120DagenMedia

120dagenvoormediajob.be is een uitdaging die Toon Debonne met zichzelf. Onder deze noemer probeert hij ook vrijwillig te mogen meedraaien in de media-sector. Over die vrijwillige ervaringen brengt hij hier verslag uit. Meer info vind je ook op 120dagenvoormediajob.be

[120dagenmedia]

15 dagen voor het einde van de 120 dagen.

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

120 dagen zijn 4 maanden

120 dagen het lijkt een gehele tijd. Zeker toen ik eraan begon, begin februari. Toen dacht ik oh dat is een ver van mijn bed datum en is zeker haalbaar. Nu ik bijna een maand voor het einde sta, heb ik het gevoel dat de tijd toch te kort was. Te kort om echt vrijwillige stages aan te gaan bij bedrijven. Te kort om tal van eigen projecten die in mijn hoofd spelen uit te voeren. 

Misschien is het al tijd om een voorlopige tussenstand op te maken, dit voor het einde. De opdracht en het doel die ik voor ogen zag eind januari net na het faillissement van mijn vorige werkgever was redelijk open en eenvoudig. Vind in 120 dagen een job in de media. Niet meer en niet minder. De enige verplichting die ik mezelf gaf was: vul het creatief in. 

Creatief invullen

Creatief invullen is dan ook weer een ruim begrip. Zeker de dag van vandaag waar iedereen creatief solliciteert om een job te bemachtigen gelijk waar. Eén op de vier jongeren is werkloos of werkzoekend in onze samenleving. Ik gebruik hier speciaal beide woorden: werkloos en werkzoekend. Dit omdat er een groot verschil zit in de vergelijking ervan. In die 120 dagen was ik werkzoekend. Ik ging doelbewust op zoek naar werk. Werklozen denken dat de job van hun leven plots voor hun deur zal staan. Terwijl we die tijden al lang voorbij zijn. Werklozen en werkzoekenden heb je in alle leeftijdsgroepen dus ook bij jongeren.

Mijn creatieve invulling was om zoveel mogelijk bij te leren in die 120 dagen terwijl ik op zoek was naar een job. Daarom deed ik tal van cursussen bij media-organisaties en ging ik op zoek naar vrijwillige of gewone stages. Cursussen volgen bij tal van media-organisaties blijkt geen probleem te zijn. Toch bemerkte ik veel te weinig jongeren die op deze daarmee bezig zijn. Jongeren die nog studeren of net afgestudeerd zijn en ook een job zoeken in dezelfde sector, de media. Ligt het aan de laksheid of de onwetendheid? Wie zal het zeggen. Ik kan u enkel maar vertellen wat ik bemerkte en zag.

Stages en projecten

Daarnaast was er ook geheel wat werk om vrijwillige stages te zoeken. Of stages in het algemeen. Als werkzoekende u hulp aanbieden binnen een bedrijf voor 0,0 euro. Je zou denken die liggen voor het grijpen. Nee, helaas moet ik u ook hier teleurstellen. Deze liggen ook niet voor het grijpen. Vele aanzoeken en voorstellen blijven onbeantwoord. Bedrijven zal ik niet noemen enkel die, waar men mij wel een stage aanbod. Zoals Mediaraven Gent, Vlaamse radio en televisieomroep VRT (onderzoek en innovatie), Villa Cross Media & Project Wolf en Quindo. 

Om de rest van de tijd niet enkel op te vullen met sollicitatiebrieven te sturen en gesprekken af te leggen ging ik ook actief om zoek naar projecten die ik op mezelf kon uitwerken. Zo hielp ik effen mee met Kozimo Ruilt, Ghent goes happy, Rec Radiocentrum, enz. Leuke media-gerichte dingen van nul tot iets laten groeien. Kan een mens nog meer voldoening halen?

Wat kunnen we nu al concluderen? 

Achteraf bekeken kan ik zeggen dat ik een wonderlijke tijd heb beleefd en veel heb bijgeleerd op tal van vlakken. Dit geeft me de kans deze zaken ook als ervaring aan te halen op cv. Of ik na deze 120 dagen verder zoek naar een job in de media? Ik weet het zelf niet. Eén ding ben ik nu wel al zeker ik ga opnieuw studeren als journalist en zal die studie ook afmaken. In die tijd is het misschien niet slecht om andere jobs te nemen. En op die manier toch brood op tafel te verkrijgen. 

Kan het zijn dat je uw 120 dagen eerder zal moeten stoppen? Het kan, ik ben nog volop in gesprek met tal van media-bedrijven over een mogelijke job in hun bedrijf. Zal dat iets opleveren, dan moet ik u net hetzelfde meedelen zoals alle sollicitatiekandidaten. Na een sollicitatie-gesprek weet je niet meer, enkel dat jij uw best hebt gedaan of niet. En met de hand op mijn hart kan ik u zeggen dat ik telkens mijn best doe.

Hoe dit allemaal zal aflopen, kan je nog tot 1 juni 2014 volgen op de Facebookpagina van 120 dagen voor een mediajob. 

Met vriendelijke groeten,

Toon Debonne

[120dagenmedia]

Media-weekend: Vrijwilligers Mediaraven

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Dan toch nog ingeschreven

Na mijn vrijwillige stage bij Mediaraven te Gent ben ik er vrijwilliger gebleven. Het is eenmaal leuk je vrije tijd op te vullen met leuke mensen en media in het algemeen. Daarna werd mij de vraag gesteld om mee te gaan op het vrijwilligersweekend van Mediaraven dat zou plaats vinden in het weekend van 3 mei.

Door andere vrijwillige projecten voor mijn "120 dagen voor mediajob-project" had ik dat wat op de lange baan geschoven. Gelukkig was er iemand die er mij aan herinnerde om mee te gaan. Snel ingeschreven en mijn weekend vrij houden voor een media-weekend met jonge raven. 

Naarmate het weekend naderde werd ook het programma ervan vrij gegeven en dat zat vol met leerrijke momenten over media. Mijn inschrijving was dus zeker geen verloren moeite. Integendeel. 

Op naar een nieuw weekend

Op vrijdag 2 mei werd ik dan ook verwacht te Sint-Niklaas om 19u. op de weekendplaats. Een gezonde spanning was er wel al van s'middags om af te zakken. Ik nam de trein richting Sint-Niklaas.

De weekendplaats waar het mediaraven-weekend ging doorgaan lag een eindje rijden van het centrum zelf. En daar was het ongeluk al. Bus gemist. Ja lap. Toch heb ik een oplossing gevonden om er op tijd aan te komen. 

Vriendelijk ontvangen en rondgeleid waarna we de eerste kennismaking konden doen bij een fris biertje en een spelletje Kubbs. De sfeer zat er onmiddellijk in als je merkt dat er dan al veel werd gelachen. Maar dit was enkel nog maar het topje van de ijsberg. Toen we mochten aanschuiven voor het avondmaal was de tafel rijk gedekt met kazen van bij ons en van ergens anders. Dit met sfeervolle verlichting op tafel. Honger gingen we zeker niet lijden dit weekend zoveel was nu al duidelijk. Want wees nu eens eerlijk een weekend is pas volledig geslaagd als ook het eten aangenaam lekker was. Voor ons "Belgen" speelt dit altijd mee.

Tijd voor de eerste activiteit van het weekend. Het Caspar-game. Caspar-game is eigenlijk een gewoon kaartspel maar met op de achterkant van elke kaart een QR-code die je scannen kunt.

Met die QR-code kan je dan een heuse quiz spelen. Een quiz met centraal thema media. Media in het algemeen. Dit van internet tot video, enz.

