#slacht

[existentieleagressie]

Geslaagd/geslacht

Zitten we weer,

Zomer weer voorbij

Drukke trein vol studenten;

Al die eerstejaars kijken zo moeilijk

Stevig in de hand dat gratis OV

Hunkeren naar die middelbare school

Daarheen fietsend in kuddes

Maar nu verpakt als vee

Net geslaagd, nu naar de slacht.

[peterpauldoodkorte]

dag dieren-dag

als wij ze vandaag vieren de beesten en de dieren laten wij dan kijken ook naar gisteren en morgen in het weten allemaal dat over de hele wereld zij steeds nog knokken voor vriendelijk bestaan   onze waarheid is wreed zelfs de veiligste oorden zijn voor hen niet veilig waar mensen zich kleden in hun mantels van bont   zoals hier de koe dat doet die geen melk meer levert haar wacht het noodlot dat…

View On WordPress

[dorpsgenoten]

Weet wat u eet

Maak kennis met mijn buren. Ze wonen hier tijdelijk maar het is best gezellig met ze. Ik maak dagelijks een babbeltje met ze, dat zijn ze zo gewend. Ze komen immers van een kinderboerderij waar ze elke dag, de hele dag door aandacht en eten van mensen kregen. Maar toen ze te groot en te oud (lees: nog geen jaar oud!) waren geworden, werden ze afgedankt, en verkocht aan de hoogst biedende. Want stel je voor dat onze prinsjes en prinsesjes geconfronteerd worden met een ouder dier op hun wekelijks uitje naar het ‘echte’ landleven op de kinderboerderij. DAT MOETEN WE NIET WILLEN!!

Zo zijn deze twee meisjes handtam en soms wat aandoenlijk in hun hulpeloosheid. Ze hebben in zeer korte tijd moeten leren wat buitenleven en zelf eten zoeken betekent want voor die tijd hebben ze hun korte leventje in een stal doorgebracht. Ze waren de eerste week behoorlijk in paniek, renden dagen loeiend rond en belandden dan ook een paar keer in de sloot. Ze zijn overduidelijk erg aan elkaar gehecht, zijn waarschijnlijk al samen sinds ze geboren zijn, verzorgen elkaar als ze te veel jeuk van de steekvliegen hebben en zijn onafscheidelijk.

En dan deze twee:

Moeder en dochter. Moeder was duidelijk te oud om rond te mogen lopen tussen onze engeltjes van kinderen dus ook zij moest weg van het kinderboerderijparadijs. Maar ja, als je maar wat aanrommelt op zo’n kinderboerderij kan het zo zijn dat je een hoogdrachtig dier op transport zet zonder dat je dat door hebt. WANT STEL JE VOOR DAT ONZE ONSCHULDIGE TERE KINDERZIELTJES MET DEZE OUDE ROTGEIT GECONFRONTEERD WORDEN!! DAT MOETEN WE NIET WILLEN! Met moeder geit gebeurde dit, en een dag na aankomst op haar nieuwe adres beviel ze van een tweeling, waarvan de een het helaas niet overleefd heeft. Stress maakt een hoop kapot in een dierenleven. Maar moeder en dochter twee maken het gelukkig goed, en vormen een hechte leefgemeenschap met de twee dikke dametjes koeien van hierboven. Ze slapen samen, grazen samen en leven samen zolang als dat nog kan…

Want morgen kan het over zijn. Morgen kan er een goed bod op ze komen en dan vertrekken ze voorgoed. Op weg naar uw bord. Die schattige kalfjes en geitjes van uw kinderboerderij  worden morgen geslacht en overmorgen kunt u de in stukken gesneden restanten kopen om te braden. Vertel dat ook eens aan uw engeltjes van kinderen als ze de dieren van de kinderboerderij knuffelen. En nee, dat is niet wreed, en daar beschadigt u geen tere kinderzieltjes mee. Het is gewoon de dagelijkse realiteit op veel kinderboerderijen in Nederland.

Eet smakelijk!

[annemariespierings]

Kip in de krant

Het was voorjaar 2017. De landbouwinnovatiecampus liep inmiddels een half jaar en de eerste vier grote projecten werden uitgewerkt. Een van de projecten ging over gebrek aan kennis over landbouw bij burgers en het gebrek aan zichtbaarheid en transparantie van het hele proces van voedselproductie in de landbouw. Ik werd bijgepraat door onze mensen die invulling geven aan de landbouwinnovatiecampus.

Doorgaan of niet? Ik moet bekennen dat ik wel iets van lichte paniek voelde bij de uitwerking van het project over zichtbaarheid en transparantie. Want hoewel het slachtproces zich inderdaad volledig aan de blik van de burger en consument onttrekt, is maar zeer de vraag of je dit zichtbaar moet maken door mensen zelf hun kip te laten slachten, daartoe ook nog ‘aangezet door de provincie’?! Wat geeft dat voor koppen in de krant?

Onze mensen waren overtuigd van het project: de doe-het-zelf-kip. Bovendien was het ontworpen door de designers van de Tostifabriek. Die weten dus waar ze mee bezig zijn. En tegelijkertijd aarzelde ik over mijn aarzeling. Want als je als bestuurder je keuzes baseert op mogelijke koppen in de krant, dan leg je dus feitelijk de macht over je keuzes neer bij de journalist. We spraken af om door te gaan, maar wel uiterst zorgvuldig om te gaan met het slachten zelf en met de communicatie daar omheen.

We gaan publiek Op 8 juni 2017 presenteerde de landbouwinnovatiecampus de resultaten van de vier projecten, waaronder de doe-het-zelf-kip. Ik werd gevraagd om ook een pakket doe-het-zelf-kip in ontvangst te nemen. Eigenlijk vind ik dat ik ja hoorde te zeggen. Maar ik realiseerde me dat dat betekende dat ik een kip moest slachten, misschien wel drie. Ga ik dat doen? Nee, zeker niet.

