Yaşanılan acıların geçeceğini umut ettikçe, dizlerimdeki yaraların kanadığını daha çok anladım.
d e v o n
No title available
Monterey Bay Aquarium

No title available

if i look back, i am lost
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Cosmic Funnies
will byers stan first human second
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
No title available
TVSTRANGERTHINGS

Kiana Khansmith
he wasn't even looking at me and he found me
tumblr dot com
taylor price

Origami Around
noise dept.

blake kathryn
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
seen from United States

seen from Türkiye
seen from Armenia
seen from Spain

seen from Netherlands
seen from Spain
seen from Guyana

seen from Bangladesh
seen from Thailand

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Tunisia

seen from Canada
seen from Indonesia

seen from Türkiye
seen from Lithuania

seen from Singapore

seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States
@zehraes
Yaşanılan acıların geçeceğini umut ettikçe, dizlerimdeki yaraların kanadığını daha çok anladım.
"Kaybolmaya çok ihtiyacın var sanıyorsun, ama sen en çok bulunmaya muhtaçsın."
bir zamanlar sarılarak bayramlaştığın kişinin artık mezarına gidip bayramlaşmanın getirdiği o burukluk.. geçmek bilmeyen bir sızı.
Dizlerinin üzerine çöken insanı ilk önce zaaflarından vururlardı ki yeniden ayağa kalkmaya cesareti olmasın.
güneş gökyüzünde yerini aldıysa bütün imkânsızlıklar imkân dahilinde.
Yalnız kalmak isteyen biri için çok fazla yalnızsın.
şaheserlerle dolu bir müzeyim ben
gözlerin kapalı geçtin önümden
insan ölüyorsa acıdan ölür bir gün,
kendine bir daha uğrayamadığından,
koyduğu yerde durmayışındandır
hayatın hatanın dönüşsüz oluşundandır.
hiçbir aşk titremez sonsuza değin,
bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum
ve insan kanatlarından ayrılır bir gün..
•birhan keskin
hiçbir kitap taşıyamaz sırtımızdaki hikâyelerin ağırlığını
"Seni, neden böyle canım çıksa ölü bir denle bile sevmeye devam edecekmişim gibi hissediyorum?"
hayatıma dahil olan hiç kimseyi mutsuzlukla uğurlamadım ben, kendileri mutsuzluğu benim üzerime yıkıp öylece çekip gittiler.
Canımı çok yakan ama canımı ne kadar yaktığını kimseye göstermediğim o cümleyi kurdum: Sorun değil.
eskiden duygularımdan kaçıp yazmaya bırakırdım kendimi. yazınca geçiyor sanırdım. şimdi yazsam da geçmiyor ağlasam da.
ayağım taşa takıldığında o an canım acımadı belki ama ben oturdum babamın ölümüne ağladım.
babamın toprağın altına gömülüşünü izlerken anlamıştım çaresizliğin ne demek olduğunu