Rzeszów. Miasto tysiąca możliwości. Wielka pipa. Weź wróć i naucz się funkcjonować od podstaw. Koniec z jedzeniem pożywnych obiadków mamy, powrót do jedzenia miejskiego, przybierania na wadze i wyglądania jak hipopotam. Pierdole, kupuję fifę, zamykam się w pokoju i lecim po sieci. Problem. Pieniędzy nie ma. Kończy się na tym, że wydatki przeliczam na tym ile mniej razy zjem lunch u pana McDonalda. Czynsz i internet, żeby nie wypaść z obiegu. Jakiś zeszyt, może parę ołówków. I pościel. No, żeby mieć gdzie spać. Wersalkę, czy tapczan. W sumie tyle mi tam trzeba.
Wakacje się kończą, ja dalej gruby, dalej singiel... dalej w brązie (gimby poznajo ocb). Pływać dalej nie umiem, ale w sumie nad wodą byłem tylko przy okazji wizyty w Skyrim. Poznałem kilku wybitnych ludzi przez praktyki, praca na budowie, jedyny czas gdy wydawało mi się, że jestem w formie. Zarówno fizycznie jak i mentalnie. Architektury się zachciało. Pierwszy rok jakoś minął, ale ja tam uczyłem się w sumie z tydzień czasu. Rysunki rysunkami, raz to wyglądało "jakoś", a raz do dupy, ale przyjaciele wspierali i obyło się bez kompleksów.
Idzie październik, a ja nic. Nie wiem nawet czy jestem na drugim roku, bo wszystkie kwity załatwiał kumpel, tubylec. Damy radę. Mieszkanie mam, lokatorów mam, zobaczymy co będzie. Internet też już jest także może coś czasem tu napiszę. Funny as fuck. Entuzjazmu nie czuję w ogóle, telewizja go zabiła, zupełnie jak z kobietami i dżentelmenami. Apropos kobiet, dziewczyn. Nic się nie zmienia od bardzo długa, niby kontakt jest, ale jakoś czegoś brak. Boję się odrzucenia? Może, nie wiem. Wydaje mi się, że znalazłem kogoś, w końcu. Pożyjemy zobaczymy co wyniknie. Szkoda, że uczy się w stolicy. I to serio. Uczy się. Ambicja piękna rzecz.
I ta jebana kurtka, zapłaciłem za nią tydzień temu i chuj, gościu tak jakby chciał ją znosić, żeby nówka nie przyszła za 7 dych. Chciał jeszcze pokorzystać, a ja tu jak debil marznę wieczorami. Leży mi to na sercu. Dobrze, że NBA już niedługo wraca, to oderwę się trochę od tego całego zamętu. Knicks. Moja odległa wyspa - koszykówka. Tak, piłkę też oglądam, i tak - angielską. Wychodzę z założenia, że to najbardziej słuszna piłka na świecie. Szczerze, żal jak patrzę na ogromne stadiony, a piłkarze padają jak kaczki na murawie przy najmniejszym dotknięciu.
"SNAJPER NA TRYBUNACH!" - no bo bez jaj, żeby wyrośnięty chłop się przewracał jak tylko wiatr powieje.
Liga hiszpańska. Kolejny dzień i kolejny fanboy mi będzie spamował aktualności na twarzoksiążce. Że tu Farselonie, się podkładają, że tu Puta Madrid korumpuje sędziów. Z dwojga złego wolałbym mieszkać w Madrycie, ale na mecze to chodziłbym do pubu, żeby obejrzeć jakąś poważną ligę - niemiecką, francuską, ba nawet polską ekstraklasę. Bo nawet "nasza piłka" jest ciekawsza niż to taktyczne pierdolenie i atak pozycyjny. Tiki taka do usranej śmierci.
Tyle ze mnie pewnie będzie. W sumie nigdy nie wiem co tu pisać.
vaporwave
stormborns
turnnoffyourmind
gracieabrams
gamechangershow