Het enige nadeel aan dit spel is dat je ook een internetverbinding moet hebben omdat de vragen en opdrachten nu eenmaal online staan. Op een media-weekend in Sint-Niklaas was er helaas geen wifi aanwezig. Een minpuntje voor de uitbater van de weekendplek. Daarnaast neemt  3G of Edge wat tijd om zijn werk online te doen.

Dit deed wel niet af van de leuke sfeer die er hing in de ruimte. Zeker als je weet dat er daarna nog lustig werd meegezongen met Singstar. En dat tot in de vroege uurtjes. 

Kennis opdoen in een leuke omgeving

s'Morgens werd er om 8.00u. / 8.30u. afgesproken aan de ontbijttafel. Waar ik zelfs als niet te grote ontbijtpersoon kan melden dat die vol stond met lekkers. Tijd voor de koffie en wat lekkers. Tijdens het ontbijt werd ons het voormiddagprogramma voorgesteld en dat sprak ons allemaal zeker aan. Men had bij Mediaraven namelijk voor een leuke gast-workshop gezorgd van Gunther Lamoot. Dit over inspiratie.

Eenmaal Gunter Lamoot was aangekomen wist hij totaal niet wat er van hem verwacht werd. Dus stelde hij een vragenronde voor. Al snel kwam dat neer op krampachtig naar vragen zoeken om toch geen akelige stiltes te creëren. Tot Mediaraven zelf met een oplossing kwam. Wat als? We ons nu eens opsplitsen in kleine groepjes en een comedy-stukje uitdenken. Zodat Gunter Lamoot ons wat tips kan geven in zijn vakgebied. Dit met het thema "Groenten en fruit".

Na een brainstorm en wat geklader op papier kwamen we allemaal terug samen om ons comedy-stukje voor te dragen. Op die manier wat feedback te krijgen en dan Gunter uit te zwaaien na een foto. 

In de namiddag werden er kleine workshops gegeven waar men uit kon kiezen om deel te nemen. Mijn keuze ging naar geluid-montage bij video wat dieper bekijken en multi-cam streaming.

Bij beiden werd ik overladen met nieuwe tips en tricks die ik meeneem in mijn media-rugzak. Vaak wordt geluid bij video wat over het hoofd gezien bij de montage maar geluid is even belangrijk of zelfs nog belangrijker dan het beeld. 

Multi-cam daar draait alles rond een goeie media/ video-basis en communicatie. Communiceren is hier voornamelijk belangrijk om de juiste schot met of zonder svo on-air te krijgen. Camera 3 Close-up persoon X binnen 5 sec., camera 2 fullshot beiden binnen 15 sec. is daarvan een perfect voorbeeld.

Leerrijke zaken waar we en vooral ik veel uit hebben geleerd. 

De avondactiviteit was weer iets luchtigs na al dat workshopgeweld met nieuwe kennis en visie. De grote alleszeggende Media-quiz. Met introductie van de alleswetende Google-man. In verschillende rondes werd onze kennis over media getest. Zo zat er een herken-het-plaatje-ronde in en een doe-ronde met hits doormiddel van een app. Lachen gieren en competitie was aanwezig. Om daarna te eindigen met de alles zeggende "Totale arbitrale winnaar-aanduidings ronde". Gooi met de tot leven gekomen bit-coins in een glas door eerst de tafel te raken. U mag drie maal raden welk team er won? … Jawel, het onze.

Zondag is genieten

Opstaan en beneden ontdekken waar de rest zit. Ja zo was het die ochtend wel. Tot ik in een ruimte gelach en stemmen hoorde. Ik ging erop af en daar zaten al vroege media-raven te genieten van Samson en Gert. De nostalgie van elk van ons. Dit met een kop koffie in de ene hand en een koffiekoek in de andere. Want ook televisie kijken is media beleven. Zondagochtend was er opnieuw keuze tussen 2 verschillende activiteiten. Zo kon je kiezen tussen een workshop video-cadrage en foto-cadrage. Daarnaast kon je, je evengoed aanmelden voor een ochtendwandeling doorheen de streek. Daar ik uit een jeugdbewegingsfamilie  kom koos ik bewust voor de keuze van de wandeling. Je weet nooit dat ik die weekendplaats nog kan aanprijzen bij de plaatselijke Chiro of scouts. Met de wandeling zou ik iets gezonds en rustgevend doen. Ondertussen kon ik kijken wat de korte omgeving een meerwaarde biedt aan de weekend-plaats.

Terug op het domein was het helaas al tijd om de koffers te pakken en huiswaarts te vertrekken. Oh wat was dit media-weekend net als het vorige media-weekend van de VRT weer veel te kort. Zelf breide ik er nog een stuk aan vast en stelde voor om vrijwillig mee te gaan om al het media-materiaal dat we meehadden terug uit te gaan laden in het hoofdgebouw van Mediaraven te Gent. Op die manier had ik dan ook vervoer. Zowel positief voor de raven als voor mezelf. (Hoewel ik ook een raaf ben) 

Eenmaal thuis was het nog nagenieten bij het bekijken van de vele Instagram-foto's en een fris biertje. Op naar het volgende Mediaraven-weekend. 

Groeten Toon. 

[120dagenmedia]

Media-weekend: Make-a-thon VRT Onderzoek en Innovatie

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Yes, opnieuw een Make-a-thon

Daar was hij dan. De mail die de belofte van de VRT Onderzoek en Innovatie waar maakte om een tweede editie van de Make-a-thon te organiseren.

De eerste maal was in september 2013 waar ik alleen naar afzakte omdat media en de toekomst van media mij nu eenmaal enorm boeit. Op de eerste editie van de Make-a-thon had ik samen met een groepje toffe leuke creatieve mediamensen een app bedacht voor Vlaanderen Vakantieland waar je uw eigen plekje kan aanbevelen en andere mensen gebruik van kunnen maken om hun eigen citytrip in Vlaanderen te organiseren. Een app die we later dan nog eens hebben mogen toelichten in het bijzijn van de programma-makers van Vlaanderen Vakantieland. 

Op zoek naar een team

Een enorm leerrijke ervaring en op een tweede editie wou ik die ervaring ook delen met vrienden van Quindo die dagelijks ook bezig zijn met media. Ik plaatste een oproep aan mede-Quindoisten om deel te nemen. Snel kwamen de eerste reacties binnen. Helaas mocht een groep maar uit 5 leden bestaan. 

Ik vertelde dat de Make-a-thon van de VRT een initiatief is van de cel Onderzoek en Innovatie die vooral uitkijkt naar de mogelijkheden van radio en televisie in de toekomst. Hoe we dan onze media zullen beleven. Media evolueert dagelijks razendsnel en daar moet ook de VRT op voorbereid te zijn. Hoe kan je beter voorbereid zijn dan de vraag voor te leggen aan mensen die media gebruiken. De creatieve mens voor de buis. 

Men wou er ook een wedstrijd-element aan toevoegen. Zodat je in team alles uit de kast haalt om met een leuk, mooi, creatief, media-idee op de proppen komt. Dat op 2 dagen tijd in een creatieve omgeving zoals een Fab-lab. 

Naar aanloop van de ultieme datum van de Make-a-thon waren er wat verschuivingen in het Quindo-team door dubbele boekingen. Toch zakten we met 3 richting Leuven af, waar we een "hostel" toegewezen kregen om de overnachtingen te laten doorgaan. 

Creatief uw weekend vullen

Vrijdag was er een leuke avond voorzien in het STUK te Leuven waar we kennis konden maken met de verschillende personen die aan de Make-a-thon zouden deelnemen. Al snel werd duidelijk dat de VRT alle lagen van de bevolking had aangesproken met de Make-a-thon en niet enkel jongeren. De creativiteit en het wilde brainstormen over media in de toekomst kon als gespreksonderwerp genomen worden. Leuke visie's over media werden gedeeld en dat bij een hapje en een drankje. Als je na deze avond geen inspiratie had om onmiddellijk aan de slag te gaan bij de Make-a-thon dan ben je hier waarschijnlijk niet op uw plaats.

