Düşünseli

Bu blog psikoloji ve yaşam temalı yazı ve fotoğraflar içermektedir.- Gülden Şahin- MSc - İstanbul Bilgi Üniversitesi - Travma - Sanat Terapi  -  Uzman Psikolog, - [email protected]

[yerdenizpsikoloji]

*8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü* @rupikaur_ un şiir kitabından çektiğim bu sayfayı paylaşarak, bugüne dair yazmak istedim. Rupi Kaur, çocukken babasının cinsel istismarina uğruyor yıllarca ve daha sonra annesi ile memleketinden göç ediyor. İyileşme hikâyesini şiirlerle aktarıyor diğer kadınlara. Sancımak, sevmek, kırılmak ve sağalmak diye adım adım anlatıyor yaşadıklarını *Süt ve Bal* kitabında. Bu sayfa "sağalmak" yani iyileşme bölümünden. İyileşme mümkün diyor ancak kadınlar olarak ne kadar güçlü olduğumuzun farkında olalım ve birlikte yol alalım. O bu şiirleriyle bir el uzatıyor aslında yalnız değiliz diyor... ***Birlikte güçlüyüz!*** Belki bugün ben de sadece emekçi kadınlar günü oldugu için iş hayatında kadınların kadın oldukları için yaşadıkları eşitsizlikleri, deneyimledikleri ayrımcılığı ya da evde çalışan kadınların emeğinin görünmez oluşuna dair yazabilirdim... Ama bunların da ötesinde konuşulması gereken şeyler var. en temel hakkımız yaşama hakkımızı istiyoruz ! Kadınlar yaşasın diyenler yine emekçi diğer kadınlar tarafından susturulmaya çalışılıyor. Görüntüleri dehşetle izliyoruz. 65 günde 67 kadın öldürülüyor.... Bizler en başta en temel hakkımızı istiyoruz! Yaşamak istiyoruz! #istanbulsözleşmesiyaşatır #8martkadinlargunu https://www.instagram.com/p/CMKF6fVjiZf/?igshid=w2xxocev60tb

[yerdenizpsikoloji]

Cuma akşamımı güzelleştiren bir film hakkında yazmak istedim bu sefer buraya🤗 Aynı zamanda haftasonu icin bir film önerisi de olsun🙃Pixar animasyonu olan #Soul filmi.👇🏻 "Soul" ismi filmde hem caz tukunu Joe hem de onun mentorluk yapması gereken yeni (ama bir o kadar da eski) ruh 22 iyi temsil ediyor sanki 😌 Animasyonlar sadece çocuklar için değildir hele pixar animasyonları😍 burada "inside out" da ve diğer filmlerden de bahsedeceğim birer post olsun isterim. 😊 Animasyonlar hem çocuk tarafımızı besler hem yaşama dair unuttugumuz gözden kaçırdığımız, duygularımızla temas eden hikayeler sunar bize. 🙆🏻‍♀️ Soul filmi ise, kendi yaşamıza dair kıvılcımın bir amaç ya da bir hedef ile oluşmayacağını, yaşamı değerli ve anlamlı kılan şeylerin bütün o peşinden koştuğumuz ve belki bazen koşarken de "kayıp ruhlara" donustugumuz seyler olmadığını Joe ve 22 nin arayış hikayesi ile gösteriyor bizlere. ✨ Filmi tümüyle anlatmadan sürprizi kaçırmadan, filmden tek bir alıntı eklemek istiyorum buraya. Bu alıntıladığım hikaye bence filmin de özü. 😌 《...Bir balık hakkında şu hikayeyi duydum: Kendisinden büyük balıkların yanına yüzer ve şöyle der: -"Okyanus dedikleri şeyi bulmaya çalışıyorum." +"Okyanus mu?"diye sorar büyük balık. "Zaten onun içindesin ya." -"Burası mı?" diye sorar küçük balık. "Burası su. Ben okyanusu istiyorum." 》 Yaşamda aradığımız şeyler belki çoktan sahip olduğumuz ama farkına varmadıklarımızdır... Bu küçük balık gibi...🍂 . . . . . . . #pixar #animasyon #film #soul #psikoloji https://www.instagram.com/p/CKZozp3jOBW/?igshid=18fz6j2dkyd7w

[yerdenizpsikoloji]

"ÖTE den de öte bir yer olmalı dingin. Denizin artık kıyısı olmayan serin. Senin kendin olabildiğin derin. Ne, neler olduğu farketmeyen senin - yalnız- sen senin. Olmalı. Var *** " - Oruç Aruoba. #alıntı #siir #oruçaruoba #resim #suluboya #watercolor #arttherapy #art #sanatterapi #yenidenemeler #özlenensairler https://www.instagram.com/p/CKJq5oxDKUG/?igshid=1wgh69mkkljv7

[yerdenizpsikoloji]

