Düşünüyorum, hayat bize neyi sunduğunda “evet işte istediğim buydu” diyebileceğiz? Ne zaman son bulacak beklentilerimiz? Benim bunu yaşadığım küçük anlar var, sevdiğim insanın göğsüne kafamı koyup kalp atışlarını hissettiğimde zaman dursun istiyorum. Hiçbir şeyin fazlasında gözüm yok, sevgiyi sonuna kadar yaşamak, bu dünyadan iyi bir insan olarak göçmek istiyorum. Fazla hırslarının kölesi olmuş insanları şaşkınlıkla izliyorum... Onlar adına üzülüyorum, çünkü hırs insanı içten içe kemiren bir canavar gibidir benim için. İyi bir insan olmak bu kadar zor olmamalı, öyle değil mi? Neden hep birlikte mutlu olmak varken kendinizi sonu olmayan hırslara ve beklentilere adıyorsunuz? Yapmayın, gözlerinizi açın ve kalbinizdeki kötülüğü dışarıya atın. Gözyaşlarından öpün sevdiklerinizi, boynundaki kokuya odaklanın, elindeki kire değil.Ben sevmeye adadım kendimi, mesleğim gereği genç fidanlar yetiştireceğim ileride, onlara her şeyden önce sevmeyi öğreteceğim. Karşılıksız sevginin yalnızca insana değil dünyadaki bütün varlıklara verilebileceğini, sevgiyle tüm kötülüklerin aşılabileceğini öğreteceğim onlara. Saygı duymayı, insanları olduğu gibi kabullenebilmeyi. Kendimi özgür bir kelebek gibi hissediyorum, çünkü düşünmek yerine yaşamayı tercih edeceğim artık, nefes alabilmeyi, beni sevmeyen insanların hayatımdan bir bir çıkışını izlemeyi, kimseye dur dememeyi, güçlü olup her şeye ayak uydurabilmeyi, sevgimle yaralarımı sarmayı istiyorum. Durmayın, yaşayın. Çünkü o zaman her şey kendi kendine halloluyor.
janainaart
areudirty
andulkaphoto
kianamaiart
pixelskylines
yousharknotpass
gummygunk
romaincrisis