Zaterdagmorgen kon ik dus amper wachten om eraan te beginnen. Vroeg opgestaan, snel wat opfrissen, koffie en dan richting het Fablab voor het doel. In ons enthousiasme waren we wel een halfuur te vroeg maar de mooie parken in Heverlee boden daar een oplossing voor. Tijd om wat te wandelen en ondertussen blijven de ideeën maar door de hoofden van het Quindo-team spoken. 

Eenmaal binnen,  werden we vriendelijk ontvangen met een uitgebreid ontbijt en kregen alle deelnemers een trui als aandenken. Het weekend kon toen al niet meer stuk. 

Samen met iedereen werden we verwacht in de aula voor de briefing en om kennis te maken met de jury. Er werd ons kort verteld wat we van dit weekend konden verwachten en wat de jury en de VRT van ons verwachte. De jury bestond uit Sam De Bruyn (Radio-maker op Studio Brussel), Wim Vanheden ( Internet-man van No Computer),Stijn Peeters (Oprichter Alaska TV) en Dieter Boen (Hoofd VRT Onderzoek en Innovatie) 

Vervolgens ging het naar de plaats waar we een geheel weekend als het ware zouden worden opgesloten. De strijd (als je het een strijd kan noemen) was los gebarsten. Teams begonnen te brainstormen alsof hun leven ervan afhing. Tijdens het ontbijt had Team Quindo zelfs een vierde man gevonden die net als ons wilde werken rond de toekomst van radio. 

Ready, set, go

We vlogen in actie en begonnen elk afzonderlijk van onze visie over de toekomst van radio neer te pennen. De verschillende visie's werden samengebracht tot een geheel. Vreemd genoeg waren onze visie's allemaal gelijklopend en kwamen bij "Facebook-radio". Hoe wat? Ja, persoonlijke radio waar ook nieuwe vrienden mee ontdekt en ontmoet. 

Omstreeks 13.00 moesten we ons idee meedelen met de andere deelnemers. Ons idee was om persoonlijke radio te maken waar je zelf kunt bepalen welke muziek, stemmen, duiding en nieuws je te horen krijgt. Maar ook kan gaan samengooien tot een gemeenschappelijke radio als je niet alleen luistert.

Hey, hoy, klonk het plots. Kunnen jullie effen meekomen? Ja voor ons geen probleem. Onze cel onderzoek en innovatie is eigenlijk al bezig met research te doen naar persoonlijke radio en daar willen we u graag een filmpje van tonen. Terwijl het filmpje zich afspeelde begon de wereld rondom mij weg te zakken. Dat was net bijna hetzelfde idee zoals wij het dit weekend zouden uitwerken. 

We krijgen de raad mee om verder te gaan met dit idee maar er meer toepassingen op te bedenken en te gaan kijken hoe je al die informatie over mensen kunt gaan verzamelen. Effen brainstormen en ons team was weer vertrokken om er tegen aan te gaan (weleenswaar met een paar uur achterstand). Eén ding kan ik het Quindo-team niet ontnemen en dat is dat het verdomd snelle en goeie "brainstormers" zijn.

Idee M-Link en M-Data + DNA uit te doeken.

Dus kwamen we op de proppen met de M-Link en M-Data. De M staat voor media en de rest zegt het woord het zelf. We gaan links gaan leggen tussen de verschillende gemeenschappelijke muziekkeuzes van personen waardoor ze in contact kunnen komen. De M-link is eigenlijk een hardware-toestel die de grootte heeft van een sleutelhanger met een Shazam-systeem. Hoor je een nummer en het bevalt je, dan druk je de Like-knop in. M-link Shazamt het nummer en slaat het op in de Cloud bij je M-Data met leuke muziek. Net hetzelfde voor de nummers die je niet graag hoort. Dan gebruik je wel de vind-ik-niet-leuk-knop. 

Wanneer twee mensen hun M-Link tegen elkaar houden gaat M-Link op zoek naar gemeenschappelijke data en kan je deze afspelen. Waardoor een gesprek en misschien meer kan ontstaan.

De M-Data is dan weer je M-DNA je media DNA die we gaan verzamelen zodat we voor u de beste persoonlijke radio kunnen aanbieden. We kunnen dit gaan doen via invullijsten, sociale media, M-Link knoppen, enz. 

Vervolgens gingen we dan gaan nadenken hoe je de M-Data en DNA kunt gaan gebruiken voor de VRT. Zo kwamen we op de "Was het nu 80, 90 of 2000-fuiven van Studio Brussel" waar je met het M-DNA perfect kunt gaan weten wat de muzikale voorkeuren zijn van de fuifgangers.

Hoe we dat allemaal zien kan je in deze video bekijken.

Conclusie

Onze visie over de M-Link en M-DNA kreeg de verdienstelijke derde plaats op de Make-a-thon 2014. De eerste plaats voor de Vlaamse Medialabs en een morele eerste plaats omdat we eigenlijk iets gingen uitdenken waar men al onderzoek naar doet. 

De kennis en de visie die we hebben bijgeleerd is veel groter dan gelijk welke plaats. Laat dit een oproep zijn aan de creatieve mediamens om met de volgende Make-a-thon mee te doen.

Vriendelijke groeten,

Toon Debonne

(Foto' door Tom Cornille. Video bezit van Quindo) 

[120dagenmedia]

Stage VRT: Onderzoek en Innovatie.

De droom werd werkelijkheid. Stage volgen bij een toonaangevend mediabedrijf zoals VRT en Medialaan. Toch heeft het enorm veel bloed, zweet en tranen gekost om deze drie dagen durende stage te kunnen volgen bij de VRT.

Hoe ben ik daar in godsnaam terecht gekomen?

Het begon allemaal met een vraag aan de cel Onderzoek en Innovatie van de VRT. Blijkbaar wint de volhouder de wedstrijd, want na lang wachten op antwoord kreeg ik de reactie dat het mogelijk was om mee te werken aan een prototyping van één van de projecten. Ik moest mijn CV doormailen en daarna ging men terug contact opnemen met me. Dat gebeurde ook, waarna ik een gat in de lucht sprong. Er werd me ook gevraagd of het mogelijk kon zijn om op voorhand al eens langs te komen voor verdere toelichting.

De week erna ging ik langs voor de verder toelichting bij het hoofdgebouw van de VRT te Brussel. Op de bezoekersparking aangekomen was ik wel wat zenuwachtig want hoogstwaarschijnlijk zou alles afhangen van dit gesprek of ik al dan niet de stage zou kunnen doen. Aangemeld bij de ingang kreeg ik te horen in welke ruimte men mij verwachtte. Gelukkig was ik al eens eerder langgewenst bij de cel Onderzoek en Innovatie, want een mens kan echt verloren lopen in de gebouwen van de VRT. Je zou zeker niet de eerste zijn en waarschijnlijk ook niet de laatste.

Bij de korte toelichting werd me meegedeeld dat we gingen werken rond personalisatie van TV-gebruik bij de kijker. Een interessant en boeiende studie. Dit omdat er in België nog weinig is gebeurd op het vlak van gepersonaliseerde media-gebruik. Dit zou drie dagen in beslag nemen en de overige twee dagen zouden we werken rond "Hoe kunnen we veldrijden op tv interessanter en interactiever maken naar de gebruiker toe". Das raar, hoor ik u al denken. Drie plus twee is toch nog altijd 5 werkdagen? Ja, klopt in het begin werd er altijd over 1 week stage gesproken. De dag erna kreeg ik dan pas te horen dat het om 3 dagen ging.