Bu sabah sürprizinin kar olacağını düşünürken uzun zamandır çiçek açmayan orkidem iki tomurcukla bana sürpriz yaptı 🌺😌 Güneşli günlerden birinde çiçek açacağını düşünüyordum ama sanki o da karı bekliyormuş bütün İstanbul gibi🙆🏻‍♀️ "Hayat biz plan yaparken başımıza gelenlerdir." Bir yandan hayat bizim planladığımız gibi gitsin her şey beklendigi zamanda olsun gerçekleşsin isteriz ama bir yandan da beklenmedik zamanda gelen sürprizler bizi mutlu eder. 🌱 Orkideme uzun zamandır bakıyorum. 2020 yılı boyunca çiçek açmadı diyebilirim. Ben ona bakım vermeye devam ettim. Suladım, konuştum, sevdim. Ve şimdi bana merhaba dedi 🤗 Bundan çok degil 2-3 sene evvel bırakın orkide bakmayı, herhangi bitki ile pek aram yoktu. Hediye edilmiş bir kaç çiçeğim bitkim de bana öğretilen bakım vermeyi yapsam bile çok yaşamaz solardı. 🙄 Ofiste çalıştığım zamanlar odamı paylaştığım çalışma arkadaşlarımın ikişer orkidesi vardı. Güzel renkleriyle bol bol çiçek açarlardı. 1 sene boyunca onların orkidelerine nasil baktığına birebir şahit oldum. Her hafta nasıl su verdiklerine, onları güneşe dogru nasıl konumlandırdıklarına. Ve sadece orkidelerine değil diğer bitkilerine de nasıl baktıklarını izledim. Onlar yokken çiçeklerine göz kulak oldum.💁🏻‍♀️ Odaya yaşam dolmuştu. Ben de onlardan heves ettim bana hediye gelen bir çiçeğimi masama koydum ama güneş ışığından uzak masam ve belki henüz bitki bakmaya hazır olmayan ruhum o çiçeği de yaşatamadı.😕 Daha sonra bana gelen evimde duran bir orkidem bir aloe veram ve bir kılıç bitkim oldu. Öyle ya da böyle bitkilere bakmayı zamanla öğrendim. Orkidem her çiçek açtığında mutlu oldum. Aloe veram yaralarıma merhem oldu. Kılıç bitkimi ise fazla sulamaktan neredeyse kaybediyordum. Fazlasını vermeden "yeterince iyi annelik" etmeyi öğrendim.🙏🏻 Şimdi iki ayri kılıç bitkim var 😊 Bitkilerin de bizler gibi ilgiye, sevgiye, bakım verilmeye ihtiyacı var. Bazen insanlar terapiye geldiklerinde hayatlarinda hemen bir şeyler düzelsin istiyorlar. Halbuki terapiyle birkikte kendileri ile ilgilenmeye, kendilerini sevmeye, bakim vermeye yeni başlıyorlar. Orkide gibi tomurcuklanabilmemiz için kendimize bakımverip sabretmeye ve zamana ihtiyacımız var😌🙏 https://www.instagram.com/p/CKJJfTKjyMK/?igshid=1mcyidujzlo3h

[yerdenizpsikoloji]

Yeni yılın ilk kitap önerisi gelsin🙆🏻‍♀️ Sadece çocuklar için degil çocuk tarafına söyle bir dönüp bakmak isteyen yetiskinlere de çocuk kitaplarını okumalarını öneririm. 🐣Benim çocukluğumda tarif edilemez duygulara dair böyle kitaplar var mıydı bilmem. 🤷🏻‍♀️Şimdiki çocuk kitapları çeşit çeşit pek güzel 😌 Bu kitapla bir çok yerde karşılaştım ama yeni edinip okudum.👇🏻 Bu küçük hikaye hepimizin -belki bu yıl kayıplarla, değişimlerle daha derinden- hissettigi, bazı zamanlar gelen tarif edilemez boşluk duygusunu öyle güzel betimlemiş öyle güzel işlemiş ki... 🙏🏻 Peki bizler, içimizdeki boşlukla ne yapıyoruz? Ona kulak veriyor muyuz? Yoksa onu binumum şeyle kapatıp görmezden mi geliyoruz? 👀 Hikayedeki Julia'nın kendi boşluğu ile olan sürecine bakalım bir de belki bazen içimizde oluşan boşluğa dair bir şeyler söyler 💁🏻‍♀️😌 Julia ve çevresindekiler gibi kendi 'sihirli dünyalarımıza' ulaşabilmemiz dileğiyle✨ #2021 #bosluk #cocuk #kitap #oneri #psikoloji https://www.instagram.com/p/CJ37YnyjC2U/?igshid=ahswo5wxz9vz

[yerdenizpsikoloji]

