Aku dah duduk kampung kat Batu Pahat ni dah hampir tiga tahun, bersamaan tahun aku kahwin. Suami aku wong jowo (orang jawa) dan aku melayu minang Negeri Sembilan. Masa anak dara dulu memang aku jarang-jaranglah pergi rewang rumah orang memandangkan aku tinggal di taman perumahan. Kebanyakan orang taman ni, lagi suka pakai khidmat catering berbanding rewang. Mungkin sebab mudah, semua kerja pihak catering yang siapkan.
Serius cakap, aku paling tak berapa pandai nak bergaul dengan orang baru kenal. Pemalu ke apa entah. Jadinya, bila baru-baru kahwin pindah sini, aku agak kekok nak bermasyarakat dengan orang kampung. Padahal eh, orang kampung kat sini semua sporting gila, baik-baik semua. Masa mula-mula dulu dapat jemputan untuk rewang jiran sekampung, aku sampai tak boleh tidur dok mikir, boleh ke aku blend in dengan orang haa? Pandai ke aku rewang? Nak buat apa je rewang rumah orang? Nanti kalau aku duduk saja, orang mengata tak eh? Macam-macam. 🙄
Lagi paling horror, orang kat sini cakap bahasa Jawa tau. Aku tau "kabare", "waras", "mangan" tu bolehlah. Kadang tu aku nengokkan saja kalau diorang borak bahasa Jawa depan aku. Zero weh knowledge bahasa Jawa aku. Sampaikan aku minta tolong laki aku buat vocabulary list bahasa Jawa-Melayu. 🤭 Kadang tu bolehlah nak guna sikit-sikit kalau borak dengan laki aku, tapi dia balas balik Melayu. Katanya aku cakap Jawa macam alien. Ceh 😒
Dan, hampir 3 tahun aku di sini, mana-mana dijemput rewang aku pergi je. Mak aku siap provide pisau dengan landas cincang khas untuk aku rewang. Haha. Kadang-kadang tu, makcik-makcik sini ngomong jowo, aku ada faham jugak la sikit. Kadang tu aku reply jawa juga. Tapi bukan full sentences la. Words only. 😄 Tu pun dah buat diorang kagum bila aku ngomong.
Lama-lama ehhhh, seronok pulak. Biasanya rewang ni banyaknya dekat-dekat hujung tahun nak cuti sekolah. Kenduri kahwin kan biasa waktu-waktu gitu. Sambil tangan mengupas bawang, mengopek kentang, seronok apa dengar diorang berborak. 😄
Pengalaman ni memang aku susah nak dapat la kat rumah mak bapak aku. Kat kampung jelah merasa. Blessed sangat dapat jiran-jiran baik, suasana kampung aman damai, pokok-pokok keliling merimbun. Best! 🥰