się swojej lekcji.
@zimnablog
Zapytaj mnie
Ile nocy cierpiałam
Jak bardzo poddać się chciałam
Ile kosztuje mnie życie
Skąd we mnie odwagi tyle
Jak często rysowałam sobie na nadgarstkach te kreski
Dlaczego śmierci pragnęłam
Ale po tabletki nigdy nie sięgnęłam
Bo życie jest sztuką improwizacji
Ponieważ nie znasz scenariusza
Tworzymy w głowach własne scenariusze, żeby choć raz poczuć się jak chcemy.
Jeśli założy się z góry najgorszy scenariusz i zacznie w niego wierzyć, nic nigdy nie będzie neispodziewanie bolesne albo nieszczęśliwe. Albo ze spokojem przyjmiemy nadchodzące zło, albo miło zaskoczy nas coś pozytywnego.
Prosty mechanizm obronny.
Tworzymy w głowach własne scenariusze, być chociaż raz poczuć się tak jak chcemy, by chociaż raz poczuć się potrzebnym.
Dziś 31 sierpnia, osiemdziesiąt jeden lat temu młody fotograf w towarzystwie Sawoniego i dopiero co poznanego Kazimierza kradnie aparat, aby uwiecznić pierwszy wrześniowy wschód słońca. Nie wiem, czy jest to historia mężczyzn ze zdjęcia znalezionego w albumie babci, jednak jestem pewna, że na jakąś historie zasługiwali.