2021'in ilk haftasının sonuna geldik bile.💁🏻‍♀️ Bu paylaştığım resmi aylar öncesinde çekmiş, eğer ruhsal ve fiziksel olarak iyi bir şekilde bu yılı tamamlayabilirsem paylasmayı düşünmüştüm. 🙈Ve simdi buradayım😇 "Korona 2020 -ye karşı hayatta kaldım/dayandım/-den kurtuldum" diye çevirebiliriz bu cümleyi. 👆🏻 2020 çok zorlu bir yıldı... Herkes için farklı şekillerde ve seviyelerde... 2020 nin bende tetikledigi egzamayı ve kaygıyı 2020 den kalan en temel fiziksel ve ruhsal hasarlar olarak alsam da bunlara ve diğer tüm zorlanmalarıma rağmen 'dayandım'/ 'hayatta kaldım'.💪🏻 Dayanıklılık (resilience) bizde varolan ve her yeni zorlukta sınanan ve gelişen bir özellik.🌱 Dünya bu virüsle beraber bir çok konuda dayanıklılığını test etti. Belki de 2020'de dayanıklılığımızın en çok test edildiği şeylerden biri virüsun beraberinde getirdiği belirsizlik oldu.👇🏻 👁 Geçenlerde @5harfliler de çok hoş bir yazı okudum "Bridget Jones ve 2021 Kararlarım" başlıklı. Bu sene ben de belirsizliğin de kabulüyle kendimi "geliştirecek" yeni yıl kararları almak istemediğim için bu konuda ortaklaştığım hisler okumak iyi geldi 😇 Zaten 2020'in en başında hazırladığım karar listemdeki hiç bir şeyi de yapmadım ya da malum sebeplerden bazıları bir şekilde gerçekleşemedi. 🤷🏻‍♀️ Geride bıraktığımız yılda aldığımız kararların, yaptığımız planların suya düşebileceğini ve hepsinin önüne en birincil ihtiyacımız olan sağlığın geçtiğini gördük, deneyimledik. Ama bazılarımız bu sürecin en başında evlere kapansak da daha fazla plan daha fazla karar daha fazlasını istedi uyguladı. Bazılarımız, dış dünyadan aldığımız her ölüm haberinin bir sayıdan ibaret olmadığını, coronanin evde kalma ile bize bir 'fazla zaman ödülü' sunmadığını farkına varmadan, belki de inkar ederek her boş zamanımızı, fazla spor, fazla yemek, fazla hobi ile kendimizi dinlemeden içimizde oluşan endişe boşluğunu nafile bir cabayla doldurmaya çalıştık. Halbuki bütün olanları sindirmeye, kayıpların yasını tutmaya ve içimizde oluşan endişe boşluklarımıza kulak vermeye ihtiyacımız vardı ve hala var. 🙏🏻 2021'de benim için planlar yerine akışa bırakmak, belirsizlikle kalabilmek ve güzel şeylere dair umut var 😌 https://www.instagram.com/p/CJ1u-cZD3MM/?igshid=7yhdahew4pea

[yerdenizpsikoloji]

Terapi süreçlerinde şiddete bir şekilde maruz kalmış pek çok kadın danışanımla çalıştım. Kadınların geçmişleri, şimdiki yaşamları, maruz kaldıkları şiddet türleri ya da şiddete maruz kaldığı zaman dilimleri farklı olsa da temel ihtiyaçlar aynıydı: Sağaltım ve Güçlenme 🌱 Şiddete dur demek, şiddet döngüsünden bir çıkış yolu bulabilmek için destek arayışına giren kadınlar ya da geçmişlerinde uğradıkları şiddetin travmasını onarmak, iyileşmek için desteğe başvuran kadınlar ile çokça karşılaştım. Şimdi ya da geçmişte şiddete maruz kalmış bu yüzden ruhsal, fiziksel, ekonomik vb. anlamda zarar gören ya da görmüş her kadın bir çare arayışında geldikleri terapi odasında bütün o yaşadıklarını ve duygularını aktarırken güçlenmek için ilk adımı attılar.🌀 Bazen faili ve sistemi unutup bazı danışanlarımın neden o şiddetten uzaklaşmadığına şaşırdığım, hatta içten içe onlara kızdığım zamanlar oldu. Ama şiddetin içinde olmak, ona sistematik bir biçimde maruz kalmak, şiddetin dozunun yavaş yavaş artması, o döngünün içindeyken bir şeyler düzeliyor bir daha olmayacak galiba denilen umut anları, 'hayatta kalan'ın yaşadıklarında şaşılacak yada kızılacak bir şey olmadığını gösterdi bana... ▶️ Şiddetin her türüne her kadın; yaşamı, donanımı, geçmişi, öğrendikleri ne olursa olsun bir gün maruz kalabilir. Farkında olmadan şiddet döngüsünün içine çekilebilir. 🔄 Dinlediğim her farklı şiddet hikâyesinde biraz daha şiddet üzerine çalıştım ve okudum ben de... Şiddetin sadece bireylerle degil; aile, sosyal çevre, içinde yaşadığımız toplum, patriyarşi, hukuk, medya ve daha bir çoğu ile ilişkili olduğunu gördüm. Şiddeti bunlardan bağımsız düşünmeden, irdeleyerek ilerlememem gerektiğini deneyimledim...◾ Terapi sürecine başlamak, maruz kalınan şiddet sonrası kimi danışan için güçlenmenin ilk adımı olsa da, şiddetle mücadele için diğer destek kanallarını da terapi odasına çağırmak, bunları danışana göstermek, onun şiddetten uzak güvenli alana geçmesine rehberlik etmek ve içinde bulunduğu şiddet döngüsünü ona göstermek terapide birincil hedef haline gelmektedir. Çünkü şiddet tehditi devam ettikçe sağaltım mümkün değildir. ◽ Devamı yorumda👇🏻 https://www.instagram.com/p/CIA-awJj1dM/?igshid=mqkbz7yymklt

[yerdenizpsikoloji]

