Humility is not thinking less of yourself; humility is thinking about yourself less.
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
hello vonnie
Monterey Bay Aquarium
Mike Driver
he wasn't even looking at me and he found me
Lint Roller? I Barely Know Her
h

Love Begins

shark vs the universe
d e v o n
Today's Document

if i look back, i am lost

ellievsbear

Origami Around
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Peter Solarz
No title available

❣ Chile in a Photography ❣
almost home
seen from Brazil
seen from Brazil
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@y-artnletters
Humility is not thinking less of yourself; humility is thinking about yourself less.
Σε ένα σπίτι έρημο κι ερειπωμένο, ζούσε μια χοντρή, βαριά σιωπή, τόσο χοντρή πού ‘χε ξηλώσει όλα τα κουφώματα, τόσο βαριά που ‘χε βουλιάξει όλα τα πατώματα και τόσο σιωπηλή που όποιος έμπαινε εκεί δεν άκουγε ούτε τη βουή του τρομαγμένου αίματος στις φλέβες του.
Και, ξαφνικά, μια μέρα, η σιωπή τραγούδησε. Ναι, μη σας φαίνεται παράξενο, ο έρωτας τα πάντα κατορθώνει, και η σιωπή, για την οποία σας μιλώ, αγάπησε τρελά ένα σαράκι που, λίγο λίγο, από μέσα τρώγοντάς την, αδιάκοπα αδειάζοντάς την, ανάλαφρο την έκανε του έρωτα δοχείο, του τραγουδιού του ηχείο.
Σκέφτομαι ένα λουλούδι είναι το βλέπω και το μυρίζω
και τρώω έναν καρπό είναι γνωρίζω το νόημά του.
Γι’ αυτό όταν μια μέρα με ζέστη
αισθάνομαι λυπημένος απ’ την απόλαυσή της,
ξαπλώνω στο χορτάρι φαρδύς πλατύς,
κλείνω τα μάτια μου που καίνε,
νιώθω ολόκληρο το κορμί μου ξαπλωμένο στην πραγματικότητα,
γνωρίζω την αλήθεια και είμαι ευτυχισμένος.
Art multilplies itself.
Art’s whatever you choose to frame.
Αμφισβητώ τον εαυτό μου. Είναι εύκολο ν’ αμφισβητείς όλους τους άλλους.
Καλύτερα να ανάψεις ένα κερί παρά να καταριέσαι το σκοτάδι.
Όσοι χρόνια κολυμπάτε αμέριμνοι μέσα στα μάτια μου, κάποτε θα βάλω τα κλάματα και θα σας πνίξω.
Μαθαίνουμε να διαβάζουμε συλλαβιστά τις μεγάλες κραυγές. Αγγίζουμε αποκαθιστώντας τις αισθήσεις στο ακέραιο.
Είμαστε ένα σημείο, δίχως νόημα,
Χωρίς πόνο υπάρχουμε και έχουμε σχεδόν
Τη γλώσσα μας σε ξένη χώρα χάσει.
Γιατί όταν γίνεται στους ουρανούς
Μάχη για τους ανθρώπους και κραταιά
Διαγράφουνε τις τροχιές τους τα φεγγάρια, τότε ομιλεί
Κι η θάλασσα κι οι ποταμοί οφείλουνε
Την κοίτη τους ν’ αναζητήσουν. Όμως είναι ένας
Που δεν αμφιβάλλει. Αυτός μπορεί
Καθημερινά ν’ αλλάξει την πορεία των πραγμάτων. Σχεδόν
Δεν του χρειάζεται ο νόμος. Και αντηχούν τότε τα φύλλα και άνεμος φυσάει στις βελανιδιές
Πλάι στα αιώνια χιόνια. Γιατί δεν δύνανται τα πάντα
Οι ουράνιοι. Καθόσον φθάνουν
Οι θνητοί νωρίτερα στο χείλος της αβύσσου. Και μεταβάλλεται
Μαζί τους η ηχώ. Μακρός είναι
Ο χρόνος, όμως το Αληθές
Επισυμβαίνει.
Καλλιτέχνης είναι αυτός που δουλεύει με την καρδιά, το μυαλό και με το χέρι. Τεχνίτης είναι αυτός που δουλεύει με το μυαλό και με το χέρι. Εργάτης είναι αυτός που δουλεύει με το χέρι.
Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι
στα χέρια
που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω
πού να τ’ ακουμπήσω.
gestalt
Ο μόχθος του ποιητή είναι να δώσει μάχη με την απουσία νοήματος και με τη σιωπή του κόσμου, μέχρι να τον αναγκάσει να αποκτήσει νόημα· μέχρι να κάνει τη σιγή να απαντήσει και το μη ον να υπάρξει.
καὶ εἶδον τὰ ὀστᾶ τὰ γεγυμνωμένα καὶ εἶπον· ἆρα τίς ἐστι, βασιλεὺς ἢ στρατιώτης, ἢ πλούσιος ἢ πένης, ἢ δίκαιος ἢ ἁμαρτωλός;
Μόλις εξηγήσεις κάτι αρχίζει να σχηματίζεται μέσα σου το αντίθετο, όλοι το ξέρουν αυτό κι όμως συνεχίζουν να εξηγούν.
χωρίς πέτρα και χωρίς ρίζα