Er werd me na de toelichting meegedeeld dat men enorm uitkijkt naar mijn inbreng en dat alles voor de stage in orde was. Ik kon terug naar huis met de opdracht al in mijn hoofd, denkend over de uitwerking ervan.

Bij het verlaten van de VRT-gebouwen kon ik niet anders dan ook een instagram-foto te nemen van de VRT-toren. Iedereen doet het blijkbaar. Zoals het hoort deze tijd deelde ik op Facebook en Twitter met de tekst: "Alles in orde gebracht voor mijn stage bij VRT".

Met de boektas op naar de VRT

Dan was de dag aangebroken, die bewuste maandag om mijn eerste dag bij Onderzoek en Innovatie aan te gaan. Een halve dag werd er mij via mail meegedeeld maar daar klaag ik niet over, zo kon ik rustig richting de VRT gaan. 

Eenmaal aangekomen op de VRT werd er flink wat gebrainstormd over het onderwerp in alle mogelijke richtingen. De vraag over gedepersonaliseerd tv-kijken werd door Canvas gevraagd en daar gingen we ook ons idee voor uitwerken. Enkele regeltjes werden opgesteld om zo de brainstorm niet telkens af te blokken. Zoals, het niet rekening houden met al dan niet beschikbare meta-data, of de canvas-content genoeg vulling kan bieden, enz.  Geheel wat wilde ideeën vlogen uit de pan en werden meegenomen naar de volgende dag. Voor het vertrek gaven we onszelf de opdracht om na te gaan wat we zelf zouden opnemen op canvas deze week. 

Richting huiswaarts waar er nog wat Ghent goes happy- en Politiek magazine-werk op me zaten te wachten besloot ik om eerst en vooral eens te gaan kijken wat ik van de Canvas-week zou opnemen met mijn digibox. Tot mijn grootste spijt is er niet veel. Enkele sport-programma's, al kijk je die wel live en wat docu's. Ja Terzake en Reyers Laat vindt ik wel leuk maar enkel als het gaat over een thema die me nauw aan het hart ligt. 

Volgende dag was ik dus eigenlijk een beetje verlegen om in het baston van de VRT te zeggen dat ik weinig zou opnemen van deze Canvas-week. Tot mijn verwondering was ik nog de persoon met de meeste programma's op mijn lijstje. Oef was dat effen een meevaller. Tijd om de lijnen uit te tekenen wat wij verwachten van een gepersonaliseerde tv-beleving en wat we daaraan allemaal moeten koppelen. 

Hoe integreren we sociale media in het gehele verhaal, moeten we rekening houden met live-kijken en fake-live-kijken? Wat met de achterliggende technologie van dat alles. Hoe gaan we die beleving gaan testen bij de dagelijkse tv-kijker?  Allemaal vragen die de tafel bereiken en waar wat wordt over gedicusseerd. Blijven denken en verder denken tot we gezamenlijk de best mogelijke oplossing vonden voor al deze vragen. 

De volgende dag was het tijd om dat gehele verhaal ook vorm te gaan geven in de eerste fase. Schetsen werden eerst afzonderlijk gemaakt om dan na te gaan wat we zichtbaar willen brengen in de app-vorm. Natuurlijk werd er vanuit gegaan dat het ideale beeld een smart-tv-app is. Maar de uitwerking van het idee wordt momenteel gebaseerd op een tablet-app.

Veel meer wil ik jullie niet vertellen om mezelf te beschermen en de VRT. Ik wil niet opnieuw een boze verwittigende telefoon ontvangen.  Eén ding kan ik u wel vertellen dat ik een super-tijd heb beleeft met deze 3 dagen bij Onderzoek en Innovatie. Een stage die te kort was maar dat belet me niet om verder te gaan met 120dagenvoormediajob.be en misschien zo'n job te kunnen bemachtigen. 

Wil jij ook eens proeven van de cel Onderzoek en Innovatie schrijf je dan zeker in voor de VRT Make-a-thon waar je de mensen achter dit verhaal zeker ontmoet.

[120dagenmedia]

Toolbox voor mediamakers

In opdracht van Mediawijs.be creëerde REC Radiocentrum een concept met 5 interactieve video’s voor jonge audio-, foto-, tekst- en videomakers die de stap naar de professionele wereld willen zetten. Deze interactieve player bevat 6 hoofdvideo’s, 22 ASK-video’s met extra info, en meer dan 130 externe links die interessant kunnen zijn voor jou als jonge mediamaker!

[120dagenmedia]

Tijd voor wat uitleg

Je hebt het waarschijnlijk al gemerkt dat ik op zoek ben naar een job in de media, dit in 120 dagen tijd. Een droom die ik na lang twijfelen en overleggen wil najagen. Media is al lang een passie van mij, een hobby, iets wat ik al geruime tijd doe in mijn vrije tijd. Misschien was die stap dan wel een logische stap. Zeker als je me persoonlijk kent. Dan weet je dat ik een maar al te gek brein heb. 

Waarom?

Wie zit er anders op de trein zijn gedachten neer te schrijven terwijl hij maar al te goed weet dat hij dyslexie heeft? Schrijven en dyslexie passen blijkbaar toch in één zin. Wie begint in godsnaam aan een zoektocht van 120 dagen voor een mediajob met dyslexie en zonder media gericht diploma? 

Wie, het antwoord is eenvoudig. De persoon die deze tekst schrijft terwijl de trein langzaam het station binnenrijdt van Deinze. Toon Debonne. Bijna 2 maand na de start van mijn zoektocht krijg ik vaak deze vragen met een bijhorende starende gelaatsuitdrukking: Waarom doe je dit? Wat als het mislukt? Weet toch, dat dit niet kan lukken? enz.

De meeste dromen zijn bedrog maar die ene misschien niet.

Tijd om die vragen nu eens en voor altijd uit te klaren. Waarom ik dit doe, is niet moeilijk. Omdat ik media een interessant medium vind waar ik al vanaf jongs af door ben geboeid. Media heeft ook iets magisch. Die toverwereld van TV, de mystische stem van de radio. Maar ook iets creatiefs. Media moet uitblikken in creativiteit omdat ze dagelijks zichzelf moeten bewijzen, en op vallen tussen al de andere bullshit van deze wereld. 

Omdat ik in mijn vrije tijd niet anders doe, dan met media bezig te zijn. Radio, concept-denken, brainstormen, enz. Ja dat is mijn vrije tijd. Ik doe het graag en wil eigenlijk niets liever doen. 

Maar je bezit geen diploma in die wereld  Ja dat klopt, maar is een diploma het enige dat telt in het zoeken naar een job? Is vastberadenheid, durf en creativiteit niet belangrijker. Iemand die in zijn vrije tijd meer kennis opdoet dan een student slapend verdoken achter zijn cursus in de aula. 

Het is een droom die ik najaag. Kan je mij het kwalijk nemen dat ik een droom najaag? Hebben we niet allemaal een droom die we in werkelijkheid willen zien uitkomen? Ja, dat klopt hé. Denk maar effen na. Waarom volg jij je droom niet net zoals ik? Omdat je waarschijnlijk bang bent van te falen. Angst om te mislukken? Dat alles voor niets is geweest. Die kans is er bij mij ook en even groot of zelfs groter. Maar de angst om het nooit eens te proberen is sterker dan de angst om te falen en te mislukken. Ik wil mijn droom najagen en bereiken en heb daar alles voor over. Alles, dat kan niet? Ja, toch wel. Voor die droom wil ik gerust iedereen en alles die of dat ik ken achterlaten. Die droom wil ik vanuit het diepste van mijn hart.