*Bu yazı #TheQueensGambit dizisini izlemeyenler icin spoiler içermektedir* Queen's Gambit/Vezir Gambiti satranç oyunundaki açılışlardan biridir. Eğer tam bir çeviri yaparsak: Kraliçe Gambiti (rakibe karşı avantaj sağlamak için oyuncunun piyon veya diğer taşları feda ettiği açılış). Ana karakterimiz Beth ise travmatik cocuklugundan bir satranç 'kraliçesi' olana kadar ki süreçte bir çok kayıp ve bu kayıpların ardından mücadele veriyor. Bu hikaye de dizinin isminin sadece satranç ile ilgili olmadığını söylüyor bizlere. ◻◼Beth, anne kaybının ardından gittiği yetimhanede 2 şeye sıkı sıkı tutunuyor: Yeşil haplar (Librium) ve Satranç. Adlarını ve ne olduklarını tam olarak anlayamadığı bu iki şeye çekiliveriyor Beth. Yeşil haplar ve satranç bir araya geldiginde ise annesi ile ilgili zorlandığı anılardan uzaklaşıp kendini tavandaki hayali satranç tahtasının karelerine teslim ediyor. Bir gazeteci ona taşlarla ilgili soru sorduğunda; 🔺️"Dikkatimi önce tahta çekmişti." diyor ve ekliyor "Sadece 64 kareden ibaret bir dünya. Orada kendimi güvende hissediyorum. Kontrolümde, egemenliğimde olabiliyor ve.. öngörülebilir. Zarar görürsem tek suçlu benim." 🔻 ⚫Travmatik yaşantılar, öngörülemezdir. Kişi travmatik yaşantılar sonrası güven ve kontrol duygusunu kaybeder. Dünya daha korkutucu, güvensiz görünür. Kişide olaya dair çaresizlik ve suçluluk gibi duygular ortaya çıkabilir. Travmatik yaşantı sonrası kişinin güvenli alanının sınırları yıkılmıştır. ✴Beth kendi travmasının ardından gittiği yetimhanede karanlık bir bodrum katında yabancı olduğu birinin oynayışını izlerken onun oyununa dahil olmak ister, önce bir süre sadece izler ve davet geldiğinde satranç ile gerçek tanışma gerçekleşir. Beth'in travma sonrası yıkılan güvenli alanının sınırlarını tekrar çizmeye ihtiyacı vardır ve satranç tahtasındaki 64 karede güvenli alanını yeniden inşa eder. Öngörülebilir, kontrol edilebilir ve kaybın da gerçek hayatın tersine sadece oyuncunun suçu olduğu bu oyun onun devam etmesini sağlar. 🔅Ona satrancı ögreten yetimhane görevlisi Bay Shaibel ise farkında olmadan hem bir satranç dahisini ortaya çıkarmış hem de onun hayatına devam etmesi için rehberlik etmiştir. Devamı yorumda▶️ https://www.instagram.com/p/CHtLy5EjO8w/?igshid=hrr4n6v6c67k

[yerdenizpsikoloji]

**Bu yazı, Netflix yeni dizisi "Bir Başkadır"@birbaskadirnetflix izlemeyenler için spoiler içerir.**❗ 🔶️Psikoloji bölümünü okumadan önce 'neden psikolog olmak istiyorsun' sorusuna verdiğim yanıt, bölümü okuduktan ve çalışmaya başladıktan sonra çokça değişti, derinleşti. Ama ayrıca yıllar içinde, 'nasıl bir motivasyonla bu mesleği icra ediyorum', ' bu mesleği doğru yapıyor muyum' , 'nerede zorlanıyorum, neye ihtiyacım var gibi sorular' da eklendi. Kendi terapi ve süpervizyon süreçlerimde kendimi, duygularımı, düşüncelerimi, yargılarımı tek tek masaya yatırıp bu sorulara tekrar tekrar yanıt verdim/veriyorum. Beni bu mesleğe hayran bırakan noktalardan biri, her yolumun kesiştiği insan ile yeniden bir şeyler öğrenmem. Her bir hikaye bana bu hayata, bu ülkeye, bu coğrafyada insan olmaya dair cok fazla şey gösterdi, öğretti ve yüzleştirdi. Destek ihtiyacı ile yollari benimle kesişen insanlar kendilerini, yaşadıklarını anlamlandırdıkça ben de anladım ve dönüştüm. 🔷️Bir Başkadır'ı izlerken de bunları düşündüm. Her bir karakter duygularını; aynı şehirde, başka başka 'dünyalarında', başka başka yaşarken, biz hepsine önce uzaktan sonra yakından bakıyoruz. Bu böyledir dediklerimizin hiç de oyle olmadıklarını hikaye ilerledikçe hem biz seyircilere hem de yolları kesişen karakterlere gösteriyor, hikaye derinlestikce karakterler de derinleşiyor, dönüşüyor. 🌸Dizide bu yol kesişmelerinden sonra dönüşümlerden biri de psikiyatr ve terapist rolündeki Peri'de oluyor. Meryem ile yolu kesişen Peri içindeki karanlığı görse ve süpervizör arkadaşı olan diğer terapist ona bunu gösterse de önce mücadele etmek istemiyor. Ama sonra ona kendini açan ve kendini anlatabildiği bu alanda bir iyileşme gören Meryem'in gelmedigi bir seansta Peri, danışanının sandalyesine oturup annesi ile yaptığı bir telefon konuşmasından sonra acı bir farkındalık ile o psikiyatr masasının ardındaki kibir boşluğuna gözleri dolu dolu bakıyor. Tam odadan çıkacakken gelmeyeceğini sandığı Meryem'i görünce döktüğü gözyaslari ise içindeki karanlıkla mücadelenin başladığını ve dönüşüm için geç kalmadığını anlatıyor bizlere... 🔻Devamı yorumda👉🏼 #birbaskadir #netflix #netflixturkiye #psikoloji #psikoterapi https://www.instagram.com/p/CHlXr0NDWmo/?igshid=1gpgxhpxb2lkp

