Nie pamiętam kiedy ostatni raz tu byłam.
Jest to pewnego rodzaju sukces, mój stan był dobry przez tyle czasu
Ale dzisiaj….dzisiaj jest źle.
Jestem w Niemczech. 800km od domu, rodziny. Jestem tu z chłopakiem którego myślałam że znam, że wiem jaki jest. Myliłam się. Znowu…
Człowiek dla którego rzuciłam wszystko, z którym wyjechałam do obcego kraju, z którym miałam budować przyszłość sprawił, że znowu jest źle, znowu przez niego.
Wybaczyłam mu raz, drugi, trzeci. Uwierzyłam w każde jego „kocham” i wybaczałam wszystkie błędy (nie małe). I chcę mu wybaczyć jeszcze raz, naprawdę, bo kocham go, jest moim światem, ale czy powinnam?
Czy danie mu kolejnej szansy sprawi że więcej mnie nie oszuka? Czy kolejne jego „kocham” będzie takie samo jak to pierwsze? Czy ja w ogóle umiem mu jeszcze zaufać i czy w ogóle ten związek ma sens?
Mama mówi że to dobry chłopak, ale ściągnie mnie na dno, przyjaciółka i moja intuicja też tak mówią, ale nie chcę tego kończyć.
Mimo ze wszystko sie jebie. On ze mną nie rozmawia, okłamuje mnie, wprawia mnie w poczucie winy, obraża się jak nie mam ochoty na seks, sprawia że mam czarne myśli i wracam tutaj, a przy każdej kłótni rzuca obojętne „jak chcesz to ze mną zerwij”. Mimo to wszystko mi chyba nadal zależy, być może jemu już nie, ale mi tak.
I najgorsze jest to że ja chcę o to walczyć, chcę żeby nam się udało, naprawdę. Problem jest w tym że sama już nie wiem jak. Nie mam na to siły. Czuję się jak gowno, które na nic nie zasługuje, nawet na zwykłą, ludzką szczerość.
Nie wiem co mam zrobić. Mam mętlik w głowie.
snowghoul
titsay
baratheonpilled
dailybridgerton
gummygunk
yousharknotpass
prguitarman