Kan ik ook mislukken? 

Wat als het mislukt? Ja, dan is het mislukt en dan is het tijd om de draad weer op te nemen en verder te gaan. Positief verder te gaan, want ik heb geprobeerd mijn droom na te jagen. Of ik teleurgesteld zal zijn? Ja, in het begin hoogstwaarschijnlijk wel maar wel met de gedachte dat ik er alles voor uit de kast heb gehaald. 

Momenteel loop ik vrijwillige stages bij mediabedrijven in het Vlaamse land. Het is een wereld waar ik me thuis voel. Waar ik wil blijven en werken. Die mensen bouwen samen onbewust mee aan mijn droom. Top voor top, ook al zijn er bedrijven die voor vrijwillige stages zelf niet terug mailen.

Ik probeer mijn droom te bereiken door hem nu te leven. Wanneer ben jij van plan dit te doen? Dat is de enige vraag die ik u stel. 

Dank aan de goede vriend die mij deze tekst ooit eens heeft doorgestuurd. Dagelijks heb ik er nog iets aan, wanneer de deur weer tegen mijn neus valt. Ik het niet meer zie zitten, helpt dit me er bovenop. Merci. 

[120dagenmedia]

De digitale revolutie brengt creativiteit en overpopulatie met zich mee op media-vlak.

Is iedereen niet een media-maker?

De digitale revolutie van de afgelopen tien jaar heeft de creativiteit en het talent van mensen ontplooit op een ongekende manier. Maar betekent de gedemocratiseerde cultuur ook betere kunst-, film-, muziek- en literatuur-cultuur? Wat met het echte ware talent, verdrinken deze niet in de uitgestrekte digitale oceaan van onze massacultuur?  

Is het culturele democratie of middelmatigheid? Aan de ene kant kan dit fenomeen enkel en alleen ons stimuleren om creatief te zijn en op te vallen aan de andere kant creëer je een overpopulatie aan media op kunst, film, muziek en literatuur vlak.

Film die dieper gaat dan waar wij aan denken.

PresPausePlay is een interessante  documentaire met interessante interviews met enkele van s'werelds meer invloedrijke creators van het digitale tijdperk. Hun visie en missie komt aan bod over dit onderwerp. Een must voor elke mediamaker om dit eens te bekijken. Geniet en laat het uw creativiteit stimuleren.  

)

[120dagenmedia]

Weetewa een project gelanceerd door Mediaraven.

Nog meer stress op de werkvloer van Mediaraven.be. De Weetewa-wedstrijd moet vandaag bekend gemaakt worden en dan gaan hier alle remmen los. De laatste hand wordt gelegd aan de Weetewa-wedstrijd-promo-filmpje. (Man, wat een woord) 

Daarnaast moet de informatie-site ook online komen en er toch wel aantrekkelijk uitzien voor jongeren die willen vloggen. Ook hier worden de laatste loodjes geworpen. Soms wel eens met een licht vloekende medewerker. Want weetewa? Het moet online.

Wat is die weet-e-wa eigenlijk?

Weet-e-wa ik zal Weetewa eens uitleggen. Das een  wedstrijd voor jongeren tussen 14 en 21 jaar waarmee je GoPro's, geldprijzen, uitzending op OP12 of een vlog met Zaka kunt winnen.

Hoe je dat juist doet? Stuur voor 1 mei je vlogfilmpje door naar de website weetewa.be

Ben je te jong of te oud? Geen nood! Je kan nog steeds deelnemen aan de wedstrijd 'buiten categorie'. Je maakt dan nog steeds kans op een GoProcamera! Als dat geen geluk hebben is. 

Vlog wie, vlog wat?

Maar wat is dat eigenlijk, een vlogfilmpje? 'Vlog' is een samentrekking van video -en blog. Vloggen is dus eigenlijk bloggen maar met video. Als vlogger praat je tegen de kijkers en je vertelt wat je bezighoudt. 

Maar waarover vlog ik dan om mee te doen?

In deze wedstrijd dagen we je uit om te vloggen rond het thema 'gender en homofobie'. Moeilijke woorden allemaal. Maar dat licht het onderstaand filmpje (dat filmpje dat af moest zijn vandaag bij Mediaraven) Daarin maken Wiete en Meneer de Mey je  wegwijs in het thema en de wedstrijd. 

Meer info

Wil je nog meer tips en informatie over dit geheel Weetewa-project surf dan snel naar hun site. Bovendien vind je op het twitter-account van Weetewa allerhande inspirerende tweets! Kunnen we lekker multimediaal doen. 

Vergeet ook niet van mijn #120dagevoormediajob Facebookpagina te likken.

[120dagenmedia]

De strijd is open bij de Mediaraven.

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Woensdag 12 maart waren de zenuwen bij de andere stagiairs te snijden. De reden: de deadline-proef. De deadline-proef gaat over het feit dat de Mediaraaf-stagiairs in duo's de strijd aangaan met elkaar om een actueel item te filmen, monteren en daarover ook een web-artikel te schrijven.

Zo gezegd zo gedaan. De gehele dag waren ze in de weer met voorbereiding, uitwerking en afmonteren. Gezonde stress was aanwezig op de werkvloer. Tot laat in de avond werd er doorgewerkt want de deadline kwam dichter en dichter bij.

Donderdag 13 maart werd de strijd volledig opengegooid. Alle items hebben de deadline gehaald en nu is het aan de lezer en kijker om te oordelen wat het beste item is. Een genius systeem werd uitgedokterd. Die met de meeste youtube-links krijgt de eerste plaats.

Aan u om te stemmen.

De verschillende filmpjes vind je hieronder.

Graffiti: Art or Fart?

Bloedserieuze jongeren

Normcore doet zijn intrede in modeland

Spermadonatie voor dummies

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage: Mediaraven (dag 6 & 7)

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

U hebt inderdaad de titel correct gelezen. Ik breng vandaag eens verslag uit van twee dagen i.p.v. één dag. Kwestie dat het niet altijd hetzelfde moet zijn. 

Zondag: Filmdag i.p.v. Josdag.

Zondag was dag 6 aan de beurt nadat ik ook de zaterdag druk in de weer was voor 120dagenvoormediajob.be. Zaterdag was het vooral een dag van wat werk inhalen voor de wedstrijd die uitgeschreven werd door Studio Brussel en KBVB. In de namiddag, de cursus radiopresentatie deel 2 meevolgen en opnieuw weer veel geleerd om dan tot in de late uurtjes weer de draad op te pikken voor de Studio Brussel- KBVB-opdracht. 

Zondagmorgen was ik al vroeg uit de veren. Mediaraven had me namelijk een opdracht geven om te filmen op Imagine-festival bij de Waals-Brabantse voorronde. Een uitgebreid ontbijt zat er niet in, ik kroop opnieuw achter mijn iMac om nog wat projecten te bekijken. Toch nog eens kijken waar en wanneer we hadden afgesproken. 12uur aan Mediaraven zelf, oké. Het adres opzoeken zodat ik dat in de GPS kan stoppen om toch zeker niet te verdwalen in het kleine landje België.

11.30 was de tijd om richting Gent af te zakken en de collega op te pikken waar we vervolgens rechtstreeks doorreden naar de afgesproken plaats met Imagine-festival. Aangekomen was het met dit mooie weer blijkbaar zeer moeilijk parking te vinden. Ja, het gehele marktplein stond als het ware vol met geparkeerde auto's. Vraag me ook niet hoe het komt maar het zij zo. 