[yerdenizpsikoloji]

Travmatlk yaşam olaylarında fiziksel bir tehdit söz konusu ise bu tehdit iki türlü olabilir: insan eliyle oluşanlar (kaza, kasti) ve diger yollarla oluşanlar (dogal afetler). 📍 Bazense fiziksel tehdit bir dogal afet olsa da bu yasanan olayi daha travmatik yapan; kayıpların, yaralanmaların yaşanmasına sebep olan sey insan etkisidir.👥 Dün gerçeklesen #izmir depremi bize ne yazık ki 99 Gölcük depreminden sonra geçen 21 yılda ve Van depreminin ardindan geçen 9 yılda bir şeylerin degişmedigini gösterdi. Gene sağlam yapılmamış evlerin enkazında kurtarılmayı bekleyen ya da hayatını kaybeden insanların haberlerini izledik, dinledik. Bekliyoruz... Bu travmatik olayda da tehditin iki yönünü görüyoruz ne yazık ki...⚫ İnsan hayatını hiçe sayan 'insancıkların' yaptığı, onayladığı, sunduğu evlerin, büyük depremlerin yaşandığı bu ülkede dakikalar süren bir sarsıntıyla çok büyük yıkım yaşadığını yine yeniden gördük malesef. ⚫ Peki sadece depremlerden sonra mı ihmallerin kayıplara sebep olduğunu gördük? Daha 6 sene önce Soma'da madende çıkan yangında maden işçileri hayatlarını kaybetmesinde fiziksel tehdit ne yazik ki yine insandi. İşçilerinin güvenliğini ihmal edenler... göz yumanlar...⚫ Ve şimdi bir ihmalin nelere sebep olabileceğini acı bir şekilde deneyimleyen, Somalı maden işçileri, Izmir'e, enkaz altında kalanlara yardıma gitti. Destek olmaya yaraları beraberce sarmaya...🌀 Kolektif travmalar kolektif hafızalar yaratır. Bir acı unutulup diğerine geçilmez, katlanarak büyür. İyileşme için hakikatin konuşulması, adaletin yerini bulmasi gerekmekte ve bu yüzden bu depremin de sadece bir doğal afet olmadığı kabul edilmelidir.🔴 #deprem #izmir #izmirdepremi #soma #travma #psikoloji #iyilesme https://www.instagram.com/p/CHBIPIOjF4h/?igshid=1o9nn9nutq6sc

[yerdenizpsikoloji]

🎋Geçen sene Somatik Deneyimleme eğitiminde bir çalışma yapmıştık. Güvenli alan çalışmasına benzer ama biraz bu alanda bu alanın sınırlarında gezinirken 'bedenimizde neler oluyor'a odaklandığımız bir çalışmaydı.🧘 Kırmızı bir ipi etrafımızda daire olacak şekilde istediğimiz genişlikte yere koyduktan sonra bu alanda ufak bir gezintiye çıkıyorduk. Bu gezintide ipin dışında bize eşlik eden uygulayıcı da bize rehberlik ediyordu. 💁🏻‍♀️💁 Kırmızı ipimle çizdiğim dairenin içinde bedenim güvende hissederken dairenin sınırlarında tedirgindi. Dışarıya bir adım atmak için davet olduğunda o adımı atmakta zorlandığım anlar oldu...🚶🏻‍♀️ Güvenli alan, bizi koruyan sınırlar bu çalışmada herkesin farklı şekilde deneyimleyeceği konular ama her birimize güvenli alanın bizim için anlamını, onun içinde veya dışında neler hissettiğimizi anlatıyor🙏🏻 Hayatlarımızda da kırmızı iple çevrelediğimiz ailemiz, arkadaşlarımız evlerimiz, işlerimiz var. Bu ip bazen daralıyor, bazen genişliyor. Bazen genişletmek istiyoruz ama kaygılanıyoruz. Mutsuz olduğumuz işlere alıştığımız güvenli alana koyduğumuz için devam ediyoruz bazen. Yada evimizi değiştirmek zorunda kalıyoruz ve zorlanıyoruz... Benzer duvarlar benzer eşyalar aynı güvenlik hissiyatini vermiyor bazen. Yeniliklerde, değişimlerde kırmızı iple güvenli alanimizi insa etmek zaman alıyor.🔴 Bazen de bitmesini istediğimiz ilişkileri bitiremediğimizde güvenli alanda kalan alışkanlıklar, alışılmışlıklar o alanı değiştirmeye dair korkutuyor bizi. Gitgide o güven kelimesi ile kurduğumuz alan yerini güvensizlik, içinden çıkılmaz bir çember alıyor. ⚫ Terapi süreci de aslında öyle bir çıkmazdayken başlayabiliyor ve bize o içinden çıkamadığınız "güvenli alan"larımıza dair bir gezintiye çıkarıyor. Artık o alanlardan bazılarının güvenli hissettirmedigini, alanların değişebileceğini, sınırların ihtiyacını anlamamızı sağlıyor. ☀️ 1 sene sonrasında o çalışmayı tekrar deneyimlesem sınırlarda gezinmenin ya da bazen dışarı çıkmayı denemenin o kadar da korkutucu gelmeyeceğini düşünüyorum. Biliyorum ki güvenli alanım/alanlarım var. Her bir deneyimde, her bir yenilikte her bir ilişkide dönüşüyor, daralıyor ya da genişliyor...🌙🌗🌕 #guvenlialan https://www.instagram.com/p/CG5axuOjqJY/?igshid=1g5pwk1p4ee8x

