Την τέχνη μου την βάζω στην υπηρεσία της επανάστασης. Καταπολεμώ την αστική ιδεολογία της καταπίεσης, εκμετάλλευσης, υποκρισίας και εξάρτησης, όπως φυσικά και κάθε μορφή αναπαραγωγής της από το προλεταριάτο και το λαό. Τη δουλικότητα, υποταγή, αδυναμία, άρνηση της πάλης και βόλεμα των ψευδαισθήσεων. Τη θρησκεία, τους θεούς και τα είδωλα, τις μεταφυσικές καραμέλες, τον ιδεαλισμό, τον ατομικισμό, την άρνηση της πάλης, τον φόβο, την εξαπάτηση, την κακομοιριά, τη μοίρα και τον θάνατο. Μισώ οτιδήποτε στατικό και σάπιο. Λατρεύω τη ζωή, την κίνηση, την επαναστατική πνοή. Τραγουδώ τον ήλιο, τα νερά, τα δέντρα και τη θάλασσα. Και φωνάζω στο λαό να ορμήξει να τα πάρει. Για μας υπάρχουνε κι αυτοί που τα ‘χουνε μας τα στερούνε. Όμως, όταν τα μαύρα κοράκια απλώνουνε τα νύχια τους να αρπάξουνε, και τα τσακάλια των πόλεων στρογγυλοκαθισμένα στις τράπεζες και τα υπουργεία αλληχτάνε. Όταν η αστυνόμευση, η φτώχεια, η πείνα και η ανεργία κορυφώνονται, όταν ξεπουλιώνται τα πάντα από τους καλοθρεμένους εργατοπατεράδες. Όταν δίνει και παίρνει η καπηλεία των ιδεών. Όταν έχουμε οχτώ χρόνια να φάμε ροδάκινο. Όταν καταμεσήμερο πλακώνει το σκοτάδι και η κυρά του μαχαλά μονολογά και λέει, δεν παίρνει άλλο. Όταν η ληστεία και το ψέμα βασιλεύουνε κι οι αριστεροί το κανακεύουνε. Ε, τότε ξεχνώ τη θάλασσα και το νερό και στρατεύομαι, κοντά σε αυτούς που παλεύουνε, ενάντια σε εκείνους που τα παίρνουνε και μας πλανεύουν. […] δεν φτάνει να κάνεις μόνο τέχνη […]
theartofmadeline
tangentwithtanner
gracieabrams
origamiaround
kianamaiart
pixelskylines
snowghoul