Het was effen zoeken naar de ingang. Het cultureel centrum was blijkbaar goed verstopt in een gewoon rijhuis. Geen grote ingang zoals we bij De Vooruit of AB verwachten. Een kleine zaal maar een leuke locatie. Snel een rondleiding gekregen van de organisatoren en dan was het tijd voor de eerste optredens van het opkomende Waalse talent. 

Neem eigen camera altijd mee.

Nogal een geluk dat ik ook mijn eigen camera meehad zodat we allebei konden filmen. Want dat moet men bij mediaraven eens uitleggen waarom er twee personen op pad gestuurd worden met één camera. Is de andere enkel mee om de éne gezelschap te houden? Is het ook niet zo als je beiden filmt je meer materiaal hebt, die je ook meer ruimte geeft in de uiteindelijke montage ervan. 

Maar zoals ik al eerder meedeelde: gelukkig had ik mijn eigen camera mee.

Zo is de kans ook groter dat men kan experimenteren met het filmen. Filmen leer je ook door te experimenteren en te oefenen. Je kan de mensen wel enkele basisvaardigheden aanleren maar de kracht zit hem in de persoon achter de camera. De creativiteit die hij of zij bezit en zo op zoek gaat naar de ideale beelden. Dat is ook het leuke eraan.

Na de optredens was het tijd om terug te keren naar huis. Want maandag kwam er aan. 

Maandag in de zon met Pukkelpop-muziek.

Maandagmorgen met een goed gevoel richting Mediaraven vertrekken. Geen stress, beelden van de dag ervoor mee en deze op de harde schijf zetten. Veel meer is er niet echt nodig vandaag. Herinner dat de maandag, de dag is dat Mediaraaf verantwoordelijk voor planning en redactie zijn dag vrijaf heeft. 

Op die manier kan ik nog wat ander werk inhalen die nog op de stapel ligt. Enkele mails versturen voor een nieuwe uitdaging op vlak van vrijwillige stage. Nieuw idee neerpennen en uitwerken voor de duivelreporters. Informatie opzoeken ivm smartphone-reporters, enz. 

Dat allemaal terwijl ik de artiesten voor Pukkelpop bekijk en beluister en over de middag buiten eten in het lekkere zonnetje. Kan het leven nog mooier zijn? Ja, waarschijnlijk wel met een job. Maar das voor later. 

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage Mediaraven Project:

Als vrijwillige stagiair monteerde ik deze video in opdracht voor Mediaraven, Jeugd Film Festival en JEFF-reporters. 

JEFF-reporters geven de mogelijkheid aan jongeren om te experimenteren met media. Meer bepaald video, de jongeren filmen en spelen zelf ook de hoofdrol. De montage werd door Toon Debonne gedaan.

Onze twee gestrande reporters zetten hun vakantie op het Jeugd Film Festival verder. Wat begon als een onschuldig spelletje loopt al snel uit de hand en hun vriendschap wordt op de proef gesteld net als in de film Pim & Pom.

Muziek beschikbaar onder een creative Commons licentie: artiest: Batty McFaddin, nummer: Slower Bron: www.incompetech.com

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage bij Mediaraven

Als vrijwillige stagiair monteerde ik deze video in opdracht voor Mediaraven en de UitTesters.  

Ook het Brugse jeugdfilmfestival ontglipt niet aan de camera's van de UITtesters. Beleef het samen met hen en bekijk dit leuk filmpje. Veel plezier!

Ben je tussen 12 en 16 jaar? En heb jij zin om filmpjes te maken over culturele activiteiten uit de UIT-agenda? Word dan UITtester en ga samen met Mediaraven op pad in Brugge of Gent! Mail naar [email protected] voor meer info, of check facebook.com/uittesters.

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage: Mediaraven (dag 5)

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Goeiemorgen, deze morgen. Vrijwillige stage volgen klinkt als muziek in de oren. Ik begin me al aardig thuis te voelen bij de bende van Mediaraven. Blijkbaar straal ik dat ook uit, mensen komen spontaan vragen stellen aan mij ivm Mediaraven. Zo goed als mogelijk probeer ik die ook te beantwoorden. Eén ding ben ik nu al zeker na een week vrijwillige stage, ik blijf hier vrijwilliger. Waarom? Omdat het kan, mag en ik het graag doe.

Vandaag was eerder een rustige dag, wat had je anders verwacht op een vrijdag? De montage van de archiefbeelden verder afwerken en klaar is kees. Zo was de opdracht en zo was de uitwerking ervan ook. 

De spontane glimlachen van de mede-mediaraven en hun leuke babbels plezieren me, keer op keer. De ideale gelegenheid om deze ook in te lichten van mijn project 120 dagen voor een mediajob en het project dat ik wil uitwerken met de visie en missie van Mediaraven volgende week.

Dat project gaat over het leven van en door de ogen van een smartphone-reporter. Momenteel een hot item in de mediawereld en ook gericht naar de jongeren toe die de dag van vandaag hun eigen media maken. 

Kijk maar naar de vele youtube-blogs, instagramaccounts en noem maar op.

Ik kijk enorm uit naar volgende week en het bijhorende project. Tijd om mijn creativiteit in volle enthousiasme te ontplooien. Ook jij zal er niets van moeten missen.

Toon Debonne

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage: Mediaraven (dag 4)

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Eerlijk gezegd, sta ik deze keer wat vermoeid op. Die duivels hielden me wat laat op terwijl ze niet overtuigend speelden of wonnen . Heb je dat gemist, geen nood je kan het uitgebreid lezen en herbekijken op de vele nieuwssite's die Vlaanderen rijk is. 

Daarnaast lag ik ook wat wakker van het feit dat ik vandaag archiefbeelden moest monteren. Archiefbeelden zijn het moeilijkste die er zijn. Je moet beelden die al gemonteerd zijn opnieuw gaan monteren op een geheel ander verhaal. Een verhaal dat totaal niet hetzelfde is. Monteer je iemand anders zijn nieuwe beelden dan heb je ook nog bewegingsruimte net zoals bij je eigen beelden. Archiefbeelden geven je maar een minimum aan bewegingsruimte. Maar, het moet ook gedaan worden.

Op de trein kon ik effen mijn gedachten verzetten, door middel van een babbel met een oude studiegenoot. Raar, beiden studie's gedaan als opvoeder en beiden niet werkzaam in die sector. Voor mij opnieuw een bewijs dat je in Vlaanderen veel te vroeg een studiekeuze moet maken verplicht door de overheid. 

Ik vertelde hem in kleuren en geuren over het project 120 dagen voor een mediajob en bijhorende vrijwillige stage's waar ik nu op weg naar ben. Vol bewondering luisterde hij aandachtig. Blijkbaar is wat ik vertel nog niet zo afgezaagd als het klinkt in mijn hoofd. Het zelfde verhaal een paar keer vertellen tegen mensen.

Dan vertelde hij wat hem bezig hield op professioneel vlak. "Ik ben bezig met de uitbouw van een nieuw elektriciteitsnetwerk." Wow, dat is een volle boterham. "Ja, ik starte als hoofdverkoper bij een andere elektricieitsleverancier en zo ben ik op het idee gekomen en mensen leren kennen die met mij in het project willen stappen". Ondertussen waren we in Waregem aangekomen waar hij een afspraak had. We wensten elkaar veel succes in de toekomst en beloofden dat we elkaars projecten in de toekomst zouden volgen.

Wat is de wereld klein. Aangekomen bij Mediaraven vloog ik erin . Opnieuw met een korte briefing en het verzamelen van het materiaal, archiefbeelden, geluid, enz. Ok ik kan beginnen. 

Wat een moeizame start was me dat. Had na een halfuur het gevoel dat ik niet echt vooruit ging. Tijd voor een ander aanpak, i.p.v. eerst de beelden te monteren begon ik met het geluid. Niet het volledige deel maar deel per deel en daarna de beelden erop. 

