Eat, sleep, shop, repeat!
We waren eindelijk in Surabaya! (Suroboyo voor de locals onder ons). Na een lange busrit van Pacitan naar Surabaya kwam ik eindelijk soort van thuis in Indonesië. Zeker omdat mijn ouders als verrassing er ook waren - al was t geen megaverrassing gezien de voortekenen ;-) Het was erg leuk om alle familie weer te zien. Veel nieuwe familieleden uitgecheckt (”Jullie ook snel kinderen, leuk!”) en ook de wat langerlevende familieleden onder ons bezocht. We hebben drie dagenlang ons op sleeptouw laten nemen naar de beste eettentjes, mooiste malls en leukste barretjes. Eat, sleep, shop, repeat!
De enige interessante bezienswaardigheid in Surabaya is House of Sampoerna. Dus die hebben we maar bezocht ;-) House of Sampoerna is een sigarettenfabriek met een museum en restaurant. Hier worden sigaretten nog altijd met de hand gerold - dit was een van de voorwaarden voor Philip Morris het overnam: de productie mag niet geautomatiseerd worden. Het rollen en inpakken van de sigaretten gaat zo snel, het is net alsof je naar een fastforwardfilmpje kijkt. Bizar! Daarna zijn we in een toeristenbus (type hop on, hop off, maar met minder stops) gestapt om een rondritje te maken door het oude centrum van Surabaya. We bezochten een oude Nederlandse bank waar foto's hingen van Surabaya in de Nederlandse tijd. Dat was ook leuk voor mijn ouders en mijn oom, omdat ze toen er ook woonden. De bus is in delen van de stad geweest waar zelfs mijn moeder nooit geweest is! Leuk dus voor de échte toeristen en de minder echte toeristen. Oh ja, het was ook nog gratis allemaal! Niet het eten hoor, aldus mijn oom ;-)
Na Surabaya was het de beurt aan de Bromo en Ijen om bezocht te worden. We gaan samen met mijn ouders - so much for our honeymoon ;-) - en onze privéchauffeur op pad. De Bromo is een actieve vulkaan op Oost Java, in een soort maanlandschap. Herkenbaar aan de rook die eruit komt. Na een kort nachtje in een muffige en vochtige hotelkamer gingen we om 4 uur ‘s ochtends per jeep omhoog naar het uitkijkpunt om de Bromo met zonsopgang te bekijken. Erg mooi! Daarna hebben we de Bromo beklommen. Niet ter paard, want die arme paardjes zagen er zielig en slecht verzorgd uit. Overigens heeft David als bule (= blanke) het lokale tarief betaald, omdat ze hem niet zagen zitten in de auto. Ik mocht bij beide vulkanen voor het lokale tarief :-)
De Ijen was de volgende ochtend aan de beurt na wederom een korte nacht. De Ijen is een groot kratermeer dat erg zuur is en een vetmooie blauwe kleur heeft. We zijn erg benieuwd. Mijn moeder had vriendjes gemaakt met een gids uit Malang en hij kon ons wel brengen naar boven. Gratis, samen met zijn andere klanten, dat was niet erg. De kortste route wist hij. Ehm, er is er maar één kwamen we later achter, maar goed :-) Had hij zich verslapen. Voor ons niet betalende klanten natuurlijk minder erg, maar onze chauffeur wist alleen de weg niet… Uiteindelijk goedgekomen al ging meneer de gids niet mee, omdat hij een zieke had in zijn groep. Maar er waren genoeg zwaveldragers die graag op ons wachtten. Na anderhalf uur waren we boven - net als bij de Borobudur weer sunrise gemist - maar het uitzicht is echt spectaculair! Heel mooi! Je moet dus wel vroeg gaan, want toen we rond 8.00 naar beneden liepen, waren de eerste wolken er al. Dan zie je het meer dus niet meer :-)
Vervolgens heeft de chauffeur ons gedropt bij de veerpont en zijn voor een paar cent naar Bali overgevaren. Daar werden we opgehaald door een andere chauffeur en werden we gereden naar Lovina. Onderweg nog gestopt bij een mooie tempel en ‘s avonds in het uitgestorven dorpje rondgelopen. Vandaag was een chilldagje, hangen bij het zwembad, beetje eten en een dolfijnentripje voor morgenochtend geregeld. Hopelijk komen de dolfijnen ons in groten getale bekijken! :-)