Die avond tijdens de borrel spreek ik met iemand die helemaal enthousiast is over de doe-het-zelf-kip. De twijfel moet zichtbaar zijn geweest in mijn ogen, want er volgde een hele uitleg. Kort samengevat was mijn gesprekspartner zelf een linkse kiezer en was dit volgens hem de beste manier om mensen minder vlees te laten eten. H’m, dat was niet het doel van het project, maar wel een nieuwe en interessante invalshoek.

Een rustig jaar Het project ging door. Op Facebook schreven deelnemers hoe zij hun eieren uitbroedden, hun kippen groot brachten en uiteindelijk slachtten en opaten. Een boer wilde de doe-het-zelf-kip aanbieden in zijn boerderijwinkel, want bewustwording en transparantie zijn belangrijk voor de toekomst van boer. Maanden later kreeg de partij voor de dieren er lucht van. Er volgden kamervragen, maar het bleef eigenlijk best heel rustig. 

In dat jaar dacht ik terug aan mijn ervaringen met kippen slachten. Bij ons thuis was het heel normaal. Kippen die weinig eieren meer legden of te veel hanen, ze belandden in de vriezer en later als soep of vlees op tafel. Ik vond het maar niets, ‘kip uit eigen tuin’, en weigerde deze kippen te eten. Kennis van het houden en slachten van kippen in de agrarische sector had ik nog niet. Sommige kinderen kijken er echter heel anders tegenaan, zoals ik eerder beschreef in dit blog.

Maar als ik zelf niet bereid ben om een dier te doden om vlees te kunnen eten, welk recht heb ik dan om vlees te eten en anderen voor die slacht op te laten draaien? Ik bezocht in die tijd ook een varkensslachterij in Italië. Het gaat er op zich heel zorgvuldig aan toe. Maar het zag er zo apathisch uit. Varkens worden aan de lopende band gedood. Ik miste het respect voor het dier dat het leven laat voor ons voedsel. Hoewel ik niet weet of ik dat mag verwachten van mensen die dag in dag uit dit werk doen, dwingt het zelf moeten doden van je kip om vlees te kunnen eten toch al snel bezinning en dankbaarheid af.

Kip in de krant Het was inmiddels voorjaar 2018 en er liep een nieuwe ronde doe-het-zelf-kip. De antwoorden die Minister Schouten had gegeven op de kamervragen waren blijkbaar niet de gewenste. Op Facebook wordt een actie gestart gericht op de deelnemers aan de doe-het-zelf-kip met de vraag hun kuikens in te ruilen voor vegetarische kipnuggets. Inmiddels wist ik dat ik zelf beduidend minder vlees ben gaan eten, alleen al door de vraag gesteld te krijgen of ik een doe-het-zelf-kip wil. Ik heb te doen met de eigenaren van de kippen. Ze worden publiekelijk stevig aangepakt door hele groepen mensen die vaak te snel en slecht geïnformeerd oordelen.

Even later gaat het echt te ver. Er volgen zelfs doodsbedreigingen richting de deelnemers. Ik mag hopen de mensen die doodsbedreigingen uitten dit in een vlaag van verstandsverbijstering hebben gedaan en stel me op het standpunt dat er wat mij betreft aangifte van wordt gedaan. De media pikken het onderwerp op en de doe-het-zelf-kip haalt landelijk televisie en krant. Vele mensen nemen de moeite om te reageren en hun mening te geven. Inmiddels denk ik bij mezelf: doel bereikt! Mensen denken na over het eten van vlees en het daarbij onvermijdelijke slachten van dieren. Wie had gedacht dat een klein Brabants project zo’n grote impact zou hebben!

[retecool]

Halal steeds populairder. Maar wat is halal? Volgens het nieuws is er steeds meer belangstelling voor halal eten en andere producten en diensten. Goh.

[alexanderroessen]

Als een gans in het water

Ik fietste met een meisje, Een meisje uit de buurt. We vluchtte met haar gansje, Dat door haar vader naar de slacht zou zijn gestuurd.

Ze tierde en ze trapte de kiezels uit het pad. Tot ze bij de vijver kwam en tot haar grote schrik, Haar vader nog altijd niet geweken had, We fietsten hem omver, die schurk, die ploert, die gemenerik.

Nu liggen we hier tevree en stil in het gras, Haar gansje veilig, trappelend van plezier. Haar vader, die haar de les belas, Overpeinst zijn leven als poelier.

1,017 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

[wijwillenhetweten]

Bizar: Man slacht schaap op straat

Bizar: Man slacht schaap op straat

SPAARNDAM – De politie heeft in Spaarndam een man aangehouden, die een schaap had gestolen en op straat eigenhandig had geslacht. Hij beweerde het dier gekocht te hebben ‘ter consumptie’.

Agenten zagen de man na een melding staan bij een supermarkt in Spaarndam met bloed aan zijn handen. In de buurt werd een bebloed mes aangetroffen, waarop de man is aangehouden. Gevraagd naar het bloed aan zijn…

View On WordPress

[dewarereligie]

NVWA gaat slacht controleren tijdens 'Eid Al Adha

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) gaat in de gaten houden of het vervoer en de slacht van dieren rond 'Eid Al Adha wel goed verloopt. Net als ieder jaar staan er permanent dierenartsen van de NVWA bij de slachthuizen. Nog eens 20 inspecteurs gaan extra controleren op illegale slacht. Dat meldde de autoriteit vrijdag.

Klik de link om verder te lezen..

http://dewarereligie.nl/2013/10/12/actueel/nvwa-gaat-slacht-controleren-tijdens-eid-al-adha/