Ja, dat was de aanpak. Nice, stukje per stukje kwam ik dichter en dichter bij een geheel en de beelden klopten nog. Natuurlijk niet zo snel als bij een eigen reportage met eigen gefilmde beelden maar dat begrijp je als lezer wel. 

Effen ertussen snel iets eten (de lekker Mediaraaf-boterhammetjes) met de collega's. Ja na 3 dagen mag je die gerust al collega's noemen, ook al ben ik hier als vrijwillige stagiair. 

Rond 15.u was ik klaar met het geheel. Het grove geheel. Tijd om feedback te vragen en te krijgen. Bepaalde mensen schrikken van feedback of hebben een negatieve ervaring gehad met feedback. Mijn mening is dat feedback enkel maar zaken zijn die men meldt. Je kan er enorm veel uit leren. Meldt men naar u mening enkel gezever, dan filter je dat gewoon. 

"Het verhaal zit goed, goeie beelden in het algemeen" Nu wist ik dat de werkpuntjes eraan kwamen. "Bepaalde korte beelden kunnen nog meer afgemonteerd worden op het geluid. Denk bijvoorbeeld dat je telkens Europa als voice-over hoort, je ook een beeld toont die Europa uitstraalt."

Wel eerlijk als je dat krijgt kan je niet anders dan lichtjes blozen en dank u wel zeggen. Tijd om het aan te passen. Work, work, work, Oei. Het is iets over 17 uur. Ja, ik heb mijn trein gemist richting huiswaarts, teveel aan het opgaan in het werk. Tijd om op te ruimen en de andere trein te halen. Terug huiswaarts denk ik effen terug aan het feit dat ik mijn trein heb gemist. Eigenlijk is dat een goed teken. "Je doet het graag, Toon" zeg ik tegen mezelf en staar richting de open velden langs het spoor. 

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage: Mediaraven Gent (Dag 3)

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Smartphone dan toch niet zo slim.

Je zou haast gaan denken dat ik iets heb met te vroeg aanwezig te zijn. Vandaag was het weer zover. Eigenlijk komt dat door een voorval van gisterenavond. Toen ontdekte ik dat het verlengstuk van mijn lichaam 0% aantoonde. Ja de smartphone was volledig leeg getrokken. Niet echt een ramp zou je gaan denken. Nee, tenzij mijn oplader ook de brui aangeeft.  Opladen was uit den boze net zoals een ander oplader aansluiten. Kennelijk maken ze die slimme toestellen zo dat je geen andere oplader kan gebruiken als die niet van hetzelfde merk is. Apple is hier de voorloper van, laat net dat zijn dat het was.

Geen wekker en op voorhand al weten dat ik een volledige dag een stuk verloren zal lopen zonder telefoon, Twitter, Facebook, Instagram, enz. Voor iemand die op zoek is naar een job in de media is dat wel een handicap. De menselijke wekkerdienst informeren zodat ik me zeker niet overslaap restte me enkel nog.

Het voordeel aan een menselijke wekdienst is dat je wat vroeger wordt gewekt dan gewoontelijk of toch dat gevoel hebt. Je moet namelijk onmiddellijk opstaan en je kan niet snoezen. Dat zorgde ervoor dat ik een halfuur eerder dan normaal op het perron stond om opnieuw de trein te nemen richting Mediaraven.

Vol verwachtingen stapte ik op de trein, Monteren vind ik momenteel nog leuk, hoop dat dit ook zal blijven. Hup hup laat die trein maar snel in Gent aankomen. 

Daar aangekomen is het weer werken geblazen. Mijn vraag om persoonlijke projecten naast die van Mediaraven te doen werd positief beantwoord. Dat was dus mijn eerste werk tot ik de beelden van het project van gisteren kon afwerken. De voice-over laten inspreken, wees eerlijk ik heb niet echt de ideaalste stem om dit te doen. Daarnaast ook nog een beeld zoeken dat de film zelf, waarover het project gaat, kan toelichten. 

Hoe en wat met voice-over.

Eerlijk gezegd, dat beeld vinden en monteren was snel gebeurd. De vraag was, hoe je in godsnaam aan een voice-over begint. Ja, ik werk vrijwillig al twee jaar mee in een vrije radio maar toch weet ik niet hoe je een voice-over opneemt in het gebouw van Mediaraven. Eerder deze week merkte ik bij de rondleiding niet echt een opname-studio. 

Ik schreef snel mijn voice-over uit en ging de stem opzoeken. Die leidde me gewoon naar een micro met een kleine omslachtige geluidswand. "Hier wordt deze opgenomen!" Ah, zo blijkt opnieuw dat je voor video en geluidsbewerking naast je computerprogramma's niet veel nodig hebt.

De sound op een usb plaatsen en opnieuw de afwerking doen van het filmpje met intro en outro. We kunnen het gaan exporteren, wat altijd tijd kost. Dat hoort er nu eenmaal bij, waarschijnlijk. 

Tijd voor een nieuw project, die volgen blijkbaar snel. De namiddagplanning wordt wat aangepast zodat ik zeker nog een project van iemand anders kan monteren om dan morgen opnieuw met een ander project te starten. 

Morgen gaat het blijkbaar over een Europees project waarvan de beelden vandaag door een collega-mediaraaf werden uitgezocht. Een mediaraaf met inzicht voor videomontage, ik werd voortdurend gebriefd over welke beelden bij welk geluidsfragment horen. Daarnaast stelde hij ook een klein montageboekje op zodat ik het morgen ook nog weet.

Alweer een drukke montagedag bij Mediaraven waar ik me echt begin thuis te voelen. Eén ander positief punt van de dag was dat de afleiding door een smartphone op nul stond. Tijd om richting huis te gaan en een nieuwe oplader te kopen.

Toon Debonnne

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage: Mediaraven Gent (Dag 2)

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Van te vroeg naar bijna te laat.

Deze ochtend wat langer blijven liggen dan gisteren. Je wilt toch niet opnieuw te vroeg aanwezig zijn, straks gaat men gaan denken dat ik geen slaap nodig heb. Bijna had ik iets te lang blijven liggen, het was me nog snel haasten richting het station van Kortrijk. Lopend de trein halen richting Gent, het moet kunnen.

Snel kwam ik een bekende tegen die me wat wilde vragen. Ja, vragen staat vrij. Wat is dat met die 120 dagen voor mediajob? Eerlijk gezegd, had ik een andere vraag verwacht op een dinsdagmorgen richting Gent Sint-Pieters. Ik vertelde hem wat meer over mijn project en mijn uitdaging. Hij had wel een bijzondere opmerking waar ik zelf nog niet bij stil had gestaan. Je stopt daar eigenlijk geld aan toe om een job te zoeken in de media en zeker met de vrijwillige stages. Ja klopt, maar daar denk je niet aan als je het graag doet.

Ondertussen was de trein aangekomen op het perron in Gent. Mijn treinpartner maakte zich bewust van het feit dat zijn sjaal nog in de trein lag bij het buitenstappen. Toen werd ik aangesproken door een Mediaraaf die net dezelfde trein neemt. Eigenlijk wel handig om samen het Sint-Pietersplein over te lopen richting het Mediaraven-domein.

Actie, Go!!! 

Aangekomen neem ik plaats waar er nu eenmaal plaats is en hoopte dat het een nieuwe dag ging worden met meer actie dan gisteren dat was. Het was toch wel effen wachten tot er wat leven in kwam maar er kwam leven in.

