#tag ulan

[bloggernasibatman]

tag-ulan.

Unti-unti nang nagiging malinaw sa akin ang lahat. Wala ka na. Tapos na tayo. Dito na nagwakas yung kwento na binuo natin nang isang taon mahigit. Hindi ako magsisinungaling at magpapanggap na hindi ako nasasaktan. Kalokohan 'yun. Kapag alam mong masakit talaga, wala namang nagbabawal sa'yo na umaray. Kaya yayakapin ko ito nang buo -- nasasaktan ako.

Tag-ulan na naman. Nasabi ko na sa'yo noon na masaya ako kapag umuulan... lalo na kapag malakas. Marahil napapaisip ka nung una kung bakit ako ganun. Mukha nga siguro akong siraulo kapag ngumingiti ako sa gitna ng pagbuhos ng ulan. Karamihan kasi sa mga kakilala ko, ayaw na ayaw na umuulan. Bukod sa nababasa daw sila, marami pang dalang abala ang ulan para sa kanila. Napapaisip tuloy ako. Naaalala mo kaya ako kapag umuulan jan sa lugar mo? Naiisip mo rin kaya kung paano kita titigan kapag nakikita ko nang lumalakas ang ulan? Hindi ko alam. Baka hindi ko na rin malalaman.

Nasasanay na ako sa lamig. Dinadama ko nang maigi yung ginaw. Tutal wala namang pinagkaiba yun sa'yo nung nag desisyon ka nang bumitaw. At siguro, siguro nga talaga ako itong hindi marunong umayaw. Pinipili ko pa ring magbulag-bulagan sa katotohanan kahit na kitang-kita naman kung gaano ito kalinaw.

Basta.

Hindi pa.

Hindi muna.

Nanamnamin ko muna 'to.

At baka bukas o sa makalawa, maluwag ko nang matatanggap ang katotohanang 'di ko na maitatanggi pa -- wala ka na at tapos na tayong dalawa.

[theanotherwxrld]

Kahit hindi naman umulan, malamig ka pa rin.

[isangsalita]

Tag Ulan

Maulan na naman. May isang pangyayari ang nagpapaalala sa nakaraan. Pangyayari na hindi ko makakalimutan, Ang simula ng pagsasamahan at ang katapusan. Naaalala ko noong una tayong nagkasabay, Biglaan.. pati ang pagbuhos ng ulan ay sumabay. Dahil sa wala akong dalang payong, pinayungan mo ako, at doon nagkausap, Sa ulang iyon nagsimula ang lahat. Simula noon nabuo ang pagkakaibigan, Na muntik ng mauwi sa pag-iibigan, Ngunit gusto ko ng nihinto hindi dahil sa hindi na kita mahal, Mahal kita ngunit ang magmahal at mahalin ka sa panahong iyon ay bawal. Kaya isang araw. Mali, isang maulang araw na naman, Aking naisip at buong napagdesisyunan, Ang kausapin ka at unti-unting iwasan, Bahala na lang kung ano ang maaari kong pagsisihan. Pagkatapos kitang kausapin, Pinilit mo pa ring lahat ay intindihin, Patawad, kung ang apat na buwang pagsasamahan, Tinapos ko, pangmadalian. Tumayo na ako, naglalakad ng luhaan. Biglaan na namang bumuhos ang malakas na ulan, Buti’t dala ko na ang payong ko, Para hindi mo na ako pasilungin sa payong mo. Ngunit ako'y iyong hinabol. Basang-basa ka sa ulan, habang nahagulgol. Napansin kong wala kang dalang payong, Tumigil ako sa paglakad para ikaw ay makasilong. Kinuha mo ang payong ko para ikaw na ang maghawak, Nahawakan mo rin ang kamay ko na pilit nagpupumiglas. Humarap ka sa aking nagmamakaawa at tulad ko umiiyak. Pero hindi talaga tayo pwede, pasensya, patawad. Muli ay tumakbo na lang ako, Kumawala sa pagkakahawak mo. At habang pahakbang palayo, sinisigaw mo ang aking pangalan, Buti na lang hindi mo na ako hinabol at hindi na pinigilan. Sa pagtakbo ko, tuloy nabasa na naman ako ng ulan, Ngunit ayos na rin, para hindi mapansin na ako ay luhaan. Sanay naman akong nababasa ng ulan, Pero sa'yo, nasanay akong ako ay iyong pinapayungan. Ngayon, gaano man kalakas ang ulan, Ang puso ko di na nasasaktan. At ang pagsasamahang nagsimula sa ulan, Sa gitna rin ng ulan nangyari ang siyang katapusan. P.S. ~ Ang paborito kong payong na iyon na minsan lang mabasa ng ulan, Naalala ko ngayong nasa sa'yo pa pala, pero, hindi ko na babalikan. XD

[3-xa]

Umuulan! Cuddle Weather! Kaya eto yakap yakap ko yung unan.

[xengengporeberr]

May balak kaya kong maligo ngayon?

[krzzzjnpp]

Ang paborito kong panahon at ako. Bow

[hellowitty]

TAG ULAN NA

pahirapan na namang maligo

[hellowitty]

Gusto ko nang mag tag ulan Pero di ko sinabing gusto kong bumaha Iba kasi ang romantic feeling na dala ng ulan Basta, gusto sana tag ulan na