Lijstenmaker met pretentie #02
Zo past de puzzel dan toch nog… Wat een lijst issues! Ik schrik er zelf van. Ben benieuwd of de aanpak van de recent gevonden onderliggende oorzaak alles in één keer kan ondersteboven gooien:
- gebrek aan medeleven, begrip, interesse in belevingen, support daarbij als kind
- omgekeerde situatie waarbij het kind zich verantwoordelijk stelde voor het geluk van de ouders (Je wil je moeder toch niet zien wenen) door niet voor problemen te zorgen en dus alle sores zelf in te slikken en te verzwijgen. Zich als kind ook verantwoordelijk te stellen als grote broer voor het welzijn van de lieve kleine zus (met plezier gedaan), maar eigenlijk onverantwoord van ouders om daar een kind mee te belasten en waardoor ie zichzelf daarmee nog verder weg cijferde. Ach ja, de jaren 70, er liep nog wel veel meer mis in de generatie die eraan vooraf ging... De ouders waren ook miskweekt, wellicht zelf ook bindingsangst? En ze waren jong nog. Te jong om issues uit hun eigen opvoeding al te hebben kunnen bijsturen.
Als puntje bij paaltje komt, sta je er altijd weer alleen voor. Elk mens sterft in zijn eentje?
Om te overleven in deze maatschappij is het veiliger van van niemand (en zeker niet van respectloze klungelaars) afhankelijk te zijn?
Ik sta niet op de plaats in mijn leven waar ik normaal gezien had moeten staan. Ik ben ergens mislukt. ik ben een mislukkeling?
. Militaire individualiteit
.. Controledrang
… Angst voor Controleverlies
…. Angst voor de Angst
….. Paniek
…. Inslaapproblemen
….. Zelfmedicatie
…. Claustrofobie
… Piekeren
…. Dwangmatige analyse van situaties en de wereld.
…… Onbegrip en verwarring rond menselijke dwaasheid
……. Angst voor afhankelijk te zijn van “dwazen”
…….. Wantrouwen van autoriteiten, bestuurders, hulpverleners, Ordehandhavers
……… Teleurstelling en boosheid bij uitblijven van begrip voor mijn situatie door dezen
……. Misantropie
.. Gebrekkige Sociale vaardigheden
… Geklungel met gepaste/gewenste eerlijkheid
…. Vroeger: enkel relaties aangaan waar geen diepgang nodig was.
…. Nu: De diepgang opzoeken, maar die wordt niet altijd zo welkom onthaald.
… Vergeten van sociale relaties te onderhouden: Zelf nooit eens eerst vrienden opbellen.
…. Om de tien jaar een volledig andere kennisenkring.
.. Verloren door straten lopen te dolen en me nergens thuis voelen.
… Het gevoel van ongewenst of tot last te zijn.
….. Gepieker over hoe ik dit moet veranderen.
…… Meditatie of gebed gebruiken als zelfhulp, maar dat dus weer alleen doen en zonder Sangha
……. Schaamte.
…….. Schaamte over schaamte (ijdelheid)
ik ben niet goed genoeg voor relatie of betaald werk?
ik moet me altijd forceren om beter te zijn en harder mijn best te doen anders vind men mij te lui of niet goed genoeg of een profiteur?
. Prestatiedrang
.. Keuzeloosheid (Werk MOET af, Relaties MOETEN lukken, Zelfhulp MOET lukken)
… Gevangen gevoel
…. Claustrofobische reactie
….. Vluchtreactie
…… Paniek
.. Perfectionisme
… Stress
…. Faalangst
….. Gepieker, Ongerustheid
…… Concentratieprobeem
…….. Gezonde natuurlijke flow wordt onmogelijk
.. Ontbreken van gezonde grenzen
… Kwetsbaarheid voor misbruik/uitbuiting door werkgevers, collega’s of “parasieten” (werk stroomt naar waar het gedaan wordt)
. Aanpassingsdrang, Pleasen
.. Gebrek aan duidelijke identiteit/ authenticiteit
… Twijfel aan oprechtheid of vakmanschap
… Zelfverwijten houden laag zelfbeeld in stand
… Roofbouw
…. Burnout
.. Streven naar Persoonlijke groei / zelfverbetering.
… Verhoogde empathie, soms dramatische projectie
…. De rol van bemiddelaar in conflicten opnemen
…. De rol van leraar in verzoening, relatievering opnemen
. Nood aan respect, appreciatie, erkenning, bevestiging.
.. in een werksituatie moet er loon naar werk geleverd worden. Indien dat niet gebeurt is er sprake van uitbuiting en dus respectloos.
.. in elke sociale relatie hoort respect onvoorwaardelijk te zijn. Relaties die respect aan prestaties koppelen zijn giftig.
Dit duurt nu al zo lang. Ik heb meer nood aan rustig op mijn bed liggen dan er nog eens iets aan te proberen veranderen?
De dwaasheid in de wereld verbeteren is een onmogelijke taak. Dat is vechten tegen windmolens. Begin er niet aan. Probeer op een eiland te leven?
Je weet niet eens wat je eigenlijk met je leven wil doen. Misschien is het beter van niets te willen doen, want het haalt toch niet uit?
Kan iedereen me niet gewoon eens met rust laten en normaal doen? Ik heb schoon genoeg van al die onzin van dwazen die samenleven onmogelijk maken en de wereld om zeep helpen?
. Gelukkig nog geen onrustwekkende morbide gedachten.
.. Blij met mijn (tot nu toe) depressie bestendigrheid, mijn vechtlust, mijn bijleer-enthousiasme en mijn blijvende hoop op verandering.