Ik kreeg wat planning mee, morgenmiddag richting het jongeren-filmfestival, zondag richting Imagine. De bedoeling was ook om onmiddellijk te monteren van beelden, helaas waren de beelden er wat met vertraging. Geen nood. Straks nog effen samenzitten met een mediaraaf om een idee uit te werken voor morgen. Ja dat is wat ik graag doe. Actie en voorruit gaan. 

Net zoals de lieve meid die beelden kwam brengen van het Jongeren Film Festival die ik mocht monteren. Effen samen zitten om de beelden in te laden plus kort mij het verhaal uit te leggen. Het is en blijft een moeilijk punt om beelden te monteren die iemand anders heeft gefilmd. Je weet nauwelijks welke shot in welk beeldfragment zit. 

Dat wordt dus het eerste werk, alle beelden bekijken en weten wat in welk beeld aanwezig is. Op die manier kan je trouwens wat sneller beginnen. Terwijl ik de beelden bekeek hield ik in mijn achterhoofd al welke lijn of verhaal ik uitwil. Wat wil ik vertellen met de beelden. Een film is gewoon een verhaal vertellen op de juiste en goeie manier. 

Aan de lijn, klaar, start. Monteren maar. Alles verliep redelijk vlot tot op een gegeven moment. Ik had namelijk een shot die niet echt hoorbaar was. Gelukkig had de cameraman of -vrouw dat ook al door en had die de stemmen opnieuw opgenomen. Het jammerlijke aan het geheel is dat de lippen niet bewegen op het hoofdbeeld. Dan kom je wat stom over, je hoort iemand iets zeggen terwijl je gezicht verteld dat niemand aan het spreken is. "Ik neem geen bewegende beelden waar": vertellen je hersenen.

Geen nood, ik moest en zou een oplossing vinden. Trouwens, wie zoekt die vindt. Het kwam in orde. Het geheel afwerken en laten nazien dat restte me nog.

Das snel voor een eerst keer.

"Ja, montage zit goed. Geluid is op -6 afgeregeld", dus zit dat ook snor. "Voor een eerste montage werk jij wel nog snel. Misschien dit beeldfragment wat inkorten en uitfaden op het einde. Anders alles goed."

Daar kan ik enkel dank u op zeggen. Ik doe enkel mijn best. 

Wel was er nog één voetnoot, je intro zit goed maar bij deze reeks van filmpjes werken we met een voice-over. Daar kunnen we dan morgen voor kijken. 

Geen probleem, ik zie je met veel plezier morgen terug.

Toon Debonne.

(foto's: Mediaraven Facebook wegens technische panne iPhone)

[120dagenmedia]

Vrijwillige stage: Mediaraven Gent (De eerste dag bij de raven)

(Toon Debonne is een persoon die in 120 dagen een job in de media wil bemachtigen. Dit door zichzelf en de mediawereld uit te dagen. Toon heeft dyslexie maar ondanks dit wil hij wel zijn verhaal delen. Bij deze bent u gewaarschuwd voor zijn schrijfstijl. )

Altijd leuk om aan een nieuwe uitdaging te beginnen. Die gedachte was er aan de vooravond al en op de trein kwam die maar sterker naar voor in mijn vreemde hersenknobbels. 

Goeiemorgen en waar staat de koffie.

Veel vroeger dan verwacht kwam ik aan bij Mediaraven, goeiemorgen en waar staat de koffie. Een dag zonder koffie is een dag niet geleefd. Effen wachten want ik was nu eenmaal te vroeg en dan kon ik erin vliegen. Ik kon al niet wachten, dat kan ik blijkbaar goed verstoppen. 

In de voormiddag kreeg ik nog eens een opfrissingscursus Adobe Premiere van een Mediaraaf. Wat wel nuttig was, je vergeet wel snel bepaalde zaken. De verschillende functie's effen overlopen. Al snel werd duidelijk dat ik een voorkennis had door vrijwillige vrijetijdswerk in het verleden. Tijd om een versnelling hoger te gaan vond de Mediaraaf in kwestie. Als we nu eens een filmpje gaan bekijken en het werkproces van de monteur? Dat leek me al een grotere uitdaging naar creativiteit toe dan de opfrissingscursus. Waarmee ik niet wil zeggen dat de opfrissingscursus overbodig was of saai. In tegendeel, enkele zaken kwamen aan bod die ik wel heb bijgeleerd. 

Eerlijkheid mag.

Eerlijkheid mocht en dat had ik ook in mijn gedachten bij het bekijken van het filmpje. Het thema spraak me al onmiddellijk aan, de talentenwedstrijd "Kunstbende". Meer bepaald de voorronde in de Vooruit te Gent. 

Snel werd al duidelijk dat het filmpje zeer goed gemonteerd werd en enkel schoonheidsfoutjes en visie-aanpak de puntjes waren waar ik zou aan werken. Het creatief brein van me begon al op volle toeren te draaien bij de gedachtengang: hoe ik het anders zou aanpakken. Helaas is dat een keuze van zowel cameraman als monteur naar gelang welke visie en persoonlijkheid men heeft.

Het fijne hieraan is dat je een discussie op gang brengt die andere inzichten geven bij zowel de ene als de andere partij. Je zou het kunnen omschrijven als een brainstorm achter het proces om de waarde van het product nog hoger op te krikken. Dit word eigenlijk nooit gedaan in de sector maar kan wel een meerwaarde zijn. Het nadeel is natuurlijk dat er tijd word verloren daardoor.

Tijdens de middag werd ik wat aan mijn lot overgelaten. De Mediaraaf die mij wat wegwijs maakte in de voormiddag had namelijk een opdracht waar ik niet echt aan kon meewerken. Geen nood het was middag en dat is de ideale gelegenheid om wat pauze te nemen. Al is dat niet het aller fijnste wat ik doe. Je kan gerust stellen dat ik meer de persoon ben van te blijven gaan, maar zoals ik al vertelde: Geen nood.

Maandag = rustige namiddag.

Toch stelde ik me wat vragen als "vrijwillige" stagiair na de middag. Ik werd wat aan de kant geschoven, terwijl ik rond me heen keek en iedereen zijn eigen project zag afwerken. 

Gelukkig werd ik effen geroepen over hoe je met een "greenkey" (groene achtergrond) moet monteren. De basis van hoe je de groene achtergrond omzet naar een zelf gekozen achtergrond. Zelf had ik er al veel van gehoord maar gelukkig vertelde de vriendelijke Mediaraaf hoe je dit doet. Ikzelf had een zeer grote en ingewikkelde uitleg verwacht, toch is het eerder eenvoudig om dit te doen. Een dikke dank u wel om het me uit te leggen en me af en toe eens te laten meekijken over je schouder bij je project.

De verantwoordelijke voor de redactie en planning heeft zijn vrije dag op maandag. Dit kan hoogstwaarschijnlijk verklaren dat de maandag een rustige dag was op Mediaraven. Mijn kennis over mediabedrijven leerden me dat media een razendsnel medium is, dat je ook kan voelen op de werkvloer. Stress en drukte zijn dagelijkse kost. 

Dit merkte ik vandaag niet bij Mediaraven, de afwezigheid van de verantwoordelijk voor redactie en planning is daar waarschijnlijk een grote oorzaak van zijn. Toch ben ik tevreden over deze eerste dag. Geheel wat zaken opnieuw opgefrist en wat nieuwe bijgeleerd. De drukte en stress die ik wel zoek in een job en vrije tijd miste ik wat.

Maar geen nood, het leek voor mij  het ideale moment om van de gelegenheid gebruik te maken en deze blogpost neer te schrijven. Stilzitten kan ik nu eenmaal niet, laat staan op mensen hun vingers neerkijken. 

Note to myself: neem externe harde schijf en camera mee voor indien het nodig zou zijn. 

Toon Debonne

(120dagenvoormediajob.be)