[yerdenizpsikoloji]

Uzun zamandır yazamıyordum buraya. Pandemi üzerine bir iki kelam etmiştim ama sonrasında kendime döndüğüm biraz bu yeni normali sindirmeye, ona alışmaya çalıştığım bir sürece girmiştim. Bu süreçte çalışmaya devan ettim ama üretmek biraz askıya alınmıştı. Gariptir ki tüketmek de öyle. Belirsizliğin o sancılı gölgesinden kaçarak 'belirli' hikayelere sığındığım bir ekrandan digerine kendimi konumlandırdığım bu uzun soluklu kapanmamdan sonra tekrar yazma isteği oluştuğunda beni yazmaya iten konuyu getirdim: Kayıp... Çok fazla kayıp oldu bu yılda. Kendim de kaybettim, kayboldum... Kaybedenleri, kaybolanları dinledim. En basiti, rutinlerimiz kayboldu. Bu kayıpla baş etmek hiç kolay olmadı. Yeni rutinler koymaya çalıştık... Boşlukları doldurmaya... Ama yasını tutmadık belki de çıkamadığınız günlerin, sarılamadığımız insanların... En zoru, yaşamları yitirdik. Sevdiklerimizi, sevdiklerimizin sevdiklerini, bizim için mücadele eden sağlık çalışanlarını yitirdik. Yangınlar, depremler ile insanları yitirdik... Nefret ile öldürülenler... Kadınlar... Yitirdik... Yaşam sayılara döndü... Ölüm haberlere... Ve biz yine yas tutamadık... En acısı adalet inancımızı kaybettik... Adalet sağlanmadıkça yasın yalnızca öfkesini yaşayabildik belki de... Her kayıp ile kaybolduk... Anlam ve cevap arayışında birilerine rehber olduğum zamanlar ben de kendime ışık tuttum. Varoluşsal sancılar somut bir şekilde insanların hikayelerindeydi. Şimdi (neden) ölüm ve (nasıl) yaşam... Her kayıpla sarsılan varoluşumuz yeniden inşaya hazır olmak için önce yasını tutmalıydı kayıplarının. Yeniden varolabilmek için yeni bir 'ben' ile... Şimdi varoluşumun yeni sayfası daha çok yazılmaya hazır gibi... Ama eski sayfaları koparmadan... Kayıpların yasını tutarak... #yas #kayıp #psikoloji #2020 #ekim #dayaniklilik https://www.instagram.com/p/CG2_wQND7ih/?igshid=1a9dl3da0ki5m

[yerdenizpsikoloji]

View this post on Instagram

Pandemi günlerinde pozitife odaklanmak, verimli olmak, evde olduğumuz vakti en üretken şekilde doldurmak ile ilgili söylemler çokça gündeme geldi.🤷🏻‍♀️ Bir yanıyla kişilerin pandeminin kaygısına kapılıp gitmemesi, gündelik işlevlerine devam edebilmesini sağlayabilecek bu söylemler bir yanıyla tehlikeliydi çünkü çok önemli bir şeyin üstünü örtüyor, bütün bu verimlilik pozitiftin altında baskılanmış olumsuz duyguları yok sayıyordu. Ve hala da oyle gibi. 💬 Pek sevdiğim dizinin baş karakteri Anne'in öğretmeninden küçük bir hayat dersi aldığı bu sahneyi görünce aklıma özellikle sosyal medyanın da ön ayak oldugu pozitif olmaya zorlanan benliklerimiz geldi. 👆🏻 Bütün bu pandemi sürecinde mutlu olmak, üretken olmak, verimli olmak zorundaymışız gibi. Herşey "normal"miş gibi. Kötü hissetmekten o kadar çok korkuyoruz ki gerçekçi olmayan güzellemeler ile çevriliyor her yanımız.🙌🏻 Peki ya tutamadığımız yaslar? Sadece sayıdan ibaret olmayan hayatlar? Gündelik hayatımızdan kayıp olanlar? Sarılamadığımız sevdiklerimiz? Özlediklerimiz? Bunları konuşmamak onları yok ediyor mu? Yoksa aylardır yüzümüze taktığımız maskeler olumsuz duyguları da sağladığımız görünmez maskelerin üstüne mi takılıyor. 😷👥 "Bir denge var."🌗 Ne sadece olumlu duygularla en yüksek doruklarda gezmeliyiz ne de sadece olumsuz duygularla derin kuyularda kaybolmalıyız. ⛅Acıyı kabullenmek, yası paylaşmak gerçekten iyileşebilmemiz için bir başlangıçtır.🌟 Aksi takdirde her sey sona erdiğinde icimizde anlam veremediğimiz karanlık bir boşlukla kalıveririz. 👥 Stacy'in sözlerine Anne gibi kulak verelim😌🌸 #annewithane #pandemi #psikoloji #denge #duygular https://www.instagram.com/p/CBksTVzD-u7/?igshid=1rhrjmgudpvql

