𝓨𝓢𝓕06

You know my name not my story....

[ysf06]

''Hayatta ve fotoğrafta en iyi pozu yalnızlar verir.''

[ysf06]

Bu kaba zamanda değil ,

incecik ,zarif bir yüzyılda sevmeliydim seni..

[ysf06]

“..Daha kısa cümleler kuruyorum,daha az konuşuyorum artık.Laf lafı açsın istemiyorum.. ”

[ysf079]

İyi akşamlar ☕

[ysf06]

İnsanlar da ülkelere benziyor

Sınırları var, yüzölçümleri

Yasaları var

Bayrakları, ilkeleri

Kimi dağlık bir arazidir.

Kimi kıraç

Kimi bereketli

Kimi dardır

Kimi engin göz alabildiğince

Kiminin sınırlarından sıkı pasaport denetimiyle girilebilir.

Elini kolunu sallayarak girersin kiminden içeri

Sonuçta ne küçümse insanları

Ne de önemse gereğinden çok

Ama anlamaya çalış

Nedir ve ne kadar genişleyebilir yüzölçümleri...

Ataol Behramoğlu

[ysf06]

SöyLeyemediğim ne varsa İşte...

O sensin....

[ysf06]

Ne o bana gelebildi, nede ben ona gidebildim.

Ayrı şehirlerde, aynı gökyüzünde, aynı yıldızları seyrettik de, bir çıkmaz sokakta bile karşılaşmadık. O bana hüzün kokan şarkılar dinletti, ben duygu dolu şiirler yazdım. Yaşayamadığımız aşkın girdabında kaybolduk ne acı. O bana sitem etti. Bense sessiz çığlıklar attım, ah yar...

Öyle yarım kaldık öyle yaralı...!

[ysf079]

"Öyle bir sarılalım istiyorum ki aynı kokalım.."

[ysf079]

Bazen çok şey istemez insan…

Hani biri beni çok sevsin, benim için yataklara düşsün, ölsün falan değil. Hatta durmaksızın ‘seni seviyorum’ demesine de gerek yok…

Bazen ihtiyacın olan tek şey telefonun alarmıyla uyanmamak.

Mesela ‘çay koydum, hadi uyan’ sesiyle gözlerini aralamaktan daha güzel bir uyanış olabilir mi?

Ya da gece üzerin açıldığında omuzlarına kadar battaniye örten birinin ‘seni seviyorum’ demesine gerek var mı?

Bazı davranışlar ‘seni seviyorum’ diye fısıldamak değil, tüm dünyaya bunu haykırmak gibidir…

Bazen işte böyle oluyor…

İnsan sevildiğini işitmeye değil, sevildiğini hissetmeye ihtiyaç duyuyor.. .

[ysf079]

O kadar çok şey biriktirdim ki içimde… O kadar sustuğum, anlatmak istediğim, ağlamak istediğim o kadar şey var ki…

Ama bunlardan bahsedecek ne hevesim ne de gücüm var artık. Adının geçtiği herhangi bir cümle kurmaya bile isteğim yok. Adın bile batıyor inan. Duygularımı anlatabilseydim keşke. Neyle savaştığımı, nasıl direnmeye çalıştığımı, her geçen gün nasıl kaybettiğimi, acı çektiğimi ifade edebilseydim keşke… Ama duygularımın karşılığı yok hiçbir dilin sözlüğünde. Zaten sende de hiç olmadı. Ve inan en çok bu acıttı…

Hissettiğim onca şeye değer misin bilmiyorum. Ama insan üzülüyor yine de. Kolay mı sanıyorsun onca yıl emek vermeyi? Ama harcamak kolaydı öyle değil mi? Tek bahanesiz, tek nedensiz, hatta vedasız gittin.

Sen “ Allah’a emanet ol” derken, ben seni Allah’a havale ettim…

Ve nihayet olur da konusu olursam bir sohbetin; ‘yara’ diye bahset benden. Zira yüreğinde kanayacak eski bir anıyım artık,

Ne yapsan iflah olmazsın sen…

[ysf079]

Yalnızca bir kırıntıydın içime ilk düştüğünde...

[ysf079]

'Zaten yalnızlığımın sebebi;

Kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları gerçek hayatta bulamayışım değil miydi?'

Sabahattin Ali

[ysf079]

Yalnız insanların güzel türküleri olur...

[ysf06]

İnsanları hayata küstürme..

Belki de tutundukları son umutlarıdır bilemezsin..

[ysf06]

"Birinin kalbinde kendinizi hissettirmek

En güzel sanattır.."

[ysf06]

...Ve biliyorum ki;

Sen de bir gün bana dua edeceksin.. ve o gün adım şehrin bütün minarelerinde söylenecek...

[ysf06]

İpleri dolaşmış uçurtmalar gibiyim

bu günlerde,

O köprücük kemiklerine

yuva kurup yaşayabilirim..

- Cemal Süreya