Umupo ako malapit sa bintana, nagpahangin ng kaunti. Humingang malalim. Naisip ko yung mga nangyayari ngayon, yung mga bagay na tumatakbo sa isip ko.
Naalala kita, hindi ko naman sinasadya na magiging malapit ang loob ko sayo ng mga panahong iyon. Oo, magkakilala na tayo, bagkus mas matagal mo akong kilala. Gawa na din siguro sa kwento ng iba sayo tungkol sakin sa mga taong nagdaan.
Katanghaliang tapat noon at nasa trabaho ako, ganoon karin. Ewan nga ba na nataon namang napakaswerte kong nilalang at para ba akong napagtakluban ng langit at lupa noon mga oras na iyon. Nagkataong napuno ako sa lahat ng dinaramdam ko non pero nagpigil padin ako.
Hindi ko din naman alam kung bakit sa lahat ng tao ikaw pa ang makakaharap ko noon. Natahimik nalang ako at naluha nalang bigla. Sa harapan mo, isang tao na hindi ko naman talaga kapalagayang loob. Pero sadyang mabuti pala at busilak ang kalooban mo, hinayaan mo akong umiyak na parang bata sa harapan mo.
Doon nagsimula pagkakaibigan natin. Mas nakilala natin ang isa't-isa, yung mga bagay na akala ko di ko na ulit masasabi pa kahit kanino patungkol sa sarili ko, nasabi ko naman sayo.
Pinakinggan mo ako, kahit marami kang naririnig tungkol sakin, tinanggap mo ako at pinaniwalaan mo ako.
Nandiyan ka sa mga panahon na malungkot ako, busy ka rin sa trabaho mo, pero ni minsan di mo pinaramdam sakin na nakakaabala ako sayo. May mga problema ako na sa iyo ko lang nasasabi. At talaga namang pinakinggan mo ako.
Nakakausap din kita sa mga panahong nagigising ako sa madaling araw at nagigising ako sa isang masamang panaginip. Palagi mo akong pinapakalma. Pinagdadasal mo ako at sinisigurado mong magiging maayos din ang lahat.
Sinakyan mo din mga kalokohan ko, humalakhak sa mga katarantaduhan ko, kahit pa mapapagalitan ka na ng mas nakakataas sayo.
Hindi mo ako pinabayaan pag magkasama tayo, inaalalayan mo ako, nakakatuwa lang kasi na kahit sa pagkain binibigay mo parin sakin yung karne lalo na at gulay ang ulam natin.
Alam mo mga gusto at ayaw ko, alam mo rin kung kailan ako malungkot o totoong masaya, kahit nga paninikmura ko alam na alam mo kung kailan ko mararamdaman yun. Kilalang kilala mo ako at ang buong pagkatao ko.
Hindi ko alam kung mababasa mo ito, pero lagi kitang pinagdadasal tulad ng sinasabi mo saking kasama ako sa mga panalangin mo, na sana nasa maayos kang kalagayan nasaan ka man ngayon.
Alam mo ang dami ko ng kwento, ang dami ko na gustong sabihin, kaso saka nalang, iipunin ko muna. Saka nalang sa muling pagkikita natin.
Gusto ko din sabihin sayong miss na miss na kita.
ellievsbear
blakekathryn
areudirty
dailybridgerton