[yerdenizpsikoloji]

Pandemi bize neyi anlatıyor? ⚙ Bütün bu süreçte kayıplar yaşanırken, vedalaşamadıklarımızın yasları tutulurken, bir virüsün bizi nasıl etkileyebileceğini dünyaca görüp ağır bedeller öderken; bir yanda havadaki kirlilik oranının azaldığı, boğazda venedik kanallarında yunusların kendilerini gösterdiği "vahşi" hayattakilerin, insanların yokluğunda şehre indikleri ile ilgili haberlerini görüyoruz. 🔎 Bu haberleri gördüğümde ilk soruya dönüyorum pandemi bize bir sey anlatıyor galiba... Biz yokken yada bir seyler zorunlu olarak yavaşlamışken dünya sanki nefes alıyor gibi. 🍃🌬 Yerdeniz büyücüsünün Aren' e anlattığı gibi "... İnsan dengeyi korumayı öğrenmeli". Sanırım bütün bu süreçten çıkaracağımız bir ders bu. Denge. 🌀 Doğanın dengesini umursamadan attığımız adımları zorunlu olarak geri çektiğimizde ve yaşamımızın dengesi kontrol edemediğimiz bir sey tarafından bozuldugunda sanirim hem sahip olduğumuz hem kaybettiğimiz şeylerin değerini çok daha iyi anlıyoruz. 🕯 Kendimizi cok güçlü "büyücü" gibi üstün gördüğümüzde evren bize bu şekilde ne kadar güçsüz kalabilecegimizi gösteriyor aslında. ⏳ Denge bizi sağlam tutar onu korumayı öğrenmenin zamanı geldi de geçiyor gibi...🌍 #pandemi #psikoloji #covid19 #corona #kayip #yas #denge #yerdeniz #yerdenizbuyucusu #earthseatales #yerdenizoykuleri https://www.instagram.com/p/B_kMVuGjJd5/?igshid=e0hvpgeybann

[yerdenizpsikoloji]

Bu karikatüre bakıp yanındaki yazıyı 1 ay önce okuduğumda gülüşüm ile şimdi okuduğumdaki buruk gülümsemem arasında korku, kaygı, 14 günlük bir karantina ve Covid 19 ile değişen hayatlarımız var. 😐 Şimdi bu karikatüre ve söylediğine baktığımda kendimizi ve çevremizi korumak adına evlerde kalışımızın ruhsallığımıza yansımasını düşündüm ve buruk bir şekilde gülümsedim.😌 Corona günlerinde kimimiz kendimizi karantinaya almış, riskli olduğu için evlerimizde kalmış, fiziksel teması kesmiş ve izole olmuşken bütün bu değişimleri ruhsallığımız nasıl karşılıyor? 🤔 Korku, kaygı, keyifsizlik, mutsuzluk gibi duygularla baş etmeye uğraşırken neler yapıyoruz? Hastalık şüphesi ile karantina günlerini geçirirken yada hastalık kapma yada bulaştırma kaygısı ile kendimizi evlere kapatmışken bütün varoluşumuzu yine yeniden sorguluyor muyuz? Hava almak, gökyüzüne bakmak, dışarıyı görmek için çıktığımız balkonlardan pencerelerden karşılaştığımız canlılardan destek mesajları duymak istiyor muyuz?🤷🏻‍♀️ "Cesur ol!"🌳🌻 Yaşam başlı başına cesaret işi. 🙅🏻‍♀️Biz planlar yaparken bir anda her şeyi durdurabilecek ölümcül bir virüs ile karşı karşıya gelmek yaşamda karşılaşabileceğimiz zorluklardan sadece biri belki. Ama bu yeni ve korkutucu. Kontrol edebilecegimizin bazi şeylerin ötesinde bizi sınırlandıran bir gerçeklik. Bu sınırlılık içinde günlük rutinimizin, yaşam ve iş pratiklerimizin değiştiğini kabullenmek ve bu değişime adapte olmak zorlu ve cesaret gerektiriyor. Bu cesareti içsel ve dışsal kaynaklarımızda; güçlü yanlarımızda, yakınlarımızla kuracağımız iletişimde ve psikolojik bir destekte bulabiliriz. Her bir kaynağımızı görüp verimli kullanmamız gereken zorlu zamandan geçiyoruz. Kendimize soralım bana ne iyi geliyor? Bütün bu kaosta kendim ve sevdiklerim için ne yapabilirim? 🙋🏻‍♀️🙋🏻‍♂️💁🏻‍♀️💁🏻‍♂️ Kendimize bir de şunu soralım. Bana ne iyi gelmiyor? Bununla ilgili ben ne yapabilirim?🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♂️🙇🏻‍♂️🙇🏻‍♀️ Fiziksel ihtiyaçlarımızı gözetiyorken ruhsal ihtiyaçlarımızı da unutmayalım. 👆🏻🌸 #Covid19 #corona #coronaturkiye #coronavirüsü #psikoloji #evdekal #evdekaltürkiye #evdeyiz #ruhsallık https://www.instagram.com/p/B-ASkcojqUM/?igshid=153k5xjkrrzjx

[yerdenizpsikoloji]

Mikado... 🥢 Yıllar önce izledigim "Mikadonun Çöpleri" adlı tiyatro oyununda öğrendim bu oyunu.👆🏻 Yıllar sonra ise bir çocuk danışanım seans odasına getirdi. 🙏🏻Onun bana oyunu anlatmasını istedim. Tane tane her bir adımını anlatarak bana oyunu öğretti.😌 (Oyunun amacı gelişigüzel dağıtılan çubuklardan her birini diğerini kıpırdatmadan toplamak🙃) Mikadoyu bilsem de bu sefer onunla deneyimledim. 🙆🏻‍♀️Bana oyun süresince de rehber oldu tıpkı benim onun sürecinde rehber olmam gibi.🌸 Somatik Deneyimleme eğitiminde ise bir kez daha karşıma çıktı Mikado.🥢 Bedene dair herşeyi tek tek sabırla ele almamız gerektiğini, parçalardan birine dokunurken diğerinin sarsılabileceğini, bu sarsıntıya karşı yeniden denemeyi cesaretlendirmeyi ve sakinlikle ilerlemeyi öğrendim. 🌿 Sonra Mikado ile ilk kez tanıştığım tiyatro oyununu tekrar hatırladım. Tiyatro oyununda; mikadonun çöpleri ile oynayan bir kadın ve bir erkeğin oyunun kuralları ve ritmiyle birbirilerini sarsmadan arınmalarını, içsel meselelerinin çözümünde birbirlerine destek vermelerini ve yaşamla yüzleşmelerini izlemiştik. Aslında terapinin o ikiliğine benzeşen bir yerde kurgulanmıştı hikaye...🙌🏻 Mikadoya dair eğlenceli bir bilgiyle sonlandırmak isterim yazımı. 😌🐲Efsaneye göre, eski Çin'de yaşayan bir prens orada yaşayan ejderhayı eğlendirmek için bütün oyunları denemiş, fakat bu yeterli olmayınca prens yanındaki çubukları yere atıyor ve bu oyunla ejderhayı eğlendirmeyi başarıyor.🐉 #mikado #oyun #somatik #psikoloji #somatikdeneyimleme #terapi #cocuk https://www.instagram.com/p/B8gz9WyAU-I/?igshid=n1ipo9epb9xl

[yerdenizpsikoloji]

Somatik deneyimleme eğitiminin başlangıç yılını geçen hafta tamamladım.🙋🏻‍♀️ Eğitimden bana kalan pek çok şey oldu, hem bilgi hem deneyim hem de kendi sürecim açısından... 😌Bunların bir kısmını da sizlerle buradan paylaşmak istedim. 🤗 Ama bende kalan izleri sizlerle paylaşmadan önce kısaca Somatik Deneyimleme nedir ve bu 1 yılda nelere odaklandık ondan bahsetmek isterim. 👆🏻 "Somatik deneyimleme, travma ve kronik stresin yarattığı olumsuz etkileri iyilestirmeye yönelik, kısa süreli, beden merkezli psiko-biyolojik bir yaklaşımdır." 🧠👁 Bu yaklaşımın ilk yılında bedene odaklanmayı, harekete izin vermeyi, bedeni dinlemeyi, görmeyi, hissetmeyi öğrendik ve deneyimledik. 🙌🏻Bedenin bize gösterdiği imgeleri betimlemeye ve anlamlara ulaşmaya çalıştık. 🤚🏻Bütün bu hisler, imgeler, davranışlar, duygular ve anlamlar denizinde hafif dalgalarda yüzmeye çabaladık. 🧜🏻‍♀️🧜🏻‍♂️Bunu yaparken adım adım, sabırla ve merakla ilerledik. 👀Acaba bu denizin ötesinde ne var ? 🏝Derinde neler görüyoruz ya da biz denizde yüzerken gökyüzünde neler oluyor?🌊🌈 Tüm bu sorularla zihnin ötesinde bedenin hafızasına yolculuk ettik.🌀⏳ Bu yolculukta diğerlerinin temasının ve desteğinin önemine tanık oldum.🤝🏻 Bu temas sadece bir bakış ve bir ben buradayim seninleyim çağrısı olabilir bunu gördüm. Bir bedenin yolculuğuna eşlik ederken kendi bedenime dönüp bakmayi öğrendim. Bu dalgalı denizde hafif bir dansla yüzebilmek icin karşılıklı bir denge ihtiyacını hissettim. 🌀 Bütün bunlar çok güzel kazanımlardı. 🌺Bir sonraki buluşma için şimdiden heyecanlıyım. 🙆🏻‍♀️Çok güzel bir ekibin parçası olduğum için kendimi şanslı hissediyorum. 🙏🏻😌 @somatikdeneyimleme Kaynak: https://www.somatikdeneyimleme.com/somatik-deneyimleme-nedir/ #somatik #somatic #somatikdeneyimleme #somaticexperience #egitim #denge #beden #terapi #psikoloji (Boğaziçi Üniversitesi) https://www.instagram.com/p/B8gkDnKgsTM/?igshid=e070gftuadcf